Του Δημήτρη Καμπουράκη
Έχουμε στην χώρα πρόβλημα στέγης; Τεράστιο. Η ανέγερση κοινωνικής στέγης είναι στο πρόγραμμα όλων των κομμάτων; Είναι. Ε λοιπόν, στο Χαϊδάρι υπάρχει μια έκταση 45 στρεμμάτων του παλιού στρατοπέδου, όπου το υπουργείο Άμυνας σχεδιάζει την ανέγερση 300 καινούριων διαμερισμάτων που θα μοιραστούν ως κοινωνική κατοικία. Και όλοι οι κάτοικοι με τον δήμο μπροστάρη έχουν διαμηνύσει. «Ούτε να το σκεφτείτε. Πάνω από τα κορμιά μας. Οι μπουλντόζες δεν θα περάσουν».
Έχουμε πρόβλημα στον Κηφισό; Τρομερό. Ο φρακαρισμένος άξονας αποτελεί τον μεγαλύτερο κυκλοφοριακό βραχνά σ’ όλη την χώρα. Έχουν όλα τα κόμματα σχέδια παράκαμψης του Κηφισού, ως την μοναδική λύση απέναντι στην καθημερινή συμφόρηση; Έχουν. Πλην προ ημερών βρέθηκα στη Μάνδρα, όπου άκουσα επιφανείς πολίτες και εκλεγμένους εκπροσώπους να βροντοφωνάζουν. «Μην διανοηθείτε να διοχετεύσετε μέσω της περιοχής μας τα φορτηγά προς βόρεια Ελλάδα, για να ανακουφιστεί η Αθήνα και ο Κηφισός. Δεν θα ξαναγίνουμε η χαβούζα της πρωτεύουσας».
Τους ρωτάς. «Χρειάζονται νέες κατοικίες; Είναι απαραίτητη η κοινωνική κατοικία;» Απαντούν αμέσως. «Βεβαίως είναι, αλλά όχι εδώ. Να τα χτίσουν αλλού». Ρωτάς τους άλλους. «Χρειάζεται να δημιουργηθεί ένας νέος οδικός άξονας που θα συνδέει την βαριά κυκλοφορία της Πελοποννήσου με τον ΠΑΘΕ παρακάμπτοντας την Αθήνα;» Κι αυτοί απαντούν αμέσως. «Ασφαλώς χρειάζεται. Αλλά όχι να περάσει από δω. Από αλλού.»
Όπερ, η κυβέρνηση πρέπει να λύσει το στεγαστικό, αν δεν το κάνει είναι υπόλογη και απαράδεκτη. Πρέπει να ανακουφίσει το κυκλοφοριακό, αλλιώς είναι ανίκανη και αδιάφορη. Αλλά «όχι εδώ», «όχι από δω». «Αλλού» και «απ’ αλλού». Μην μπερδεύεστε, δεν πρόκειται για πρόβλημα της σημερινής κυβέρνησης, αλλά για τον εφιάλτη κάθε κυβέρνησης. Άπαντες απαιτούν το γενικό, αλλά αντιτάσσονται σθεναρά στην εξειδίκευση του σε ειδικό και συγκεκριμένο. Αντιπολιτεύσεις και φορείς, τη μια στιγμή φοράνε το καπέλο των κυβερνητικών προτάσεων, αλλά μόλις η κυβέρνηση ανταποκριθεί, το αλλάζουν με το καπέλο που γράφει πάνω «over my dead body».
Μην τους αδικείτε. Δεν έχουν άδικο οι Χαϊδαριώτες. Σου λένε, «έναν πνεύμονα πρασίνου έχουμε στην πόλη, θα τον χτίσουν; Κι άλλο τσιμέντο, άλλα 1.000 αυτοκίνητα στη γειτονιά μας;» Σου λένε οι κάτοικοι της Μάνδρας. «Θα φτιάξουν μια λεωφόρο Κηφισού δίπλα στο σπίτι μου; Και που είναι η ποιότητα ζωής μου; Ε όχι δα.» Όλοι δίκιο έχουν. Ναι, αλλά από την άλλη, δεν γίνεται να χτιστεί κοινωνική κατοικία για τους Αθηναίους στην Άμφισσα, ούτε να παρακαμφθεί το Ποτάμι με δρόμο που θα γίνει στη Ροδόπη. Εδώ πρέπει να γίνουν όλα.
Τι περιγράφω εδώ; Ένα κυβερνητικό αδιέξοδο θαρρείτε; Λάθος. Μια πολλαπλώς μπλοκαρισμένη κοινωνία, που μετατρέπει κάθε πιθανή λύση σε πρόβλημα και κάθε πρόταση σε αφορμή αντιπαράθεσης. Ξέρετε τι άλλο περιγράφω; Το τέλος των μαγικών λύσεων για οποιοδήποτε μικρό ή μεγάλο μας ταλανίζει. Έτσι είναι οι κοινωνίες, θα πείτε. Εγώ το ξέρω, αυτοί με τα μαγικά ραβδιά που παρελαύνουν στις τηλεοράσεις μας, το ξέρουν;
Πηγή: liberal.gr