Του Κώστα Στούπα
Πριν από δύο και πλέον χρόνια είχα δεχτεί σφοδρές επικρίσεις για τη φράση: «Ο ρόλος κάποιων συγγενών να διεκδικήσουν πολιτική υπόσταση εκμεταλλευόμενοι την επίδειξη του πένθους τους με τρομάζει…».
Ήταν η περίοδος που το κλίμα ήταν φορτισμένο και σε όλη την επικράτεια λάμβαναν χώρα τεράστια συλλαλητήρια με αφορμή το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών.
Θυμάμαι να κυκλοφορούν τότε διάφορες ευφάνταστες θεωρίες συνωμοσίας περί μεταφοράς παράνομου φορτίου εύφλεκτης ύλης από κάποιον επιχειρηματία-λαθρέμπορο, τον οποίο κάλυπτε ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
Σε οικονομική βάση μιλούσαμε για φορτία αξίας 5-10 χιλ. ευρώ και άρα για λαδώματα μερικών 20ευρων. Αστεία πράγματα. Κι όμως, υπήρχαν «σοβαροί» άνθρωποι που τα πίστευαν ή κάποιοι που υποκρίνονταν πως τα πίστευαν για τους δικούς τους σκοπούς.
Από την άλλη πλευρά, υπήρξαν ακραία σενάρια που δεν απέκλειαν το δυστύχημα να οφείλεται σε σαμποτάζ ξένων υπηρεσιών, με στόχο την πολιτική αποσταθεροποίηση της χώρας.
Ο ίδιος θεωρώ πάντα ως πλέον πιθανή την υβριδική εκμετάλλευση ενός τραγικού δυστυχήματος από εγχώρια συμφέροντα και ξένες δυνάμεις. Οι εξελίξεις, δύο χρόνια αργότερα, δικαιώνουν αυτό το σενάριο.
Η περιώνυμη «Μητέρα των Τεμπών», μαζί με διάφορα «ψέκια», παραθρησκευτικούς ταλιμπάν, αντιεμβολιαστές και υποχείρια του κλεπτοκρατικού καθεστώτος της Μόσχας, ίδρυσαν κόμμα για να σώσουν την Ελλάδα.
Σε όλη αυτή τη διαδρομή, τα τελευταία χρόνια, εκτός από τους πράκτορες της Ρωσίας, υπήρξαν επιχειρηματικά συμφέροντα και πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς και της Δεξιάς που προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν πολιτικά τον θυμό και την οργή, προβάλλοντας την κα Καρυστιανού και, στο τέλος, υφίστανται την πολιτική αφαίμαξη. Πρόκειται για τους χρήσιμους ηλίθιους της υπόθεσης.
Όλοι θυμούνται γνωστές φιγούρες του αριστερισμού να οργανώνουν τα συλλαλητήρια και την κα Κωνσταντοπούλου να έχει αναλάβει εργολαβικά την υπόθεση. Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αρβανίτης φρόντισε να αποκτήσει βήμα στις Βρυξέλλες.
Οι πρώτες δημοσκοπήσεις δείχνουν ήδη τα κόμματα της κας Κωνσταντοπούλου και του κ. Βελόπουλου να υφίστανται ισχυρά πλήγματα ενώ απώλειες δέχονται τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Το ευτύχημα για τους «χρήσιμους ηλίθιους» είναι πως είναι τόσο ηλίθιοι, που δεν μαθαίνουν από τα παθήματά τους.
Το πρόβλημα με την πολιτική εκμετάλλευση της τραγωδίας των Τεμπών είναι πως, στην προσπάθεια να υπάρξει πολιτική εκμετάλλευση, οι πραγματικοί υπεύθυνοι της τραγωδίας, όπως και με το σκάνδαλο Novartis, υπάρχει πιθανότητα να μείνουν ατιμώρητοι και οι αστοχίες στη λειτουργία του Δημοσίου, που επέτρεψαν να συμβεί ό,τι συνέβη, να μη διορθωθούν.
Έγραφα το 2024:
«Απ’ όσα έχουν γίνει γνωστά, τη βασική ευθύνη φαίνεται να φέρουν οι σταθμάρχες που είχαν βάρδια το μοιραίο βράδυ.
Ο ένας ήταν άσχετος, περιφερόμενος μέσω κινητικότητας δημόσιος υπάλληλος, που έβαλε δύο συρμούς να κινούνται στην ίδια γραμμή με αντίθετες κατευθύνσεις. Ο άλλος την είχε κοπανήσει και, όταν έγινε το συμβάν, έτρεξε να εξασφαλίσει ιατρική άδεια ασθενείας, προκειμένου να καλύψει την απουσία του από τον σταθμό.
Σίγουρα ευθύνεται και η μη λειτουργία ή απουσία ενός αυτόματου συστήματος διαχείρισης της πορείας και των προτεραιοτήτων των συρμών.
Το γεγονός πως ένας άχρηστος και ένας φυγόπονος βρέθηκαν να έχουν βάρδια σε ένα κρίσιμο πόστο αποδίδει ευθύνη στους προϊσταμένους της υπηρεσίας τους και, εν τέλει, στη διοίκηση των σιδηροδρόμων, που επέλεξε όλα αυτά τα πρόσωπα να ρυθμίζουν μια διαδικασία από την οποία, όπως αποδείχθηκε, εξαρτάται η ζωή πολλών ανθρώπων…».
Πηγή: liberal.gr