Του Γιάννη Σιδέρη Χθες κάποιοι «πονεμένοι» για τον θανάσιμο όλεθρο των Τεμπών, βεβήλωσαν καταστρέφοντας το μνημείο για τα θύματα της Μαρφίν, «τιμώντας» έτσι τα νεκρά παιδιά. Δεν ήταν βέβαια η πρώτη φορά, και φυσικά την αποτρόπαια πράξη δεν τη χρεώνεται το πλήθος του κόσμου που συγκεντρώθηκε (οι μη κομματικοί με συγκίνηση, οι κομματικοί με σκοπιμότητα […]
Του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη Νομίζω πως η φράση «η Ελλάδα σαν χώρα δεν σ’ αφήνει ποτέ να πλήξεις», έπαψε να ισχύει εδώ και καιρό. Υπάρχουν ορισμένα πράγματα, φαινόμενα που είναι αφόρητα προβλέψιμα και πληκτικά. Φαινόμενα που δικαιώνουν τη βασική φιλοσοφική μεθοδολογική αρχή της αιτίας και αποτελέσματος. Φαινόμενα, τα οποία γνωρίζουμε πως θα συμβούν, πριν ακόμη γίνουν. […]
Του Κωνσταντίνου Χαροκόπου Όλα όσα διαβάζουμε και ακούμε σχετικά με τη λειτουργία του σταθμαρχείου της Λάρισας και τα εγκληματικά λάθη που έγιναν, λες και μας μεταφέρουν με μια χρονοκάψουλα στη δεκαετία του ’60, όπως την έχουμε γνωρίσει μέσα από τις ασπρόμαυρες κινηματογραφικές ταινίες της εποχής εκείνης, με τους χωματόδρομους και τα τραίνα «μουτζούρηδες». Όλα όσα […]
Του Θανάση Μαυρίδη Θέλεις, λες, να εκφράσεις την οργή σου για το δυστύχημα των Τεμπών. Έχεις ήδη βγάλει «τελεσίδικη απόφαση» ότι τα παιδιά αυτά τα «δολοφόνησε» το κράτος. Έτσι σου είπαν, αυτό σκέφτηκες, δεν έχει σημασία. Ούτε αν πρόκειται για ένα γιγαντιαίο ψέμα. Το μνημείο των νεκρών της Marfin, όμως, τι σου έφταιξε; Γιατί τόσο […]
Της Κατερίνας Γαλανού Στα χρόνια της μεγάλης οργής στη χώρα μας, ήμουν από εκείνους τους «τυχερούς» που βρέθηκαν με τη διπλή μου ιδιότητα, αυτή του πολίτη αλλά και του δημοσιογράφου στην καρδιά της Αθήνας και των δραματικών γεγονότων, που εκτυλίχθηκαν τότε. Το Δεκέμβρη του 2008, αποσβολωμένη και τρομαγμένη μάρτυρας των ταραχών και των συγκρούσεων, που […]
Του Σάκη Μουμτζή Εντάξει λοιπόν παιδιά, ξαναγυρίσαμε στην αφετηρία μας. Στην ελληνική εκδοχή του «τα θέλω όλα και τα θέλω τώρα». Από τη δεκαετία του ’80 την ακολουθούμε σταθερά τη συνταγή, για είκοσι χρόνια ξοδεύοντας αλόγιστα λεφτά που δεν είχαμε και για άλλα δέκα οργισμένοι που κόπηκε ξάφνου αυτό το χρήμα. Κάναμε μια μικρή παρένθεση […]
Του Σάκη Μουμτζή Σε μια πόλη 3.500.000 κατοίκων δεν είναι κατόρθωμα να συγκεντρωθούν 30 – 35.000 διαδηλωτές. Αναφέρομαι στη χθεσινή πορεία στην Αθήνα, στην οποία συμμετείχε σύμπασα η Αριστερά, με τις διάφορες συλλογικότητές της και τις οργανώσεις των μεταναστών, που βρήκαν και αυτοί την ευκαιρία να παρελάσουν με τα αιτήματά τους. Αν λάβουμε υπ’ όψη […]
Του Γιώργου Μίχα Ενόσω η ανεξάρτητη επιτροπή εμπειρογνωμόνων αναζητεί τα ακριβή αίτια που οδήγησαν στη χειρότερη σιδηροδρομική τραγωδία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, ένα από τα βασικά ερωτήματα που τίθενται είναι πότε και αν τα τρένα θα επαναλειτουργήσουν. Δεν είναι μόνο ότι προκαλείται σημαντικό πλήγμα στην αξιοπιστία των σιδηροδρόμων όσο τα δρομολόγια το δίκτυο παραμένει εκτός […]
Του Πάσχου Μανδραβέλη Είναι πολύ μεγάλη κουβέντα το «Ποτέ ξανά». Υπερβαίνει κυβερνήσεις, αντιπολιτεύσεις, το πολιτικό σύστημα εν γένει. Το «Ποτέ ξανά» απαιτεί και κρατικό μηχανισμό. Τον σταθμάρχη που γυρνάει τα κλειδιά, εκείνους που τον μετέταξαν λίγο πριν από τη σύνταξή του ή εκείνους που άφησαν έναν άπειρο να διαχειριστεί τον αυξημένο φόρτο κυκλοφορίας στον σταθμό […]
Του Παντελή Μπουκάλα Η τραγωδία στα Τέμπη έκοψε στη μέση τον χρόνο, προσωπικό και συλλογικό, κοινωνικό και πολιτικό. Μολαταύτα, μία εβδομάδα αργότερα, δεν είναι λίγα τα σημάδια που δείχνουν ότι ούτε καν αυτή η βιαιότατη τομή θα αποβεί ορόσημο για την πολιτεία. Ορόσημο αυτοκριτικού αναστοχασμού και ριζικού αναπροσανατολισμού σε ό,τι αφορά το κοινό καλό, για […]
Της Ιωάννας Μάνδρου Θα ήταν ολέθριο να προστεθεί στην τραγωδία των Τεμπών, που έχει συγκλονίσει το πανελλήνιο, το αίσθημα της ατιμωρησίας για ένα τόσο βαρύ έγκλημα, που πατάει πάνω στην παντελή έλλειψη κουλτούρας ευθύνης που διατρέχει τη συμπεριφορά πολλών από το πολιτικό προσωπικό, ενώ είναι εμπεδωμένη σε μεγάλο ποσοστό του κοινωνικού σώματος. Η Δικαιοσύνη, που […]
Του Μιχάλη Τσιντσίνη Από το κλισέ ότι η πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων διαφεύγει το δεύτερο επίπεδο, η ουσία: Η πολιτική διά των συμβόλων επιχειρεί να διαχειριστεί τα συναισθήματα. Ο πρωθυπουργός βρίσκεται αντιμέτωπος όχι μόνο με μια θυμική έκρηξη. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που έχει να αντιμετωπίσει είναι ένα καθολικό κραχ εμπιστοσύνης. Μια κρίση δυσπιστίας […]
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου Ο Νίκος Φίλης χθες στη Βουλή συνέκρινε τις σημερινές εκδηλώσεις οργής με τις καταστροφές του 2008. Κλείνουν τους δρόμους, σπάνε, καίνε, και «πλακώνονται με την αστυνομία». Αυτό το τελευταίο δεν είναι η μόνη διαφορά από το 2008, αφού τότε η αστυνομία απαξιούσε να «πλακωθεί» με τους βανδάλους. Υπάρχει και μια ακόμη πιο […]
Του Σάκη Μουμτζή Πληθαίνουν τα συνθήματα των οργανώσεων και των συλλογικοτήτων της Αριστεράς που μιλούν για τους «νεκρούς μας», όταν αναφέρονται στα θύματα της πολύνεκρης τραγωδίας. Γιατί, σύντροφοι, είναι δικοί σας οι νεκροί; Γνωρίζατε τα φρονήματά τους; Ξέρετε κάτι παραπάνω από αυτά που ξέρουμε όλοι μας και οι οικογένειές τους; Προφανώς, για να ιδιοποιείστε τους […]
Του Δημήτρη Καμπουράκη Όταν ο αντι-συστημισμός του 2010-15 γίνεται αντι-Συριζα μέτωπο το 2019 και πάει να ξαναγίνει αντι-μητσοτακικό μέτωπο με αφορμή τα Τέμπη, τότε κάτι δεν πάει καλά στη χώρα που ζούμε. Αυτή η διαρκής εναλλαγή των «αντί» αποτελεί στην πραγματικότητα μια ζοφερή ανακύκλωση θέσεων, αντιλήψεων και εικόνων που δεν προμηνύει τίποτα καλό για την […]
Του Θανάση Μαυρίδη Είναι λέει αντισυστημικοί. Δεν γουστάρουν το σύστημα, τα μέσα ενημέρωσης είναι πουλημένα, οι πολιτικοί «πιασμένοι» και πρέπει να φύγουν όλοι για να «ξεβρωμίσει ο τόπος». Τα έχουμε ξανακούσει αυτά. Έτσι γιγαντώθηκε η Χρυσή Αυγή. Το φασισταριό δεν γεννήθηκε με παρθενογένεση. Προηγήθηκαν το «ένας Παπαδόπουλος θα μας σώσει» και μια συστηματική προσπάθεια απαξίωσης […]
Της Κατερίνας Γαλανού Η εντολή της Κουμουνδούρου να κρατηθεί ο Χρ. Σπίρτζης πάση θυσία μακριά από τα τηλεοπτικά στούντιο και τα ραδιοφωνικά μικρόφωνα -αξιοποιώντας το χρόνο αυτής της αποχής για να ψάξει στα χαρτιά και τη μνήμη του– οδηγεί τον Γιάννη Ραγκούση σε μια ακόμη απαιτητική αποστολή για τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι φαίνεται όμως να τον […]
Του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι μνήμη χρυσόψαρου, ούτε διακρίνονται για τις επιλεκτικές του αναμνήσεις, ιδίως όταν θέλουν να δρουν ως κοινωνικά υποκείμενα στη ζώσα ιστορία. Η μνήμη, ιδίως η συλλογική, διαφυλάσσει και διαιωνίζει τα γεγονότα και κληροδοτείται από γενιά σε γενιά, ακόμη και μέσα στην αχλή του μύθου. Τις τελευταίες ημέρες, παρακολουθούμε […]
Του Σάκη Μουμτζή Θα περίμενε κάποιος τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να προσεγγίσουν με μεγαλύτερη σεμνότητα και συστολή την τραγωδία των Τεμπών για πολλούς λόγους. Όμως πρωτοστάτησαν στις διαδηλώσεις και διακρίθηκαν σε εμπρηστικές δηλώσεις, όπως αυτή του κ. Ν. Φίλη που χαρακτήρισε το δυστύχημα «δολοφονία παιδιών». Δηλαδή καταλόγισε δόλο στην κυβέρνηση, γιατί υποθέτω θα είναι από […]
Της Κατερίνας Γαλανού Η ανακοίνωση που έφτασε την Παρασκευή στα mail μας από την Ένωσή μας μπορεί να είχε έναν «πιασάρικο» -στη δημοσιογραφική αργκό- τίτλο, αλλά το περιεχόμενό της ήταν δυσεξήγητο ως προς τη δομή και τη στόχευση. «Ο δημοσιογραφικός κλάδος επιτέλους δείχνει ενσυναίσθηση και αναλαμβάνει την ευθύνη που του αναλογεί», μπορεί να υποστηρίξει κάποιος […]