Κατηγορία: ΑΠΟΨΕΙΣ

Του Σάκη Μουμτζή Αν η κυβέρνηση εκτιμά πως οι δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έχουν νομικό έρεισμα και πως η τμηματική αποστολή τους από το ελληνικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας έχει πολιτική στόχευση, τότε οφείλει να απαντήσει πολιτικά. Πώς θα το κάνει αυτό; Τρόποι υπάρχουν, ας τους βρει. Πάντως η οποιαδήποτε αντίδραση θα πρέπει να […]

Του Δημήτρη Καμπουράκη Οι αριθμοί λένε ό,τι τους πεις να πούνε. Παλιός νόμος της πολιτικής αυτός. Ο καθένας, τους διαβάζει κατά το συμφέρον του. Το ίδιο συμβαίνει και με τα εκλογικά αποτελέσματα. Ο καθένας τα φέρνει εύκολα στα μέτρα του και τα αναλύει κατά τις προσδοκίες του. Στην ήττα του Όρμπαν για παράδειγμα, οι εγχώριοι […]

Του Θανάση Μαυρίδη Δεν θέλω να πω κάτι περισσότερο από ένα «άντε στον διάβολο» σε όσους ελεεινούς, τρισάθλιους βρήκαν την περιπέτεια του Γιώργου Μυλωνάκη για να εκφράσουν τον «αντιπολιτευτικό τους οίστρο». Τόση χυδαιότητα δεν υπήρχε άλλοτε. Η μάχη στο διαδίκτυο έχει δυστυχώς χαθεί. Ο χώρος έχει καταληφθεί από Ορκ που διψάνε για αίμα και «εκδίκηση». […]

Γράφει ο Ανάλγητος Επιμέλεια: Νίκος Ταμπακόπουλος Το ρητό της γνωστής Γερμανοεβραίας φιλοσόφου Hannah Arendt ταιριάζει απόλυτα στον Γιώργο Μυλωνάκη. Στον πρωινό καφέ στο Μαξίμου έχασε τις αισθήσεις του και υπέστη ρήξη ανευρύσματος στον εγκέφαλο. Το τελευταίο διάστημα η πίεση που αισθανόταν ήταν έντονη. Ανθρώπινο. Είχε διασυρθεί. Με ανυπόστατες πληροφορίες και κυνήγι μαγισσών στόχευαν προσωπικά τον […]

Του Αλέξανδρου Σκούρα Ο Ντόναλντ Τραμπ έσπασε προχθές ένα ταμπού. Με ένα οργισμένο post επιτέθηκε ανοιχτά στους ίδιους ανθρώπους που μέχρι χθες λειτουργούσαν ως ψηφιακή αυλή του, ως ιερατείο του κινήματος MAGA, και ως μηχανισμός πειθαρχίας κάθε εσωτερικής αμφισβήτησης. Ο Tucker Carlson, η Candace Owens, η Megyn Kelly και ο Alex Jones δεν ήταν τυχαίοι […]

Του Θανάση Μαυρίδη Ο σκληρός πυρήνας της ΝΔ μετρήθηκε επί Αντώνη Σαμαρά. Είναι εκεί κάπου στο 18%. Από εκεί μέχρι το 41% του 2023 υπάρχει έντονη η συνεισφορά του κέντρου και προσωπικά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτό αποτυπώθηκε το 2023, όταν ένας στους 3 ψηφοφόρους του 41% ψήφιζε προσωπικά Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο πόλεμος της προσωπικής φθοράς […]

Του Σάκη Μουμτζή Όπως ένα τελεσίγραφο που ουδέποτε υπήρξε τελεσίγραφο. Θα μου πείτε πως Τραμπ είναι αυτός και όπως θέλει βαφτίζει τις καταστάσεις που δημιουργεί. Αλλά δε γίνεται να ισχυρίζεται πως αποκλείει μια περιοχή που έχει προλάβει άλλος να την αποκλείσει. Πέραν του πρακτικού προβλήματος με τι τρόπο ελέγχεις το πλοίο που έχει προορισμό τα […]

Του Κώστα Στούπα Εκτός από την Τεχνητή Νοημοσύνη και την πληθωριστική «φούσκα» των πάντων, δύο από τις σημαντικότερες εξελίξεις της τρέχουσας δεκαετίας (2020–2030), που σηματοδοτούν την περίοδο στην οποία έχουμε εισέλθει, είναι οι πόλεμοι στην Ουκρανία και στο Ιράν. Αμφότερες οι πολεμικές επιχειρήσεις ξεκίνησαν ως εύκολες, ολιγοήμερες αποστολές: από τη Ρωσία εναντίον της Ουκρανίας και […]

Της Κατερίνας Γαλανού Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, υφιστάμενα και υπό εκκόλαψη, ενώ θεωρητικά ο χρόνος για τις επόμενες εκλογές λιγοστεύει, διαμορφώνουν τη φυσιογνωμία και στρατηγική τους, όχι ως θεσμικοί πυλώνες του πολιτικού συστήματος, αλλά ως «παίκτες» reality δευτέρας διαλογής. Ανταγωνίζονται ποιος θα δείξει με το δάχτυλο περισσότερα «σκάνδαλα» και ενόχους χωρίς πειστήρια, υιοθετούν και ανακυκλώνουν […]

Του Ζαχαρία Ζούπη Τα σενάρια για τις εξελίξεις στον πόλεμο στο Ιράν δεν είναι και τόσο αισιόδοξα. Πού να βγάλεις όμως άκρη όταν κύριοι αντίπαλοι είναι ένα επικίνδυνο αυταρχικό θεοκρατικό καθεστώς και ένας πρόεδρος των ΗΠΑ που κάθε του κίνηση δημιουργεί κινδύνους και νέα προβλήματα, έχοντας φέρει πλήγματα στη συμμαχία της Δύσης, ξεπλένοντας τον Πούτιν […]

Γράφει ο Ανάλγητος Ότι ο Πούτιν ποντάρει στην αποσταθεροποίηση της Ευρώπης και της Ελλάδας είναι γνωστό. Το έργο το είδαμε στα Τέμπη με τους χιλιάδες ψεύτικους λογαριασμούς στα social media. Όταν όμως η Rossiyskaya Gazeta στοχοποιεί την κυβέρνηση επικαλούμενη τις έρευνες της Λάουρα Κοβέσι, τότε μιλάμε για πρόκληση. Πρόκειται για το επίσημο μέσο ενημέρωσης του […]

Του Γιάννη Σιδέρη Κάποτε όσοι είχαν άποψη κόντρα στο ρεύμα, λοιδορούνταν ως γερμανοτσολιάδες, νενέκοι, ραγιάδες κ.α., από τους αδούλωτους Έλληνες του αντιμνημονίου, που μαζί με την αοιδό Νατάσσα ήταν έτοιμοι να πάρουν τα βουνά. Η ανεξάρτητη σκέψη δεν αναγνωριζόταν. Πάντα έκρυβε κάποια σκοπιμότητα ή δουλεία. Με την επάνοδο στην στοιχειώδη κανονικότητα η σκέψη του άλλου, […]