Του Ανδρέα Δρυμιώτη
«Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η Νέα Δημοκρατία θα έχει αυτοδυναμία. Γιατί δεν υπάρχουν νέα δεδομένα. Ο ψηφοφόρος δεν βλέπει εναλλακτικές λύσεις. Και δεύτερον, δεν θέλει να ρίξει τη χώρα σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς σε ακυβερνησία». Αυτό τονίζει ο πολιτικός αναλυτής, Ανδρέας Δρυμιώτης σε συνέντευξή του στο Liberal, με αφορμή τη δημιουργία νέων κομμάτων.
Με αφορμή τις κινήσεις της Μαρίας Καρυστιανού, του Αλέξη Τσίπρα και του Αντώνη Σαμαρά, ο κ. Δρυμιώτης αναλύει ποια εκλογικά ακροατήρια ενδέχεται να επηρεαστούν, ποιοι πολιτικοί χώροι απειλούνται περισσότερο και γιατί θεωρεί ότι η Νέα Δημοκρατία διατηρεί ακόμη ισχυρές πιθανότητες αυτοδυναμίας.
Εξάλλου, εστιάζει ιδιαίτερα στο ζήτημα της τοξικότητας στον δημόσιο λόγο, στη ρητορική περί «τιμωρίας» και «κάθαρσης», αλλά και στις πολιτικές συνέπειες που μπορεί να έχουν νέες προσωπικές πρωτοβουλίες ενόψει των εκλογών του 2027. Παράλληλα, σχολιάζει τις αναφορές περί φιλορωσικού προσανατολισμού, τη στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη να εξαντλήσει την τετραετία και το διακύβευμα της επόμενης κάλπης.
Συνέντευξη στον Χρήστο Θ. Παναγόπουλο
Κύριε Δρυμιώτη, είδαμε την παρουσίαση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού και ακούσαμε πάλι άκρα, υπερορθόδοξους και ατάκες ότι «όσοι εγκλημάτησαν, η τιμωρία τους πλησιάζει». Κατά την άποψή σας, ήρθε για να διχάσει η Μαρία Καρυστιανού;
Εκείνο που ξέρω να σας πω, είναι πως όλους αυτούς που έρχονται, κραδαίνοντας μια ρομφαία, δεν τους έχω την παραμικρή εμπιστοσύνη. Ο κόσμος δεν έχει ανάγκη από τιμωρούς. Έχει ανάγκη από ανθρώπους, οι οποίοι θα καταστήσουν τη ζωή του καλύτερη. Αυτό είναι το πρώτο.
Δεύτερο, εγώ δεν πιστεύω ότι είμαστε σε τόσο άσχημη κατάσταση. Δηλαδή, ειλικρινά σας το λέω, αν διαβάσετε τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων τις Κυριακές, θα εκπλαγείτε από την ελευθεροτυπία που υπάρχει εδώ πέρα. Τώρα τα υπόλοιπα είναι – για να λέμε – ότι είμαστε γκρινιάρηδες.
Το 2010 ήταν τότε, αν δεν απατώμαι, που θρηνήσαμε τα θύματα της Marfin. Αυτοί οι άνθρωποι δεν δικαιώθηκαν ποτέ. Έτσι δεν είναι; Οι άνθρωποι δούλευαν και κάποιοι ήρθαν και τους κάψανε.
Αυτά τα πράγματα δεν ταιριάζουν στην Ελλάδα. Αυτό είναι που με ενοχλεί περισσότερο από όλα. Είμαστε μια χώρα στην οποία μόνοι μας τσακωνόμαστε, θέλουμε να σκοτωθούμε μεταξύ μας. Αυτό βρίσκω ότι είναι πολύ ενοχλητικό. Εγώ ειλικρινά σας μιλάω γι’ αυτό το πράγμα: Βρίσκω ότι πρέπει να κοιτάξουμε πώς θα βελτιώσουμε τη ζωή μας και όχι πώς θα ενισχύσουμε την τοξικότητα.
Τι πιστεύετε ότι πρεσβεύει το κόμμα Καρυστιανού και ποιους εκφράζει στην πράξη;
Ακούστε, κάθε μέρα βλέπουμε τους καβγάδες. Τους βλέπουμε στα σχολεία, βλέπουμε τα παιδιά να τσακώνονται μεταξύ τους, τους βλέπουμε στους οδηγούς. Λοιπόν, έχουμε μια τάση μεταξύ μας να σκοτωνόμαστε. Νομίζω ότι εκεί απευθύνεται.
Είναι δυνατόν να υπάρχει κόμμα που να κραδαίνει τη ρομφαία της κάθαρσης;
Σε τι ποσοστά εκτιμάτε εσείς πως θα κινηθεί το κόμμα της Καρυστιανού και από ποιους θα κόψει ενδεχομένως κοινό;
Το από ποιους θα κόψει είναι γνωστό. Σε τι ποσοστά θα πάει δεν μπορώ να σας το πω. Περιμένω να δω τις πρώτες δημοσκοπήσεις, γιατί δεν μπορώ να το εκτιμήσω. Θα κόψει από αυτούς τους σχηματισμούς: Βελόπουλος, Ζωή, Σπαρτιάτες, Νίκη, Φάμελλος.
Από τον Φάμελλο πολύ λίγο, έχω την εντύπωση. Κατ’ αρχάς, η Αριστερά έχει διαλυθεί από μόνη της. Δεν τα βλέπετε τι γίνεται τώρα; Άρα θα κόψει, λοιπόν, από αυτά τα κόμματα.
Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι θα επηρεάσει τη Νέα Δημοκρατία με τίποτα. Στη Νέα Δημοκρατία συσπειρώνονται οι νοικοκυραίοι και αυτοί οι οποίοι δεν πιστεύουν στις συνωμοσίες και στους ψεκασμένους.
Το είχα πει και σε παλαιότερη συνέντευξή μου στο Liberal και το επαναλαμβάνω: Το κόμμα Καρυστιανού θα έχει την ίδια ακριβώς τύχη που είχε και η περίπτωση του Στέφανου Κασσελάκη.
Και το λέω αυτό, γιατί είδα και το τελευταίο διάγγελμα που είχε κάνει, το οποίο, αν προσέξατε όσοι το έχετε δει από την τηλεόραση, φαίνεται ότι διαβάζει από το autocue. Η κυρία Καρυστιανού τα πάει καλά όταν είναι γραμμένα τα κείμενα. Δεν τα πάει καθόλου καλά όταν μιλάει χωρίς να έχει γραπτά.
Το ίδιο ήταν και ο Κασσελάκης, αν θυμάστε. Όσο ήταν με διακηρύξεις και ιστορίες, με το ωραίο βίντεο – που έλεγε «είμαι ο Στέφανος, είμαι gay και μπορώ να κερδίσω τον Μητσοτάκη» – όλα πήγαιναν καλά. Όταν άρχισε να βγαίνει στην τηλεόραση και να παίρνει θέσεις, να μιλάει για τη «μισή Κύπρο» και να κάνει και τις σαχλαμάρες στο σχολείο που είδαν τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, από εκεί αμέσως άρχισε να φαίνεται η ελαφρότητά του.
Το ίδιο θα συμβεί και με την κυρία Καρυστιανού. Ήδη, μια φορά που μίλησε εκτός κειμένου έκανε την γκάφα με τις αμβλώσεις. Είπε ότι θα κάνουμε δημοψήφισμα για τις αμβλώσεις, θα ρωτήσουμε την κοινή γνώμη. Μα είναι δυνατόν για οτιδήποτε να κάνουμε δημοψηφίσματα; Τότε ποιος είναι ο σκοπός να εκλέγουμε έναν ηγέτη; Να έχουμε έναν ηγέτη, για να παίρνει τις αποφάσεις για λογαριασμό μας, όχι να κάνουμε δημοψηφίσματα, για να αποφασίζει ο ηγέτης τι θα κάνει.
Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει προβληματισμός αναφορικά με τις σχέσεις που έχει αναπτύξει το νέο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού με τη Ρωσία. Ποια είναι η άποψή σας;
Υπάρχει ένα πολύ μεγάλο φιλορωσικό κοινό στην Ελλάδα. Έχει καταγραφεί από όλες τις έρευνες της «διαΝΕΟσις» και σας συστήνω να τις δείτε. Εγώ τις παρακολουθώ εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Είναι ανεξήγητη αυτή η φιλορωσική στάση.
Εγώ στη σύγχρονη Ελλάδα – και λέω σύγχρονη Ελλάδα, αν θέλω να βάλω θεμέλιο τη Μεταπολίτευση – δεν έχω δει πουθενά να μας έχει βοηθήσει η Ρωσία. Μα πουθενά! Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπάρχει αυτό το φιλορωσικό πνεύμα. Αν δεν απατώμαι, στην τελευταία δημοσκόπηση της διαΝΕΟσις είναι και ανεβασμένα τα ποσοστά από το 2023-2024 και μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση.
Και λέγεται ότι τη στηρίζουν. Μάλλον φαίνεται από την επιλογή του Αυγερινού, ο οποίος είναι ανταποκριτής, αν δεν απατώμαι, του Open στη Μόσχα. Έτσι δεν είναι; Λοιπόν, όταν έχεις τέτοιους ανθρώπους στα στελέχη σου, εκ των προτέρων δείχνεις και τον προσανατολισμό σου. Γι’ αυτό και λένε όλοι ότι είναι φιλορωσικό και θρησκευτικό. Δηλαδή, έχουμε φτάσει στις παρυφές του Αγίου Όρους, όπου υπάρχουν μοναστήρια, τα οποία είναι εντελώς φιλορωσικά, λόγω της Ορθοδοξίας.
Χθες είχαμε την παρουσίαση του κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού. Την άλλη εβδομάδα φαίνεται ότι μάλλον θα παρουσιάσει το κόμμα του και ο Αλέξης Τσίπρας. Και μάλιστα οι πληροφορίες αναφέρουν πως θα ακολουθήσει και ο Αντώνης Σαμαράς. Τα τρία αυτά νέα κόμματα μπορούν να στερήσουν κρίσιμα ποσοστά από τη Νέα Δημοκρατία;
Ο Σαμαράς σίγουρα. Διότι, κατ’ αρχάς, ο Σαμαράς θα πάρει 3% ή 4% – μπορεί να πάρει και κάτω από 3%. Αλλά αυτό το κρίσιμο 3% μπορεί να προέρχεται καθαρά από Νεοδημοκράτες. Ο Σαμαράς κυριολεκτικά δείχνει, αν θέλετε, τον χαρακτήρα του με το να κατέβει σε κόμμα.
Δεν έχει καμία πιθανότητα, προσέξτε να δείτε, ούτε να βγει πρώτος, ούτε να βγει δεύτερος, ούτε να βγει τρίτος, ούτε να βγει τέταρτος. Βγαίνει μόνο και μόνο, για να κάνει ζημιά στη Νέα Δημοκρατία, όπως την έκανε και το 1993. Αυτό δείχνει τον χαρακτήρα του ανθρώπου.
Τώρα, για τον Τσίπρα: ο Τσίπρας δεν θα κόψει ποτέ από τη Νέα Δημοκρατία. Μπορώ να σας πω ότι η δημιουργία κόμματος από τον Τσίπρα μπορεί να βοηθήσει και τη Νέα Δημοκρατία, λόγω του γεγονότος ότι θα δημιουργήσει αντίδραση, καθώς είναι ακόμα πολύ πρόσφατες οι μνήμες του τι συνέβη το 2015.
Και μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση που αποφασίζει να το κάνει τώρα, που παίζει το ντοκιμαντέρ στον ΣΚΑΪ, «Στο χιλιοστό». Είδαμε, κυριολεκτικά, τον ερασιτεχνισμό. Αυτό είναι ολοφάνερο πλέον από το ντοκιμαντέρ. Και δεν είναι οι κρίσεις των Ελλήνων στο ντοκιμαντέρ, είναι οι κρίσεις των ξένων, οι οποίο βλέπετε με ποιον τρόπο αντιμετωπίζανε την ελληνική αντιπροσωπεία.
Πόσο εφικτός είναι ο στόχος της αυτοδυναμίας για την κυβέρνηση;
Εγώ εξακολουθώ να πιστεύω ότι η Νέα Δημοκρατία θα έχει αυτοδυναμία. Γιατί δεν υπάρχουν νέα δεδομένα. Ο ψηφοφόρος δεν βλέπει εναλλακτικές λύσεις. Και δεύτερον, δεν θέλει να ρίξει τη χώρα σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς σε ακυβερνησία.
Θα κάνει την καρδιά του πέτρα και ο νοικοκυραίος θα ψηφίσει – δεν μου αρέσει η λέξη που λέω – λίγο πιο συντηρητικά, αλλά σκεπτόμενος το μέλλον των παιδιών του.
Ποιο θα είναι το διακύβευμα των εκλογών, κύριε Δρυμιώτη;
Αυτό που είπε ο Μητσοτάκης πολύ καθαρά. Κοιτάξτε, δεν είναι «εγώ ή το χάος». Είναι: «ή εγώ ή ο Ανδρουλάκης, ή εγώ ή ο Τσίπρας, ή εγώ ή η Καρυστιανού, ή εγώ και ο Βελόπουλος, ή εγώ και η Ζωή». Μπροστά σε αυτή την επιλογή, νομίζω ότι ο κόσμος δεν έχει επιλογή.
Όλα δείχνουν πως οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, το 2027. Εσείς πώς σχολιάζετε αυτή τη στρατηγική της κυβέρνησης; Θα έπρεπε ίσως να γίνουν νωρίτερα;
Το επανέλαβε και ο Μητσοτάκης τέσσερις φορές στο συνέδριο. Δεν νομίζω ότι ήταν τυχαίο. Τέσσερις φορές ανέφερε το 2027. Εγώ λέω όχι. Ο Μητσοτάκης προσπαθεί να περάσει το προφίλ ενός θεσμικού. Βλέπετε ότι, παρά το γεγονός ότι είχε από πολλούς εισηγήσεις, για να αλλάξει τον εκλογικό νόμο, δεν το κάνει. Ούτε αυτό το απλό πράγμα, το 3% να το κάνει 5%, που θα μας έσωζε από πολλά πράγματα.
Λοιπόν, νομίζω ότι θα κρατήσει αυτό, να πάει για το τέλος της τετραετίας, όπως το είχε πει από την αρχή.
* Ο Ανδρέας Δρυμιώτης είναι πολιτικός αναλυτής
Πηγή: liberal.gr