Του Θανάση Μαυρίδη Στις θάλασσές μας ταξιδεύουν πλοία της ακτοπλοΐας μεγάλης ηλικίας. Μην ισχυριστεί κάποιος στο μέλλον ότι δεν το γνώριζε. Το 70% των πλοίων είναι ηλικίας άνω των 20 ετών, με τον μέσο όρο να είναι στα 27 έτη και στις άγονες (και επιδοτούμενες) γραμμές στα 35. Περισσότερα από 21 πλοία παρουσίασαν πέρυσι βλάβες. […]
Του Παντελή Μπουκάλα Λένε πως ο χρόνος γιατρεύει πολλά όσο κυλάει. Για τους οικείους των θυμάτων και των αγνοουμένων όμως, συζύγους, μανάδες, πατεράδες, αδέρφια, ξαδέρφια, συντρόφους, φίλους αγαπημένους, ο χρόνος έχει πια παγώσει. Το ρολόι της ψυχής τους, όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα δείχνει πάντα μεσάνυχτα 28ης Φεβρουαρίου προς 1η Μαρτίου. Προς μιαν άνοιξη […]
Της Μαρίας Κατσουνάκη Στοίχειωσε η φράση αυτή, γράφτηκε παντού, σε οποιαδήποτε επιφάνεια, με χρώματα, με πινέλα, με σχολικά σακίδια σε σχηματισμούς, με λουλούδια, με κάθε τρόπο. Ξεκίνησε από ένα κοινότοπο μήνυμα στο κινητό –και ποιος δεν το έχει γράψει δεκάδες φορές– και βρήκε τη θέση του ως η πληρέστερη καταγραφή μιας ανείπωτης τραγωδίας: «Πάρε με […]
Του Πάσχου Μανδραβέλη Δύο δουλειές είχε η, άγνωστη μέχρι πρότινος, Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων. Η πρώτη ήταν να επιτηρεί ότι τηρούνται οι κανόνες ανταγωνισμού των εταιρειών που επενδύουν σε σιδηροδρομικές μεταφορές. Αυτή εκ των πραγμάτων δεν μπορούσε να την κάνει. Στην Ελλάδα δεν έχουμε μόνο μία σιδηροδρομική γραμμή. Υπάρχει επίσης μόνο μία εταιρεία που δραστηριοποιείται σε […]
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου Τον έκαναν σταθμάρχη με συνοπτικές διαδικασίες. Λίγο πριν βγει στη σύνταξη. Ανάμεσα στα πολλά τραγελαφικά που άκουσα αυτές τις μέρες είναι ότι για να γίνεις σταθμάρχης σε βάζουν και μετράς βαγόνια για να κρίνουν τη διορατικότητά σου και να φωνάξεις για να βεβαιωθούν πως η φωνή σου είναι δυνατή. Απλά πράγματα, απλή […]
Του Γιάννη Σιδέρη «Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις»… Βουβός ο συλλογικός πόνος, το παράπονο και η οργή. Και πάνδημη η απαίτηση να πέσει άπλετο φως. Όχι μόνο για να αποδοθεί δικαιοσύνη, αλλά και να φωτίσει τα σκέλεθρα, το διαρκές έγκλημα επί του δημοσίου Οργανισμού. Γιατί ο ΟΣΕ στον οποίο κατασπαταλήθηκαν περισσότερα από 15 […]
Του Σάκη Μουμτζή Πριν από 70 ακριβώς χρόνια, πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο ο Στάλιν. Με τον θάνατό του έκλεινε μια περίοδος που είχε πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Τον μεγάλο Τρόμο, την μετατροπή μιας αχανούς χώρας από αγροτική σε βιομηχανική και τον νικηφόρο πατριωτικό πόλεμο, όπως αποκαλείται από τους Ρώσους, και όχι μόνον, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. […]
Του Σάκη Μουμτζή Δημοκρατία έχουμε, ο καθένας μπορεί να διαμαρτυρηθεί, να αγανακτήσει, να βρίσει, να ξεσπάσει, να σιωπάσει. Κατανοητή επίσης η εκτόνωση οργής για τον συμψηφισμό με το Μάτι. Δεν τους έκατσαν οι πυρκαγιές, δεν τους έκατσε η χιονοθύελλα, τώρα ήρθαν στα ίσα και ξεσπούν. Πάμε παρακάτω. Προσωπικά, σε γενικές γραμμές, δεν σκοπεύω προς το […]
Του Θανάση Μαυρίδη Το δυστύχημα στα Τέμπη ανέβασε έναν κόμπο στο λαιμό που δεν λέει να φύγει. Τα νεκρά παιδιά στοιχειώνουν τις μέρες και τις νύκτες μας. Μία ολόκληρη χώρα βρίσκεται σε κατάθλιψη. Όλα τα «άλλα» περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Πρέπει πρώτα να θάψουμε τα παιδιά μας. Αρκεί αυτή την φορά, όμως, να μην ξεχάσουμε, […]
Του Σάκη Μουμτζή Φυσικά και θα υπάρξει πολιτική εκμετάλλευση της τραγωδίας στα Τέμπη. Το παράξενο θα ήταν να μην υπήρχε. Προς το παρόν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, στην κεντρική τους έκφραση, κρατούν χαμηλούς τους τόνους και καλά κάνουν. Οι περιθωριακές ομάδες των αριστεριστών και αυτές τη δουλειά τους κάνουν, αυτή που γνωρίζουν να κάνουν πάντα. […]
Της Κατερίνας Γαλανού Θα χρειαστεί μεγάλη αυτοσυγκράτηση και ύψιστος σεβασμός, απέναντι στο μόνο πράγμα που έχει αξία αυτή τη στιγμή και το οποίο δεν είναι άλλο από τον θρήνο και το πένθος που είναι κυρίαρχο και που θα γίνει συντριπτικό, τις μέρες που οι οικογένειες θα θάβουν τα παιδιά τους. Αυτοσυγκράτηση, για να μην προστεθεί […]
Του Δημήτρη Καμπουράκη Να κάνουμε μια προβολή στο μέλλον; Ας πούμε ότι ο υπουργός μεταφορών της επόμενης κυβέρνησης παίρνει τοις μετρητοίς τα οργισμένα που ακούγονται σήμερα και αποφασίζει ότι μέσα σ’ έναν χρόνο θα μετατρέψει τα ελληνικά τραίνα σε υπόδειγμα σιδηροδρομικής ασφάλειας. Τσιμπάει λοιπόν τα απαραίτητα δισεκατομμύρια από τον ελληνικό προϋπολογισμό και από τα ευρωπαϊκά […]
Του Γιώργου Μίχα Με τη μεγαλύτερη ελληνική σιδηροδρομική τραγωδία των τελευταίων δεκαετιών να παραμένει σε εξέλιξη, το ερώτημα που τίθεται είναι εάν υπάρχει μέλλον για τον ελληνικό σιδηρόδρομο του οποίου η αξιοπιστία έχει δεχτεί ένα καίριο πλήγμα. Κι αυτό επειδή το λάθος του σταθμάρχη στην Λάρισα αποκάλυψε ότι σχεδόν το σύνολο του ελληνικού σιδηρόδρομου είναι […]
Του Γιάννη Σιδέρη «Σκάστε σήμερα όλοι οι πολιτικοί! Σήμερα ουρλιάζουν οι μανάδες…», έγραψε σε δραματικό τόνο στα κοινωνικά δίκτυα, θεία του μοναδικού επιβάτη από το πρώτο βαγόνι που βγήκε σώος μετά τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη. Βαθιά φωνή ανθρώπινης απόγνωσης, αλλά οι πολιτικοί δεν πρόκειται να σκάσουν. Ως άτεχνος θορυβώδης «χορός της τραγωδίας», θα […]
Του Περικλή Κωνσταντινίδη Τον Σεπτέμβριο 2000, ναυαγεί το πλοίο Εξπρές Σάμινα λίγα χιλιόμετρα έξω από την Πάρο γιατί το πλήρωμα του παρακολουθούσε στην τηλεόραση τον Ευρωπαϊκό αγώνα του Παναθηναϊκού και αμέλησε να αποφύγει τον ύφαλο που υπάρχει στην πορεία προς το λιμάνι της Παροικιάς. Χάθηκαν 81 επιβάτες. Αντιδρώντας στην καταστροφή, ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης […]
Του Γιώργου Παπακωνσταντίνου Ο ΣΥΡΙΖΑ των παράταιρων χαμόγελων στον τόπο της εθνικής τραγωδίας είναι προφανές ότι προετοιμάζει μια απέλπιδα, προεκλογική προσπάθεια, πολιτικής τυμβωρυχίας. Η μέθη του ρεβανσισμού δείχνει να κυριεύει την ηγετική ομάδα της Κουμουνδούρου, δίνοντας ήδη διαπιστευτήρια της συγκεκριμένης στρατηγικής. Τις καμουφλαρισμένες απειλές του Αλέξη Τσίπρα διαδέχτηκε η κλιμάκωση με το στημένο σόου στο […]
Του Κωνσταντίνου Χαροκόπου To ζήτημα είναι πως ανεξάρτητα από τις αποφάσεις που τελικά θα λάβουν τα κομματικά όργανα του Σύριζα το επόμενο χρονικό διάστημα, η τοξικότητα και η εχθροπάθεια που εκτοξεύεται από όλα τα στελέχη του, δεν θα καταλαγιάσει. Και θα παραμένει κυρίαρχη στα πλαίσια της θεμελίωσης του διχαστικού «εμείς ή εσείς». Η αλήθεια είναι […]
Του Σάκη Μουμτζή Ευθύς εξ αρχής να πω ότι μάλλον δε θα μπορέσω να γράψω σήμερα ένα πλήρες κείμενο όπως όλα τα καθημερινά μου. Γιατί σήμερα είναι μια άλλη μέρα. Έχει ξεχαστεί και ο Πολάκης και οι υποκλοπές και οι εκλογές, τα πάντα. Ο πόνος είναι πανελλήνιος, όχι τόσο για το μέγεθος της τραγωδίας ούτε […]
Της Κατερίνας Γαλανού Πώς θα σεβαστούμε τους νεκρούς της τραγωδίας στα Τέμπη και θα συμπαρασταθούμε στο θρήνο των οικογενειών τους, εάν δεν παραδεχθούμε τα προφανή και δεν καταγράψουμε καθαρά τις ευθύνες, και τους υπεύθυνους; Ανάμεσα στο ανθρώπινο λάθος του σταθμάρχη και στον όλεθρο που προκάλεσε, υπάρχει μια ολόκληρη αλληλουχία ελλείψεων, παραλείψεων και αβελτηρίας που συγκροτούν […]
Του Θανάση Μαυρίδη Είναι μία ανείπωτη τραγωδία. Είναι τα δικά μας παιδιά αυτά που βρήκαν τον θάνατο σε αυτό το τραγικό δυστύχημα. Και έφυγαν τόσο ξαφνικά από κοντά μας, επειδή κάποιοι άνθρωποι δεν έκαναν την δουλειά τους. Οι σιδηρόδρομοι ήταν μια μεγάλη μαύρη τρύπα και την πληρώσαμε με ανθρώπινες ζωές. Υπάρχουν πολλές ακόμη μαύρες τρύπες […]