Του Γιάννη Σιδέρη
Μπορεί ο πολιτικός λόγος του Τραμπ να μας έδειξε την ελεεινή πλευρά της πολιτικής, αλλά στις ΗΠΑ ο πολιτικός λόγος από παράδοση είχε ευήθεια (στην αρχική της σημασία η λέξη), που πόρρω απέχει από τα βαλκανικά μας θέσφατα.
Χαρακτηριστικό είναι το στιγμιότυπο από την προεκλογική εκστρατεία του 2008. Όταν μια κυρία χαρακτήρισε το Μπαράκ Ομπάμα «Άραβα», ο αντίπαλός του Τζον Μακέι, ήρωας του Βιετνάμ και 5,5 χρόνια αιχμάλωτος (του δόθηκε ευκαιρία να απελευθερωθεί και την αρνήθηκε για να μην αφήσει τους αιχμαλώτους συμπολεμιστές του), πήρε το μικρόφωνο και απάντησε:
- «Όχι κυρία. Είναι ένας αξιοπρεπής οικογενειάρχης και πολίτης, με τον οποίο απλώς διαφωνώ σε θεμελιώδη ζητήματα. Αυτό είναι η ουσία αυτής της εκστρατείας».
Εδώ τα ήθη είναι αψίκορα και εύκολα τα πολιτικά επιχειρήματα μετατρέπονται σε προσωπικές ύβρεις και πολιτική αναισχυντία. Ο Αλέξης Τσίπρας έπαθε Πολάκη, και με μια ανακοίνωση της ΕΛΑΣ λέει στον Μητσοτάκη « Μιλήστε με ονόματα και όχι με γαυγίσματα. Αλλιώς βουλώστε το».
Η ανακοίνωση του «βουλώστε το» έγινε στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης για τους ποινικούς κώδικες και τις κατηγορίες περί διαφθοράς. Ο Μητσοτάκης κάλεσε τον Τσίπρα να απαντήσει ποια γραμμάτια εξαργύρωσε, αφού ενώ είχε προκηρύξει εκλογές κράτησε τη Βουλή ανοιχτή για μια εβδομάδα προκειμένου να ψηφιστούν οι νέοι ποινικοί κώδικες.
Θυμίζουμε μεταξύ των αλλαγών ήταν η υποβάθμιση της ενεργητικής δωροδοκίας από κακούργημα σε πλημμέλημα, η μείωση της ποινής για τη Διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης και η μείωση της ποινής για ομαδικό βιασμό, ενώ η ανθρωποκτονία με δόλο από αποκλειστικά ισόβια έγινε «ισόβια ή κάθειρξη 15 ετών», με αποτέλεσμα να καταστεί πιο εύκολη την αποφυλάκιση σε ορισμένες περιπτώσεις.
Οι υποψίες για την σκοπιμότητα της καθυστέρησης διάλυσης της Βουλής δεν προήλθαν πρωτογενώς από τη ΝΔ. Προηγήθηκε ο υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ Γιώργος Κοντονής, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει «στίγμα και όνειδος» τη μετατροπή της ενεργητικής δωροδοκίας από κακούργημα σε πλημμέλημα. Κατά τον ίδιο ένα κόμμα που είχε υποσχεθεί κάθαρση δεν μπορεί να νομοθετεί παραγραφές σοβαρών αδικημάτων.
Επίσης χαρακτήρισε «δόλια» την επίσπευση ώστε συγκεκριμένες δίκες να οδηγηθούν στο αρχείο προεκλογικά. Ανέφερε ότι είχε υπόψιν του συγκεκριμένη υπόθεση που εκδικάστηκε στην προεκλογική περίοδο, ενώ χαρακτήρισε τον τρόπο μεθόδευσης και ψήφισης του νέου Κώδικα ως ακραίο σημείο διαπλοκής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και της ολιγαρχίας.
Να σημειωθεί ότι ο Κοντονής μίλησε για «διαπλοκή» και όχι για «χρηματισμό», διευκρίνηση που έκανε και αργότερα όταν πολιτικοί αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων και ο Άδωνις, αναφέρθηκαν σε «χρηματισμό».
Ως εκ τούτου το «μιλήστε με ονόματα» της ΕΛΑΣ θα έπρεπε να έχει απευθυνθεί από χρόνια στον πρώην υπουργό τους. Επίσης αυτό που ζητάει από την κυβέρνηση, ονόματα και διευθύνσεις, θα έπρεπε να το εφαρμόσει πρώτος εφόσον διεκδικεί αξιοπιστία λόγου και θέσεων.
Όταν αποκαλεί τον Μητσοτάκη «Αρχιερέα της διαφθοράς» μιμούμενος τον Κώστα Καραμανλή που αποκαλούσε τον Κώστα Σημίτη «αρχιερέα της διαπλοκής», θα έπρεπε να το τεκμηριώσει με συγκεκριμένες κατηγορίες. Να μιλήσει με ονόματα και διευθύνσεις αυτών που επωφελήθηκαν από την κυβερνητική διαφθορά.
Φυσικά και η κυβέρνηση θα μπορούσε να αποφύγει την επιθετικότητα, παρόλο που ο λόγος της είναι αρκετά πιο πολιτικός από τον τραμπουκισμό της ΕΛΑΣ. Η κατάσταση θα εκτραχυνθεί στην μακρόχρονη προεκλογική περίοδο που διανύουμε.
Την κυβέρνηση εξυπηρετεί η αήθεια του λόγου της ΕΛΑΣ γιατί συσπειρώνει το εκλογικό της ακροατήριο. Και ο Τσίπρας ανταποκρίνεται και επιτείνει στην τραμπούκικη επιθετικότητά του γιατί είναι η μόνη τακτική που του έμεινε ώστε να μπορέσει να προσπορίσει ψήφους από την ευρύτερη Αριστερά και τους ψηφοφόρους του αντισυστημισμού.
Το κεντρώο άνοιγμα απέτυχε καθώς η όλη πολιτεία του, κυβερνητική και αντιπολιτευτική, δεν τον καθιστούν αντιπροσωπευτικό εκπρόσωπο της κεντροαριστερής νοοτροπίας. Γι’ αυτό σταμάτησε τα «κυριλέ» και άρχισε τα εχθροπαθή και κινηματικά. Χθες βρέθηκε στις διαδηλώσεις του Παρισιού «δίπλα στους διαδηλωτές».
Έτσι ένωσε την νεότητά του των δρόμων της Γένοβας με τους δρόμους του Παρισιού της ωριμότητάς του. Μόνο που τότε ήταν νεαρός και αντιπροσώπευε ένα κόμμα του 3%. Τώρα έχει υπάρξει πρωθυπουργός. Για να χρησιμοποιήσουμε μια ακραία παρομοίωση, είναι σαν τον νεάζοντα θείο που στα οικογενειακά τραπέζια λέει εγώ θα καθίσω με τη νεολαία.
Πηγή: liberal.gr