Του Κυριάκου Μπερμπερίδη
Ο κύβος ερρίφθη λοιπόν, ο κριτής χτύπησε το καμπανάκι και μπαίνουμε ήδη στην τελευταία στροφή για τις εκλογές, που από τον Οκτώβριο και μετά μπορεί να προκηρυχθούν ανά πάσα στιγμή χωρίς κατ’ ανάγκην να θεωρηθούν πρόωρες.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η κυρία Καρυστιανού έκλεισε ήδη το Ολύμπιον στη Θεσσαλονίκη για τις 21 Μαΐου, όπου προφανώς θα κάνει τις ανακοινώσεις για το νέο κόμμα.
Και εκεί ελπίζουμε επιτέλους να μάθουμε ποιοι απαρτίζουν το επιτελείο της, ποια είναι τα στελέχη της αλλά και ποιες είναι οι θέσεις της για την Οικονομία, τα εθνικά θέματα, την Άμυνα, την Παιδεία, την Υγεία, τους Θεσμούς, τη συνταγματική αναθεώρηση. Αν έχει θέσεις φυσικά.
Κόμμα τον Ιούνιο προανήγγειλε εξάλλου και ο Τσίπρας, λέγοντας τα γνωστά γλυκανάλατα ποιητικά ότι «ρίξαμε έναν σπόρο τον Νοέμβριο με την “Ιθάκη” για την ανασύνθεση της κυβερνητικής παράταξης και όπως όλα δείχνουν, οι καρποί πλέον μεγαλώνουν σε όλη τη χώρα. Έρχεται τώρα η ώρα του θερισμού».
Οι εξελίξεις είναι λοιπόν καταιγιστικές και εκτιμάται ότι θα αναδιατάξουν το πολιτικό σκηνικό, ιδιαίτερα στο χώρο της αντιπολίτευσης.
Και κάποιοι δεν αισθάνονται και πολύ καλά με αυτή την προοπτική.
Ο Τσίπρας δεν είναι καθόλου εύκολος αντίπαλος και θα χτυπήσει στα ίσα τη δεύτερη θέση από ένα ΠΑΣΟΚ που ακόμα και τώρα χάνει στελέχη που οδεύουν στην Αμαλίας. Ο δεύτερος σε σταυρούς στην Α Θεσσαλονίκης, μια υποψήφια ευρωβουλευτής και μια πρώην αναπληρώτρια τομεάρχης Δικαιοσύνης, είναι μόνο οι πρόσφατες περιπτώσεις.
Και αφήνουμε κατά μέρος και κάποια ιστορικά στελέχη όπως ο Καστανίδης ή ο διαγραφείς και εν συνεχεία παραιτηθείς Κωνσταντινόπουλος, που κούνησαν ήδη μαντήλι παραμένοντας προς το παρόν ανένταχτοι.
Το επιπλέον πλεονέκτημα του Τσίπρα είναι επίσης ότι πλην του Σύριζα και της ΝΕΑΡ, μπορεί να απευθυνθεί και σε κόσμο που προς το παρόν εκφράζεται πολιτικά από τον Βαρουφάκη, τον Κασσελάκη και την Κωνσταντοπούλου.
Μια Κωνσταντοπούλου που εκτιμάται ότι θα υποστεί μεγάλες πιέσεις και από το κόμμα Καρυστιανού, ένα κόμμα που στοχεύει επίσης και στο ίδιο κοινό με αυτό του Βελόπουλου, του Νατσιού και της Λατινοπούλου.
Τέλος, δεν είναι εντελώς άνευ σημασίας, ότι κόμμα προανήγγειλε και ο Κασιδιάρης.
Ήδη ο εκνευρισμός σε κάποιους δεν κρύβεται.
Στο ΠΑΣΟΚ ξέθαψαν πάλι το παραμύθι ότι ο Μητσοτάκης, προτιμά δήθεν για αντίπαλο τον Τσίπρα γιατί είναι δήθεν πιο «βολικός». Στο μεταξύ τα ίδια ακριβώς έλεγαν κάποτε και για τον Κασσελάκη όταν ήταν στα πάνω του αλλά και για την Κωνσταντοπούλου, όταν ένα φεγγάρι χτύπαγε 15αρια στις δημοσκοπήσεις. Ότι δηλαδή άλλον καημό δεν είχε ο Μητσοτάκης, από το να διαλέγει αντιπάλους απ’ το πανέρι γιατί είναι δήθεν πιο «βολικοί».
Κάποιοι επίσης πιο θερμόαιμοι στο ΠΑΣΟΚ, τα βάζουν τελευταία και με τους δημοσκόπους, κατηγορώντας τους για «μαγειρέματα», επειδή, άκουσον άκουσον, έχουν το θράσος να κάνουν και αναγωγές για να καταλήξουν σε κάποια στατιστικά συμπεράσματα ως προς την εκτίμηση ψήφου. Και αυτό το τελευταίο το θεωρούν κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ, περίπου ως έγκλημα καθοσιώσεως.
Πρωτοφανή πράγματα που δείχνουν όμως ανάγλυφα και την παρακμή της πολιτικής.
Σε κάθε περίπτωση και με μια πρώτη ματιά, οι εξελίξεις φαίνεται πως ευνοούν τον Μητσοτάκη καθώς ο περαιτέρω κατακερματισμός και η οχλαγωγία στο χώρο της αντιπολίτευσης, μείζονος και ελάσσονος, παγιώνει την πεποίθηση σε μεγάλο μέρος τους κόσμου ότι σοβαρή εναλλακτική δεν υπάρχει και δεν είναι καιρός για πειράματα. Πειράματα που τα πληρώσαμε άλλωστε πανάκριβα στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν.
Αλλά οι προκλήσεις δεν λείπουν ούτε και στην κυβερνητική παράταξη.
Χρειάζεται αλλαγή ατζέντας επειγόντως με θετικές ειδήσεις, ένα νέο αφήγημα γιατί το «το είπαμε -το κάναμε» μάλλον τα ‘φαγε τα ψωμιά του και ίσως και μια λελογισμένη ανανέωση πολιτικού προσωπικού. Κάποιοι κούρασαν, κάποιοι κουράστηκαν, κάποιοι δεν μπορούν. Ντροπή δεν είναι, συμβαίνει άλλωστε και στις καλύτερες οικογένειες.
Πηγή: liberal.gr