Γράφει ο Ανάλγητος

Αποχώρησε η Exxon Mobil από το θαλάσσιο μπλοκ δυτικά της Κρήτης. Οι πραγματικοί λόγοι; Αντιγράφω από τη στήλη με τίτλο «Οι προβληματισμοί των πετρελαϊκών για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες» (εδω) :

«Στην Κρήτη η Exxon Mobil αναμετράται επίσης με τα ελληνικά παράδοξα. Το προεδρικό διάταγμα άργησε ένα χρόνο. Οι προσφυγές περιβαλλοντικών οργανώσεων καθυστέρησαν τις διαδικασίες. Το ΣτΕ πάλι άργησε να βγάλει απόφαση. Επομένως και αυτή η επένδυση που είχε γίνει δεχτή με τυμπανοκρουσίες παραμένει στον «πάγο»…  Η σύμβαση υπεγράφη το 2019 και έως το 2026 δεν έχει παρθεί απόφαση για ερευνητική γεώτρηση…

Συμπέρασμα: Ο χρόνος είναι χρήμα. Οι αγορές και η οικονομία κινούνται με γρήγορους ρυθμούς. Όποιος δεν μπορεί να ακολουθήσει απλά θα μετράει τα τρένα να περνούν… Και θα βλέπει χώρες όπως το Ισραήλ, η Κροατία και η Ιταλία να προοδεύουν…». «Οι κοινωνικές ανισότητες φέρνουν αντιδράσεις με φυσικό επακόλουθο τα φαινόμενα βίας μέσα σε θεμιτά όρια».

Και εσείς φαντάζεστε πως η δήλωση ανήκει σε κάποιον από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Και όμως! Είναι στελέχους του ΠΑΣΟΚ. Το οποίο είδε το φως το αληθινό φεύγοντας από το Μέρα25…

Και δεν είναι η μόνη περίπτωση. Τη διεύρυνση την έχει αναλάβει ο κ. Σκανδαλίδης. Χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία… Στόχος της Χαριλάου Τρικούπη είναι να δημιουργήσει κλίμα ενόψει νέου κόμματος Τσίπρα. Στην επόμενη φουρνιά θα ανακοινωθούν ο ναύαρχος Αποστολάκης και οι κυρίες Τζάκρη και Κασιμάτη. Γενικότερα, στο ΠΑΣΟΚ όσο κινούνται προς την κατεύθυνση αποφυγής της τρίτης θέσης, τόσο περισσότερο χτίζουν πάνω σε αυτήν. Μοναδικό φαινόμενο! Και ταλέντο…

Η αγάπη του κ. Ανδρουλάκη για τον Κυριάκο έχει βρει σύμμαχο τον κ. Βενιζέλο. Ο οποίος πιέζει προς την κατεύθυνση του «όχι σε όλα». Άλλοι πάντως, εντός Χαριλάου Τρικούπη, λένε για τον Βαγγέλη πως με τη στάση του οδηγεί το κίνημα στην απομόνωση. Και τον Νίκο στον γκρεμό…

Ο Πρόεδρος Σωκράτης το αποφάσισε! Συγκαλεί την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στις 6 Ιουνίου. Μετά την ανακοίνωση του κόμματος Τσίπρα… Στόχος να ενταχθούν στη νέα προσπάθεια. Αντάρτικο κάνουν οι Νίκος Παππάς, Παύλος Πολάκης (δεν τον φώναξαν στην ΚΕ…) και Ρένα Δούρου που θα ήθελαν να δουν αυτόνομη κάθοδο. Κάτι που δεν το θέλει όμως ο Αλέξης… Άρα και ο πρόεδρος Σωκράτης…

Ο Αλέξης προετοιμάζεται για τη δική του ανακοίνωση κόμματος. Την ιδρυτική διακήρυξη θα υπογράψουν live όσοι πολίτες θέλουν μέσω ειδικής πλατφόρμας που ετοιμάζεται. Το μότο του θα είναι «από την κοινωνία για την κοινωνία», ενώ γνωστός συνθέτης έγραψε κομμάτι που θα ακουστεί την ώρα της εκδήλωσης. Αν μη τι άλλο, από περιτύλιγμα…

Η Νέα Αριστερά είναι θέμα χρόνου να μείνει χωρίς κοινοβουλευτική ομάδα και να προσχωρήσει στο κόμμα Τσίπρα. Μόνα εμπόδια ο Σακελλαρίδης και ο Τσακαλώτος. Ο οποίος ερωτηθείς για το αν «ο Τσίπρας είναι αριστερός», απάντησε «ανάλογα ποια μέρα τον ρωτήσετε».

Την ώρα που η αντιπολίτευση κυνηγάει την ουρά της και αναλώνεται σε μια μονοθεματική τοξική ατζέντα, στο Μαξίμου ρίχνουν το βάρος στην επίλυση προβλημάτων εταιρειών και πολιτών. Το νέο χωροταξικό δίνει λύσεις σε ζητήματα που εκκρεμούσαν για δεκαετίες. Όπως και οι ρυθμίσεις για τις ΑΠΕ.  Στόχος της κυβέρνησης είναι να υπάρχουν σαφή νομικά πλαίσια και σταθερότητα για να έρθουν επενδύσεις. Άλλωστε οι εταιρείες (όπως και οι αγορές) μισούν την αβεβαιότητα…

Έρχονται επίσης μέτρα για τη βιομηχανία…

Ενώ χθες ο Κυριάκος ανακοίνωσε την ανακαίνιση του ανακτόρου του Μυστρά. Πρόκειται για το 29ο μουσείο που ανακαινίζεται πλήρως. Κάτι που ωφελεί τις τοπικές κοινωνίες και την οικονομία, καθώς γίνεται πιο ελκυστικό το προϊόν που ακούει στο όνομα «τουρισμός».

Στην κυβέρνηση βάζουν μπροστά τη στρατηγική μιας κάλπης. Φιλόδοξο εγχείρημα η αυτοδυναμία από τις πρώτες εκλογές. Πού ποντάρουν; Ότι σε ένα χρόνο θα γίνουν ακόμα πιο εμφανείς οι διαφορές των νέων κομμάτων με τη ΝΔ και η ικανότητα του Κυριάκου να κρατά το τιμόνι της χώρας. Ίσως, δεν έχουν άδικο.

Τα άκρα δεν ηττήθηκαν. Ανασυντάχθηκαν και απειλούν να μας πάρουν όλους στο βυθό. Για τους δύσπιστους παρατίθενται ορισμένες δηλώσεις από την εκδήλωση Καρυστιανού. «Όσοι εγκλημάτησαν θα πληρώσουν, πλησιάζει η ώρα», «μια Μαρία δεν φέρνει την άνοιξη. Η άνοιξη θα έρθει όταν γίνουμε όλοι Μαρίες», «η οικονομική κρίση ήταν σκόπιμη και φτιαχτή» και άλλα ωραία για το άδικο σύστημα που δεν καταλαβαίνει τη μοναδικότητά μας ως Έλληνες χριστιανοί. Αντιεμβολιαστές, θρησκόληπτοι και συνωμοσιολόγοι στην πρώτη γραμμή.

Η εκδήλωση δεν έκοψε πολλά εισιτήρια. Η αίθουσα έως την τελευταία στιγμή είχε αρκετές άδειες καρέκλες. Αργότερα γέμισαν. Έξω από Ολύμπιον περίμεναν περίπου 200 φίλοι του κόμματος. Δεν το λες και παλλαϊκό κίνημα, όπως προσπαθούσαν να μας πείσουν τόσο καιρό…

Ο Θανάσης Αυγερινός έριξε τα καρφιά του για τον Αλέξη Τσίπρα. Ζήτησε κατανόηση για τυχόν τεχνικά προβλήματα, λέγοντας πως «εμείς δεν έχουμε ξένες εταιρείες επικοινωνίας να μας μασαζάρουν, δεν κάνουμε rebranding, κάνουμε branding».

Φτάσαμε στο σημείο ο Αλέξης να είναι το ανάχωμα στην αντιπολίτευση έναντι των άκρων… Φανταστείτε!

Η κα. Καρυστιανου το επόμενο διάστημα θα ξετυλίξει τον σχεδιασμό της.  Συμπόρευση με τη Νίκη, ακροδεξιά και υπερορθόδοξα μικρά κόμματα. Από αυτά που κατέβαιναν στις εκλογές και έπαιρναν μετά βίας 0,5%…

Έτσι λοιπόν, νομίζει, ότι μπαίνει γερά σε ένα χώρο που έως σήμερα υπήρχε πολυδιάσπαση. Ο λόγος για ακραίους εθνικιστές, θρησκόληπτους  και αντισυστημικούς. Με αυτές τις κινήσεις ευελπιστεί ότι θα πιάσει ένα 10% στις πρώτες δημοσκοπήσεις. Όσο, δε, πλησιάζουμε στις εκλογές, τόσο η σύμπλευση με τη Νίκη θα παίρνει σάρκα και οστά…

Εκτός από τους ρωσόφιλους Αυγερινό και Σιουρδάκη στον πυρήνα του επιτελείου της θα βρει κανείς διάφορες περιπτώσεις. Η Μαρία Γρατσία, ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Γαλανός, το πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Αθηνών το 2015 Γιάννης Χατζηαντωνίου, ο Βασίλης Κοκοτσάκης και ο Αθανάσιος Τζουγανάτος, πρώην στέλεχος της Νίκη. Η πρώτη μάχη λοιπόν θα δοθεί στα άκρα μεταξύ δύο που αγαπούν τη μαμά Ρωσία. Της κας. Καρυστιανού και του κ. Βελόπουλου. Και οι δύο ψαρεύουν στα ίδια (θολά) νερά…

Όσοι πιστεύουν ότι η Ελένη Βρεττού θα πατήσει φρένο μετά την εξαγορά της Ευρώπη (εδώ) θα διαψευστούν… Ήδη σκανάρει το επόμενο deal…

Για την αποφυλάκιση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, δανείζομαι την ανάρτηση του Αριστοτέλη Αϊβαλιώτη:

«Μέσα στον επικοινωνιακό θόρυβο για την ίδρυση των νέων κομμάτων, (ΜαΚυ, ΑλΤσι) περνάει σχεδόν απαρατήρητη μια ειδησούλα: αποφυλακίζεται ο ιθύνων νους της 17Ν, Αλέξανδρος Γιωτόπουλος. Πλήρωσε, σύμφωνα με τους νόμους μας, το χρέος των εγκλημάτων του απέναντι στην κοινωνία μας. Εκανε στην φυλακή 24 χρόνια.

Μπορεί να το δει κανείς από δύο σκοπιές. Από την μια, η τιμωρία του ήταν μη αναλογική με τα εγκλήματα, σκότωσε τόσους ανθρώπους, ανυποψίαστους και αθώους. Από την άλλη, 24 χρόνια εγκλεισμού είναι ναι πράγματι κάτι βαρύ, πολλοί καταδικασμένοι θα προτιμούσαν τον θάνατο από τέτοια διάρκεια κάθειρξης.

Αλλά αυτό είναι το μεγαλείο των νομικών μας συστημάτων στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, να αντιμετωπίζουν τους εχθρούς τους με μια κάποια επιείκεια και μεγαλοθυμία.

Ίσως η μεγαλύτερη τιμωρία που βιώνει ο Γιωτόπουλος, όπως και ο κάθε παρανοϊκός Γιωτόπουλος που νόμιζε ότι οι πράξεις του τον καθιστούσαν ανώτερο ον από εμάς, την πλέμπα, είναι ακριβώς αυτή η σιωπηλή εκτόπιση του στην σκιά της αδιαφορίας και της ανυπαρξίας.

Ήταν ασήμαντος έτσι και αλλιώς, όπως και οι περισσότεροι από εμάς τους θνητούς. Οπως και αν φαντασιωνόταν αλλιώς τον εαυτό του. Ας τον ξεχάσουμε, σαν ύπαρξη, αυτόν (όχι τις μιαρές πράξεις του), όπως του αξίζει».

Ο Ανάλγητος

Πηγή: liberal.gr