Του Σάκη Μουμτζή
Τον τελευταίο καιρό το συνέδρια, τα αποκαλούμενα fora, βγάζουν ειδήσεις. Χθες, ο πρωθυπουργός συνομιλώντας με τον Αντώνη Σρόιτερ στο Greece Talks, ήταν σαφής σε δύο ζητήματα: στην υπεράσπιση της αυτοδυναμίας ως μοναδικής αποτελεσματικής κυβερνητικής στρατηγικής, λέγοντας πως «μπορείτε να δείτε ότι οι κυβερνήσεις συνεργασίας σε ευρωπαϊκές χώρες δεν τα έχουν πάει και πολύ καλά, είναι βαλτωμένες». Και στην, με απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο, απόρριψη κάθε συνεργασίας με τα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. «Μας χωρίζει ιδεολογική άβυσσος και σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής αλλά και στα ζητήματα ύφους και στο πώς αντιλαμβανόμαστε την άσκηση της εξουσίας». Συνεπώς, το μόνο κόμμα που απομένει ως δυνητικός κυβερνητικός εταίρος είναι το ΠΑΣΟΚ το οποίο όμως απορρίπτει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Όσον αφορά τις κυβερνήσεις συνεργασίας, στην πατρίδα μας έχουμε αρνητικές εμπειρίες. Αν εξαιρέσουμε την τρικομματική κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας -ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ η οποία σχηματίστηκε υπό τις γνωστές ζοφερές συνθήκες και αναμφίβολα παρήγαγε έργο – το οποίο βεβαίως δεν εκτιμήθηκε από τους πολίτες- όλες οι άλλες κυβερνήσεις συνεργασίας ουδέν το θετικό έπραξαν ή ουδέν το θετικό αφέθηκαν να πράξουν από κάποια από τα κόμματα που συμμετείχαν σε αυτές. Είναι γνωστό πως κάθε κόμμα που συμμετέχει σε μια τέτοια κυβέρνηση δεν απεμπολεί την αυτόνομη στρατηγική του, κάτι που συμβάλλει στην κυβερνητική αστάθεια.
Και στο ζήτημα της ιδεολογικής αβύσσου που χωρίζει τη Νέα Δημοκρατία από τα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά της ο πρωθυπουργός, ως εκφραστής μιας κεντρώας και μετριοπαθούς προσέγγισης των γεγονότων, από τη δική του οπτική θέτει τις κόκκινες γραμμές του. Άλλωστε και πρακτικά υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο η σύμπραξη με τα αυτά τα κόμματα να μην είναι αρκετή για να δώσει κυβερνητική πλειοψηφία. Αλλά αυτό είναι το έλασσον.
Από την άλλη την πλευρά, και παρά τις δημόσιες τοποθετήσεις, είναι απολύτως λογικό η Νέα Δημοκρατία στον δρόμο για την αυτοδυναμία της να θέλει δεύτερο κόμμα να είναι η ΕΛΑΣ του Α. Τσίπρα. Γιατί; Για να έχει εισροές στις δεύτερες εκλογές από ένα μέρος των απογοητευμένων, μετριοπαθών φίλων του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι τάσσονται υπέρ της πολιτικής σταθερότητας. Με το ΠΑΣΟΚ στη δεύτερη θέση, αυτό το ενδεχόμενο δεν υπάρχει με τίποτα ενώ, όπως είναι φυσικό, η Νέα Δημοκρατία σε αυτήν την περίπτωση δεν περιμένει εισροές από το κόμμα Τσίπρα. Για τον λόγο αυτόν βλέπουμε τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να έχουν αναγορεύσει τον Α. Τσίπρα σε «προνομιακό» αντίπαλο του κόμματός τους.
Συγχρόνως, όσο θα πλησιάζουμε προς τις εκλογές, θα εντείνονται οι πιέσεις προς το ΠΑΣΟΚ για μετεκλογική συνεργασία. Είναι αυτονόητο πως η πόλωση με το ΠΑΣΟΚ δε συμφέρει πολιτικά το κυβερνών κόμμα, καθώς κάθε πόλωση μπετονάρει τις βάσεις των κομμάτων. Η στρατηγική της αυτοδυναμίας της Νέας Δημοκρατίας περνά μέσα από ένα πλαδαρό και προβληματικό ΠΑΣΟΚ.
Συνοψίζοντας: όσο και να ακούγεται παράξενο, το ντέρμπι για τη δεύτερη θέση ενδεχομένως να καθορίσει, έτσι ή αλλιώς, την πορεία της Νέας Δημοκρατίας προς την αυτοδυναμία.
Πηγή: liberal.g