Του Μπάμπη Παπαδημητρίου
Προφανώς μιλάμε για το πότε ο Πρωθυπουργός θα στήσει τις κάλπες. Δεν νομίζω πως το έχει αποφασίσει. Λογικό. Στην πολιτική τα πάντα είναι οππορτουνιστικά. Με την καλή την έννοια. Και δεν εννοώ μόνον πότε συμφέρει το δικό του ψηφοδέλτιο. Υπάρχουν κι άλλοι, πιο βαρείς, λόγοι. Όπως το αν συμφέρει την χώρα, να ξεκαθαρίσει μια ώρα αρχύτερα το πολιτικό ζήτημα.
Γιατί, αυτό που σίγουρα θα ήθελε ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι οι εκλογές να γίνουν στην ώρα τους.
Δηλαδή στις αρχές Απριλίου.
Όταν η τετραετία θα έχει, πρακτικά, ολοκληρωθεί και το έργο της κυβέρνησης θα έχει ολοκληρωθεί με μια κάποια πληρότητα.
Πλην όμως, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα κάνει «καλό» στη χώρα να ζήσει έξι μήνες συνεχούς τοξικότητας. Αφήστε κιόλας που είναι εξίσου αμφίβολο αν μπορεί να αντέξει το δημόσιο ταμείο έξι παραπάνω μήνες συνεχούς αφαίμαξης. Γιατί, ας μη γελιόμαστε, με τις αντιπολιτεύσεις να υπόσχονται μειώσεις εκείνων των φόρων που γεμίζουν το κρατικό ταμείο και αυξήσεις των άλλων φόρων που θα τα αδειάσουν εντυπωσιακά, με πολιτικές υποσχέσεις για παροχές στα πάντα και τους πάντες και τη διαβεβαίωση ότι έρχεται «καλύτερη ζωή» για όλους, η οικονομία θα ρετάρει πολύ γρηγορότερα από όσο πιστεύουν ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι αναλυτές.
Συμπέρασμα: είναι σοφότερο οι εκλογές να γίνουν μέσα στον Οκτώβριο. Η κυβέρνηση θα έχει, υποχρεωτικά, ανοίξει τα χαρτιά της σε όσα έχουν να κάνουν με φόρους και ταξίματα και οι αντιπολιτεύσεις θα πρέπει να εξηγήσουν αν όσα τάζουν δεν θα σπρώξουν την χώρα σε νέα δημοσιονομική περιπέτεια.
Ιδεολογικό περιεχόμενο στην καμπάνια δεν πρόκειται να υπάρξει. Δυστυχώς, κανείς, ούτε οι ψηφοφόροι, έχουν όρεξη για πολλές κουβέντες. Πρακτικά πράγματα θέλουν να ακούσουν και μετά να βάλουν στο ζύγι τις «προσωπικότητες» ώστε να διαλέξουν ποιον μπορούν να πιστέψουν. Και τη σταθερότητα να μη διακινδυνεύσουν και την αλλαγή να λανσάρουν. Δύσκολα πράγματα, αλλά οι αντιφάσεις των πολιτών είναι το άλας της Δημοκρατίας.
Βεβαίως η σταθερότητα εγγυάται σε όλους ότι τα πράγματα δεν θα γίνουν χειρότερα και αφήνει παράθυρο στην ελπίδα μιας κάποιας βελτίωσης.
Επειδή όμως η μαμή της ανθρώπινης Ιστορίας, ακόμη σήμερα, γεννά το καινούργιο σε περιβάλλον βίαιων συγκρούσεων δύσκολα θα βρεθεί ο χώρος που αρμόζει στον συνυπολογισμό της κρίσης μέσα στην οποία αρμενίζομε αυτές τις εποχές.
Αν πάλι ο πρόεδρος Τραμπ καταφέρει να έχει κλείσει κάποια από τα πολεμικά μέτωπα. Αν οι αγορές, που διψούν για ειρηνικές διευθετήσεις, προεξοφλήσουν τα καλύτερα ως μέλλοντα να συμβούν. Αν τα μεγάλα κράτη (Ευρώπη, Κίνα, Ρωσία) κατορθώσουν να συντονιστούν με δυναμικό τρόπο στην υποστήριξη των κοινωνιών τους και της παραγωγής τους, τότε, μπορεί το φθινόπωρο να πνεύσει αεράκι αισιοδοξίας.
Είτε με αυτούς τους ευνοϊκούς ανέμους, είτε επειδή οι καταιγίδες θα έχουν καταστεί άκρως επικίνδυνες, ο κ. Μητσοτάκης θα έχει τη δυνατότητα να επιλέξει με σχετική άνεση πότε θα κάνει εκλογές.
Πηγή: liberal.gr