Του Θανάση Μαυρίδη
Η χθεσινή ομιλία του Κώστα Καραμανλή του νεότερου, του πρώην πρωθυπουργού και ανιψιού του Εθνάρχη, μας άφησε με πολλές απορίες. Είμαστε με την Δύση ή με την Ανατολή; Άλλαξε το δόγμα του Εθνάρχη, στο όνομα του οποίου ενεργούν; Το κακό για τον κ. Κώστα Καραμανλή τον νεότερο είναι ότι ομιλεί σε δεύτερο χρόνο. Όταν έπρεπε δεν έκανε δήλωση για το Μακεδονικό. Την έκανε σήμερα, 8 χρόνια αργότερα. Όπως και το θέμα της Λιβύης. Μπορούσε να το κλείσει επί των ημερών του. Δεν το έκανε. Αλλά φταίει και γι’ αυτό ο … Μητσοτάκης!
Η χθεσινή ομιλία δεν έγινε από έναν τυχαίο άνθρωπο, από έναν πολιτικό που έχει περιορισμένη αντίληψη ή εμπειρία. Κάθε άλλο! Ο Κώστας Καραμανλής έχει διατελέσει πρωθυπουργός, έχει χειριστεί δύσκολα θέματα. Επί των ημερών του έγιναν διαπραγματεύσεις με την Λιβύη. Και τότε τα πράγματα ήταν πιο εύκολα, με δεδομένο ότι στην εξουσία βρισκότανε ακόμη ο Καντάφι. Φτάσαμε ή όχι κοντά σε συμφωνία; Φτάσαμε. Και γιατί δεν υπογράψαμε; Επειδή ο Καντάφι διαφωνούσε με την πλήρη επήρεια της Γαύδου! Θα είχαμε υπογράψει τώρα. Αλλά δεν φταίει γι αυτό η κυβέρνηση Καραμανλή. Φταίει ο Κυριάκος Μητσοτάκης! Γιατί άραγε; Τι ήταν αυτό που θα μπορούσε να κάνει τώρα και δεν έκανε, με δεδομένη την απραξία των προηγούμενων κυβερνήσεων;
Ο κ. Καραμανλής μίλησε χθες και για το… Μακεδονικό! Το Μακεδονικό!!! Και πού ήταν ο κ. Καραμανλής όταν ο κ. Τσίπρας περνούσε την σημερινή συμφωνία; Μετανάστης στην Αυστραλία; Όχι! Ο κ. Καραμανλής βρισκότανε στα ορεινά της Βουλής. Πήγαινε, ερχότανε, πήγαινε, ερχότανε και δεν έκανε μια δήλωση για 15 χρόνια! Μία τοποθέτηση να μάθουμε τι ακριβώς σκέφτονταν. Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά την συμφωνία που παραλίγο να χαρίσει ένα… Νόμπελ Ειρήνης στον κ. Τσίπρα, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής, ο κ. Καραμανλής μας είπε και για το Μακεδονικό…
Αυτό που ακόμη δεν έχω καταλάβει είναι η ακριβής του θέση για την Δύση. Ανήκουμε ή όχι στη Δύση. Χθες ακούσαμε κάτι «ναι μεν αλλά». Και θα πει κάποιος: Τι κακό είπε ο άνθρωπος; Να τους στηρίζουμε μεν, αλλά να μας δίνουν και κάτι. Λογικό! Ναι, αν αυτά τα λέει ο οποιοσδήποτε άλλος. Και έχει σημασία το πότε λέγονται αυτά. Αυτό που μπορώ να καταλάβω είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός ζητάει να υιοθετηθεί μια στάση που ως πρώην πρωθυπουργός θα έπρεπε να γνωρίζει πού οδηγεί! Στο να χάσουμε ένα–ένα τα όποια στηρίγματα διαθέτουμε – ακόμη- στη Δύση. Διότι πίσω από το δήθεν αθώο αίτημα της ισονομίας με την Τουρκία κρύβεται μια παιδική αφέλεια που δεν είναι αφέλεια. Είναι η συνέχεια της λογικής της «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής» που στο τέλος οδηγεί εκ των πραγμάτων στην απώλεια των παλιών σου «φίλων». Ακόμη και αν θα ήθελαν να σε αδειάσουν και δεν μπορούν, τους λύνεις τα χέρια. Για να κερδίσεις ποιους; Τους Ρώσους και τους Κινέζους;
Για να πούμε και κάτι άλλο: Μήπως το ίδιο δεν θα συνέβαινε με την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Δεν θα λύναμε τα χέρια εκείνων που δεν ήθελαν να μας δουν ούτε ζωγραφιστούς; Δεν θυμάμαι τότε τον κ. Καραμανλή να δίνει την μάχη. Και τότε αμίλητος, με εξαίρεση μια δήλωση και μόνο την παραμονή του δημοψηφίσματος. Και έπειτα σιωπή. Όπως και νωρίτερα. Να μας συγχωρούν. Από τη μία χρεοκόπησαν την Ελλάδα και μας οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού και από την άλλη άφησαν τους Αμερικανούς να κάνουν τότε την «δύσκολη δουλειά» να μας κρατήσουν στην Ευρώπη, σε αντίθεση με τις θέσεις διαφόρων Ευρωπαίων. Και τι λένε σήμερα; Ότι αυτή η Δύση δεν είναι φιλική προς εμάς. Τι άλλο έπρεπε να κάνουν; Να πληρώσουν στο ακέραιο τα σπασμένα της διακυβέρνησης Καραμανλή και να τον φωνάξουν για να του δώσουν την εξουσία ως επιβράβευση των πολιτικών του;
Είπε τέλος ότι είναι μάταιος ο διάλογος με την Τουρκία από το 1974 και λάθος η αναζήτηση συμβιβασμού. Δηλαδή; Να τα σπάσουμε με τους συμμάχους μας και να μην συζητάμε με την Τουρκία; Πού ακριβώς θέλει να καταλήξει ο κουμπάρος του κ. Ερντογάν; Είναι ενδοτικός ο κ. Μητσοτάκης με την πολιτική που έχει ακολουθήσει στην αμυντική θωράκιση της χώρας και είναι πατριώτες όλοι εκείνοι που μας οδήγησαν με την απερισκεψία τους στη χρεοκοπία, με αποτέλεσμα να μην έχουμε ούτε πετρέλαιο για όσα πλοία είχαν ακόμη ανταλλακτικά και μπορούσαν να κινηθούν;
Η απορία πάντως έμεινε. Εξακολουθούμε να βρισκόμαστε στην γραμμή του Εθνάρχη ή όχι; Ολίγον έγκυος δεν υπάρχει. Όπως και ολίγον με την Δύση και ολίγον με την Ανατολή. Έτσι πιστεύαμε μέχρι χτες. Κι αυτό νομίζαμε ότι θα υποστήριζε και ο ανιψιός του Εθνάρχη, ως θεματοφύλακας της πολιτικής του.
Πηγή: liberal.gr