Του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι μνήμη χρυσόψαρου, ούτε διακρίνονται για τις επιλεκτικές του αναμνήσεις, ιδίως όταν θέλουν να δρουν ως κοινωνικά υποκείμενα στη ζώσα ιστορία. Η μνήμη, ιδίως η συλλογική, διαφυλάσσει και διαιωνίζει τα γεγονότα και κληροδοτείται από γενιά σε γενιά, ακόμη και μέσα στην αχλή του μύθου. Τις τελευταίες ημέρες, παρακολουθούμε […]

Του Σάκη Μουμτζή Θα περίμενε κάποιος τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να προσεγγίσουν με μεγαλύτερη σεμνότητα και συστολή την τραγωδία των Τεμπών για πολλούς λόγους. Όμως πρωτοστάτησαν στις διαδηλώσεις και διακρίθηκαν σε εμπρηστικές δηλώσεις, όπως αυτή του κ. Ν. Φίλη που χαρακτήρισε το δυστύχημα «δολοφονία παιδιών». Δηλαδή καταλόγισε δόλο στην κυβέρνηση, γιατί υποθέτω θα είναι από […]

Του Γιάννη Σιδέρη Οι νεκροί είναι ιεροί, αλλά στην Ελλάδα δεν αφήνονται στον ανείπωτο πόνο των δικών τους, την βουβή θλίψη της κοινωνίας και την απαίτησή της για απόδοση δικαιοσύνης. Οι νεκροί προσφέρονται ως εργαλεία πολιτικής στους επαγγελματίες αγκιτάτορες. Έχει δίκιο να λέει η μετριοπαθής Γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Ράνια Σβίγκου «θα πρέπει πάνω από όλα […]

Του Σάκη Μουμτζή Μέσα στην κοινωνία υπάρχει πολύς θυμός και για τους νεκρούς και για τις αιτίες που τους οδήγησαν στον θάνατο. Από τον σταθμάρχη και τους προϊσταμένους έως τις πολύχρονες παθογένειες του ΟΣΕ και από τις πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης έως τις ευθύνες για όλες τις καθυστερήσεις στην προηγούμενη κυβέρνηση. Είναι ένας εύλογος και […]

Του Δημήτρη Καμπουράκη Ναι εντάξει, συμφωνώ ότι το λάθος του σταθμάρχη ήταν «η κορυφή του παγόβουνου». Πρώτος εγώ τα είπα από τηλεοράσεως. Συμφωνώ επίσης ότι «όπου ακούς ανθρώπινο λάθος, ψάχνε πίσω του το σχεδιαστικό λάθος». Καλή ατάκα κι αυτή. Ούτε αντιλέγω ότι «το θέμα δεν ήταν αν θα γίνει το δυστύχημα, αλλά πότε θα γίνει». […]

Του Παντελή Μπουκάλα Λένε πως ο χρόνος γιατρεύει πολλά όσο κυλάει. Για τους οικείους των θυμάτων και των αγνοουμένων όμως, συζύγους, μανάδες, πατεράδες, αδέρφια, ξαδέρφια, συντρόφους, φίλους αγαπημένους, ο χρόνος έχει πια παγώσει. Το ρολόι της ψυχής τους, όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα δείχνει πάντα μεσάνυχτα 28ης Φεβρουαρίου προς 1η Μαρτίου. Προς μιαν άνοιξη […]

Της Μαρίας Κατσουνάκη Στοίχειωσε η φράση αυτή, γράφτηκε παντού, σε οποιαδήποτε επιφάνεια, με χρώματα, με πινέλα, με σχολικά σακίδια σε σχηματισμούς, με λουλούδια, με κάθε τρόπο. Ξεκίνησε από ένα κοινότοπο μήνυμα στο κινητό –και ποιος δεν το έχει γράψει δεκάδες φορές– και βρήκε τη θέση του ως η πληρέστερη καταγραφή μιας ανείπωτης τραγωδίας: «Πάρε με […]

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου Τον έκαναν σταθμάρχη με συνοπτικές διαδικασίες. Λίγο πριν βγει στη σύνταξη. Ανάμεσα στα πολλά τραγελαφικά που άκουσα αυτές τις μέρες είναι ότι για να γίνεις σταθμάρχης σε βάζουν και μετράς βαγόνια για να κρίνουν τη διορατικότητά σου και να φωνάξεις για να βεβαιωθούν πως η φωνή σου είναι δυνατή. Απλά πράγματα, απλή […]

Του Γιάννη Σιδέρη «Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις»… Βουβός ο συλλογικός πόνος, το παράπονο και η οργή. Και πάνδημη η απαίτηση να πέσει άπλετο φως. Όχι μόνο για να αποδοθεί δικαιοσύνη, αλλά και να φωτίσει τα σκέλεθρα, το διαρκές έγκλημα επί του δημοσίου Οργανισμού. Γιατί ο ΟΣΕ στον οποίο κατασπαταλήθηκαν περισσότερα από 15 […]

Του Σάκη Μουμτζή Πριν από 70 ακριβώς χρόνια, πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο ο Στάλιν. Με τον θάνατό του έκλεινε μια περίοδος που είχε πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Τον μεγάλο Τρόμο, την μετατροπή μιας αχανούς χώρας από αγροτική σε βιομηχανική και τον νικηφόρο πατριωτικό πόλεμο, όπως αποκαλείται από τους Ρώσους, και όχι μόνον, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. […]

Του Σάκη Μουμτζή Δημοκρατία έχουμε, ο καθένας μπορεί να διαμαρτυρηθεί, να αγανακτήσει, να βρίσει, να ξεσπάσει, να σιωπάσει. Κατανοητή επίσης η εκτόνωση οργής για τον συμψηφισμό με το Μάτι. Δεν τους έκατσαν οι πυρκαγιές, δεν τους έκατσε η χιονοθύελλα, τώρα ήρθαν στα ίσα και ξεσπούν. Πάμε παρακάτω. Προσωπικά, σε γενικές γραμμές, δεν σκοπεύω προς το […]

Του Σάκη Μουμτζή Φυσικά και θα υπάρξει πολιτική εκμετάλλευση της τραγωδίας στα Τέμπη. Το παράξενο θα ήταν να μην υπήρχε. Προς το παρόν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, στην κεντρική τους έκφραση, κρατούν χαμηλούς τους τόνους και καλά κάνουν. Οι περιθωριακές ομάδες των αριστεριστών και αυτές τη δουλειά τους κάνουν, αυτή που γνωρίζουν να κάνουν πάντα. […]