Του Γιάννη Σιδέρη
To rebranding κατά τους ειδικούς της επικοινωνίας είναι διαδικασία σύμφωνα με την οποία μια εταιρία, ένας οργανισμός, ένα προϊόν, ένα κόμμα, ένας πολιτικός, αλλάζουν την εικόνα και την ταυτότητά τους προ τα έξω, χωρίς απαραίτητα να αλλάξουν το περιεχόμενο και τις βασικές τους αξίες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα επ’ αυτού ο Αλέξης. Άλλαξε το σχήμα, δημιούργησε Ι.Χ. κόμμα, υποσχέθηκε νέο ύψος, ήθος και εντιμότητα (η οποία μάλιστα θα προσπόρισε έσοδα στο κράτος!), αλλά παρέμεινε ο ίδιος. Αδίστακτος και άνευ ενσυναίσθησης, λέξη που κάποτε την είχε κάνει καραμέλα.
Ευρισκόμενος στην Ηλιούπολη σε εκδήλωση της ΕΛΑΣ, μίλησε για «σκουριασμένες κομματικές ταμπέλες» που «χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό»!
Είπε συγκεκριμένα, διαρρηγνύοντας την επιφανειακή εκεχειρία με το πρώην κόμμα του: «Αυτό που διακυβεύεται για τη χώρα είναι πολύ περισσότερο από το αν θα διατηρήσουμε κάποιες σκουριασμένες κομματικές ταμπέλες σε κομματικά γραφεία που χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, ή αν θα διατηρήσουμε κάποιες θέσεις σε έδρανα της αντιπολίτευσης στη Βουλή».
Αντέδρασε ο ΣΥΡΙΖΑ με τον εκπρόσωπο τύπου Γιώργο Παναγιωτόπουλο. Κατηγόρησε τον πρώην αρχηγό του για απαξίωση του κοινοβουλευτισμού, προώθηση της επικίνδυνης για τη δημοκρατία αντίληψη, τη «δημοκρατία των χορηγών».
Τον ρώτησε επίσης εάν όταν μπει στη Βουλή θα αρνηθεί την αναλογούσα κρατική χρηματοδότηση. Και εάν ποτέ γίνει κυβέρνηση, θα καταργήσει την κρατική χρηματοδότηση και θα πει στα κόμματα «βρείτε χορηγούς;». Ο εκπρόσωπος εύχεται να ήταν «γλωσσικό ατόπημα» του πρώην αρχηγού του που θα ανασκευαστεί.
Βέβαια, επειδή ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός, κολλημένος στα παλιά, σε μια απλή ανακοίνωση – απάντηση στον Αλέξη, έμπλεξε γερμανοτσολιάδες, ξερονήσια, φυλακές, το «μοιραίο λάθος της Αριστεράς το ’46», και… Κωλέττηδες!
Ωστόσο, οι χαρακτηρισμοί του Τσίπρα όζουν αντικοινοβουλευτικής και αντιδημοκρατικής θεώρησης. Έκανε επίθεση σε ένα κόμμα, το κόμμα του, το οποίο μπήκε στη Βουλή το 2023 με ποσοστό 17,83% και 47 έδρες – από 71 που πήρε στις πρώτες εκλογές του Μαΐου.
Ως πολιτικό αποτέλεσμα είχε χαρακτηριστικά πανωλεθρίας για τον τότε αρχηγό ο οποίος λίγο μετά «παραμέρισε» και δεν κατέβηκε υποψήφιος στις εκλογές που ακολούθησαν. Ωστόσο, με όρους κοινοβουλευτικής τάξης είναι ένα αξιοπρεπέστατο ποσοστό που καθόλου δεν δικαιολογεί το όρο «σκουριασμένες κομματικές ταμπέλες» και κομματικά γραφεία που χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Αν είχε «περάσει» η πρόταση του Δημήτρη Χατζησωκράτη, να κλείσει το «μαγαζί» ΣΥΡΙΖΑ και η περιουσία του, το κτήριο της Κουμουνδούρου, τα ΜΜΕ και η κρατική επιχορήγηση να προσφερθούν ως δώρο στο ιδιωτικό κόμμα του Αλέξη, μια χαρά θα δεχόταν την επιχορήγηση την οποία ως εξωκοινοβουλευτικός δεν δικαιούτο. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα μιλούσε για κομματικά γραφεία που χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Άλλωστε τα χάλια του ΣΥΡΙΖΑ, που με ταραχώδεις περιπέτειες, ευτελείς ανεξαρτητοποιήσεις και παραιτήσεις βουλευτών, αυξομείωνε την κοινοβουλευτική του ομάδα, με τωρινή κατάληξη 12 βουλευτές, είναι δικό του έργο. Της υπονομευτικής μεθόδευσης απέναντι στο πρώην κόμμα του. Περίμενε τη λήξη του κόμματος και τη γονυπετή προσέλευση βουλευτών και στελεχών, τους οποίους ως άρχοντας θα επέλεγε κατά βούληση.
Αυτό δημιούργησε συσπείρωση όσων ήταν αποκλεισμένοι εξ αρχής, όπως ο Πολάκης, ο Παππάς, η Δούρου. Και μαζί τους εκείνα τα στελέχη που εξακολουθούν να νιώθουν αριστεροί, να πιστεύουν σε συλλογικές εσωκομματικές διαδικασίες, σε εκλεγμένα κομματικά όργανα, σε αποφάσεις συνεδρίων (έστω και κατ’ επίφαση, δηλαδή στημένες) και δεν προθυμοποιούνται να γίνουν υπήκοοι του άρχοντα.
Ο Αλέξης δεν ορρωδεί να μιλήσει με εχθρότητα και απαξιωτικά για το κόμμα που τον τίμησε με την προεδρία του, και την πρωθυπουργία της χώρας. Γιατί ναι μεν ήταν χαρισματικός στο να καταγγέλλει, αλλά ένας ολόκληρος μηχανισμός, στελέχη και απλοί οπαδοί που δεν είχαν προσωπικό συμφέρον αλλά ήταν αφοσιωμένοι στην ιδέα της «πρώτης φοράς Αριστεράς», έτρεξαν ανιδιοτελώς για το εγχείρημα της νίκης. Ναι με τη γνωστή εχθροπάθεια που πολλάκις έχουμε καταγγείλει, αλλά ήταν εχθροπάθεια που υπέθαλψε και ευνόησε ο Αλέξης.
Και όταν φέρεται με τόση εχθρική μικρότητα στο πρώην κόμμα του, είναι ευνόητο πως θα φερθεί, όχι στους αντιπάλους του όπως η ΝΔ, αλλά και στους ανταγωνιστές του, όπως το ΠΑΣΟΚ.
Πηγή: liberal.gr