Του Δημήτρη Καμπουράκη
Ο Ζαχαρίας Ζούπης έχε δίκιο. Αυτά τα «είστε το κόμμα του Πούτιν και των Ρώσων» που εκτοξεύονται πανταχόθεν εναντίον της Καρυστιανού, το επιτελείο της τα παίρνει και τα κάνει κορνίζα. Με 30% δημοφιλία του Βλαντιμίρ στο ελληνικό κοινό, όποιος διαφημίζεται ως άνθρωπος του Κρεμλίνου κερδίζει, δεν χάνει. Υπάρχει ένα ποσοστό του πληθυσμού που φρίττει με την ιδέα ότι μπορεί να έχουμε ένα καθαρόαιμο ρώσικο εξάμβλωμα στο πολιτικό μας στερέωμα, όμως αυτοί έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν θα ψήφιζαν Καρυστιανού. Υπάρχει όμως και μια μάζα στην βαθιά ελληνική επαρχία ή στην απομακρυσμένη από το Σύνταγμα Άγρια Δύση της Αττικής, που το «είσαι άνθρωπος του Κρεμλίνου» το θεωρεί έπαινο.
Ούτε το «η Μαρία δεν ξέρει να μιλήσει» μετράει γι αυτούς. Η απάντηση τους σ’ αυτό είναι, «είδαμε και τους άλλους που ξέρουν». Η αδυναμία της να αρθρώσει δυο πολιτικές λέξεις, για το κοινό στο οποίο απευθύνεται δεν είναι μειονέκτημα. Σάματις ο Τραμπ είναι κανένας βαθύς γνώστης της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής ή μήπως είναι ρήτορας; Πενήντα λέξεις όλες κι όλες χρησιμοποιεί ο Ντόναλντ, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να γίνει πλανητάρχης και να πορεύεται ως μπουλντόζα μέσα στο παγκόσμιο υαλοπωλείο, καταχειροκροτούμενος.
Προχθές, η ταμίας του σούπερ μάρκετ, την ώρα που χτυπούσε τα ψώνια μου στο μηχάνημα, με κοίταξε με σιχασιά και μου είπε: «Γιατί χτυπάτε την Καρυστιανού, τι σας έκανε η γυναίκα; Αλλά βέβαια. Εσύ παίρνεις καπνιστό σολομό, οι άλλοι μακαρόνια». Καταλάβατε τώρα; Την κάθε αντισυστημική Μαρία ή Ζωή ή Γιάνη ή Βελόπουλο ή Τσίπρα, δεν τους ψηφίζουν για να συνομιλήσουν νικηφόρα με τον Ερντογάν (έναντι του ενδοτικού Κυριάκου) ή για να φέρουν ευημερία και οικονομική ανάπτυξη (έναντι της ανάλγητης κυβέρνησης), τους ψηφίζουν, διότι το χαρτί με μακαρόνια θέλει να εκδικηθεί τα δυο φακελάκια με τον καπνιστό σολομό.
Οπότε γι αυτούς τα «η Μαρία είναι Ρωσόφιλη» ή «η Ζωή τα κάνει μπάχαλο» δεν είναι αντεπιχειρήματα, αλλά επιχειρήματα. Πάλι το περίφημο 60%-40% του δημοψηφίσματος έχουμε μπροστά μας. Κι έτσι που πορεύεται ο Ανδρουλάκης, το επίσημο ΠΑΣΟΚ πια, είναι και δεν είναι στο στρατόπεδο του 40%. Έχει απομείνει μόνη της η ΝΔ. Γι’ αυτό και μην αυταπατάστε. Η λύση του πολιτικού προβλήματος που αναδύεται στη χώρα, δεν βρίσκεται στην υποχώρηση του Αλέξη και της Καρυστιανού.
Αφού ο Νίκος αποφάσισε να ψαρέψει στη δεξαμενή του 60% και όχι του 40%, η μόνη διέξοδος είναι μια σχετική ισοπαλία των τριών ή ίσως η ανάδειξη του Τσίπρα σε δεύτερη δύναμη με τον Νίκο τριτοτέταρτο. Είναι ο μόνος τρόπος, οι λογικοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, στη δεύτερη κάλπη να τρέξουν έντρομοι προς τον Μητσοτάκη. Αφήστε την Μαρία να κάνει δουλειά, αφήστε τον Τσίπρα να λέει τα δικά του. Όσο πιο πολλά ισοδύναμα κομμάτια γίνει το 60%, τόσο πιο κραταιό θα αναδειχθεί το 40% στην επαναληπτική κάλπη.
Πηγή: liberal.gr