Του Ζαχαρία Ζούπη
Γράφεται στα πολιτικά ρεπορτάζ αυτών των ημερών ότι επικρατεί ανησυχία σε κομματικά επιτελεία από την εμφάνιση των νέων κομμάτων (Καρυστιανού, Τσίπρα) και την επίδοσή τους στις δημοσκοπήσεις που λογικά θα ακολουθήσουν. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι θα «γράψουν», γνωρίζουμε όμως πολύ καλά τι λέει ο θυμόσοφος λαός μας « ο καθένας θα κοιμηθεί όπως έστρωσε». Πριν απ’ όλα γιατί και στα δύο κόμματα άνοιξαν τον δρόμο οι δυνάμεις της Αντιπολίτευσης, όπως και αν αυτοπροσδιορίζεται η κάθε μία.
Για παράδειγμα, τον δρόμο για την κ. Μαρία Καρυστιανού, τον άνοιξαν όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, υιοθέτησαν τη θεωρία του ξυλολίου, της αντιμετώπισαν σαν Ρόζα Λούξενμπουργκ, κάποιοι έφτασαν να ψάχνουν και χαμένα βαγόνια, ενώ πυροβολούσαν από κοινού τον ανακριτή και την Δικαιοσύνη.
Ορισμένοι την πήγαν και στην Ευρωβουλή, της έδωσαν βήμα και κατήγγειλαν όλοι μαζί τη χώρα, το μπάζωμα που έγινε για να κρυφτεί το ξυλόλιο που αποδείχτηκε ότι δεν υπήρχε, την αθλιότητα της ελληνικής Δικαιοσύνης με εξαίρεση βέβαια το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Αν εκείνη την εποχή κάποιος έλεγε ότι ο λόγος της έπαιρνε όλο και πιο καθαρά πολιτική χροιά, τον καταχέριαζαν προκαταβολικά. Τώρα η κ. Μ. Καρυστιανού έχει κόμμα και προχωράει. Ποιος να ξέρει τι θα κάνει, ωστόσο η δυνητική ψήφος του γύρω στο 21% δεν είναι και μικρή.
Το δε ακροατήριο της Θεσσαλονίκης δεν γνωρίζω αν είναι ψεκασμένοι, ρωσόφιλοι, αντιμηνημονιακοί, δραχμιστές, ηθικολόγοι, συνωμοσιολόγοι κ.ο.κ όπως γράφεται.
Ξέρω ότι όλοι αυτοί μαζί είναι μάλλον πολλοί στην Ελλάδα με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει. Επομένως, όλοι μαζί τα κατάφεραν. Τη στιγμή που άλλοι θα μένουν χωρίς κόμμα ή θα μετράνε αξιοσημείωτες απώλειες, η Μαρία Καρυστιανού δείχνει να προχωράει επιδιώκοντας να εμφανίζεται ως η αυθεντική φωνή μιας κοινωνίας που αισθάνεται προδομένη από το Κράτος, τη Δικαιοσύνη, τα κόμματα, τα media. Θα δούμε τι θα κάνει… Αν πάντως συνεχίσει αλά Θεσσαλονίκη, κινδυνεύει να βυθιστεί πριν το πλοίο φύγει από το λιμάνι.
Aπό την άλλη έρχεται ο Α. Τσίπρας. Σήμερα κάνει και την πρώτη, την ιδρυτική συγκέντρωσή του. Για δύο χρόνια το ΠΑΣΟΚ δεν επιδίωξε να ισοπεδώσει τον ΣΥΡΙΖΑ που κατέρρεε, σαν να φοβόταν να του κάνει ακόμα και κριτική για την περήφανη διαπραγμάτευση, για την κυβερνητική θητεία του, για τη συμμαχία του με τους ΑΝΕΛ, για την αλαλία για τις ευθύνες του Κ. Καραμανλή για την χρεοκοπία.
Δεν μιλούσε για την κυβερνητική συνεργασία Α. Σαμαρά, Ε. Βενιζέλου, μήπως και τους πουν δεξιούς. Έτσι προχωρούσε χωρίς να παίρνει δυνάμεις ούτε από τα Αριστερά, ούτε από τα Δεξιά αν και η ΝΔ κλονίστηκε αρκετές φορές.
Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε Πρόεδρο τον Σ. Κασελάκη, έφυγαν οι πιο αριστεροί και έφτιαξαν την ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, στην συνέχεια ανακάλυψαν ότι είναι απολίτικος ο Σ. Κασσελάκης και έφτιαξαν μια παρωδία Συνέδριο διώχνοντας δημοκρατικά όσους εκλεγμένους Συνέδρους δεν τους άρεσαν.
Έτσι από το 15% στις Ευρωεκλογές που έφερε ο « απολίτικος» έφτασαν στο 4% ο ΣΥΡΙΖΑ και στο 1% η ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Και τότε ο Α . Τσίπρας αφού τους είπε «άχρηστους», ανίκανους να κάνουν αντιπολίτευση προχώρησε με την ατάκα ουσιαστικά «μπορώ και χωρίς εσάς».
Οι δε αποδέκτες δεν ήταν μόνο παλιοί του σύντροφοι. Το μήνυμά του έφτανε και στο ΠΑΣΟΚ. Πάλι κανείς δεν απάντησε. Έτσι προχωράει αν και το βιβλίο δεν πέτυχε, ούτε το rebranding, αλλά ποντάροντας στην απελπισία όσων θέλουν να βρεθεί κάποιος απέναντι στον Μητσοτάκη, ώστε ακόμα και αν δεν κερδίσει να εγγράψει υποθήκη για το 2030. Θα δούμε τι θα κάνει κι αυτός.
Ωστόσο, κάνει μια έξυπνη καμπάνια και όχι σαν του 2023 που έβλεπες τα spots και τρόμαζες και με δυνητική ψήφο 19%. Θα δούμε τι θα κάνει, αλλά στα μάτια αρκετών που απογοητεύτηκαν από το έλλειμμα ηγεσίας είναι αν πάντως πιο « παίκτης».
Έτσι έχουμε δυο νέους παίκτες και αρκετούς ανήσυχους. Καλά κάνουν και ανησυχούν αν και αργά. Όλα αλλάζουν. Εδώ στην Κύπρο οι ακροδεξιοί πήραν πάνω από 10%, το κόμμα του Φειδία 6% και η ιστορική ΕΔΕΚ έμεινε εκτός Βουλής. Δεν είμαστε το ίδιο, αλλά πως έρχονται τα πράγματα.
* Ο Zαχαρίας Ζούπης, στέλεχος εταιριών έρευνας αγοράς, δημοσκοπήσεων και επικοινωνίας από την δεκαετία του ‘90, είναι σήμερα Διευθυντής Ερευνών και Στρατηγικής Επικοινωνίας της OPINION POLL. Είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της επιστημονικής επιμέλειας ερευνητικών προγραμμάτων και στρατηγικής επικοινωνίας. Έχει διεξάγει πολυάριθμες πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, εμπορικές έρευνες και focus groups. Έχει γράψει εκατοντάδες άρθρα και δύο βιβλία («Εκεί γύρω στα τριάντα», «40+1 άρθρα για την Κεντροαριστερά»).
Πηγή: liberal.gr