Του Γιάννη Σιδέρη
Ο Νίκος Ανδρουλάκης πρόσθεσε ένα ακόμη πρόβλημα στο κόμμα του σχεδιάζοντας την αποπομπή του Χάρη Καστανίδη. Δικαιώνει όσους τον κατηγορούν ότι πρώτιστη επιδίωξή του είναι η περιχαράκωση της μικροεξουσίας του στην αρχηγία του κόμματος.
Μιας μικροεξουσίας, η οποία δεν είναι καθόλου δεδομένη εάν η βελόνα των εκλογικών αποτελεσμάτων ταυτιστεί με την τωρινή των δημοκοπικών. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δημιούργησε απορίες όταν, ως είχε δικαίωμα, επέλεξε να καταλάβει την έδρα του Χάρη Καστανίδη στη Θεσσαλονίκη.
Δεν δημιούργησε απλώς έναν εσωκομματικό αντίπαλο. Αποδυνάμωσε το ΠΑΣΟΚ, αφήνοντας τον κόσμο του στη Θεσσαλονίκη χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Ο ισχυρισμός ότι δι’ αυτής της, υποτίθεται, μεγάλης συμβολικής και πολιτικής βαρύτητας επιλογής, ενισχυόταν η παρουσία του κόμματος στην πόλη και ευρύτερα στη Μακεδονία, δεν στέκει σε σοβαρή ανάλυση.
Το επόμενο χτύπημα που υπέστη, όπως καταγγέλλει στην επιστολή παραίτησής του, ήταν ότι συνεργάτες του Ανδρουλάκη, διορισμένοι στον Τομέα Οργανωτικού, ανέλαβαν να απειλούν οργανώσεις, που τολμούσαν να τον καλέσουν ως ομιλητή!
Το τελικό χτύπημα ήταν η τροποποίηση του καταστατικού του ΠΑΣΟΚ, με την καταστατική θεσμοθέτηση, η οποία έχει αναδρομική ισχύ, ότι το ανώτατο όριο θητείας για τους βουλευτές είναι οι 5 θητείες ή συνολικά τα 20 χρόνια βουλευτικής ενασχόλησης.
Ο αποκλεισμός δεν αφορά τους πρώην Προέδρους του κόμματος, Γ. Παπανδρέου και Β. Βενιζέλο. Μένει μόνο ο Καστανίδης, εγκλωβισμένος σε μια φωτογραφική διάταξη του καταστατικού που θα μπορούσε να ονομαστεί και… διάταξη Καστανίδη!
Επίσης, δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική ο ισχυρισμός Ανδρουλάκη ότι οι μακροχρόνιας θητείας βουλευτές έχουν έφεση στις πελατειακές σχέσεις και το ρουσφέτι. Ο γράφων από αυτές τις σελίδες είναι κριτής -και- του ΠΑΣΟΚ, αλλά διέπεται από κάποια κατανόηση, γιατί είναι το μόνο κόμμα που πλήρωσε ακριβά την προθυμία του να συμβάλει στη σωτηρία τη χώρας, που εν τέλει κατέληξε θυσία του. Την ίδια στιγμή που ελεεινολογείτο και αφαιμάζετο εκλογικά, από τον λαϊκισμό των στρατοπέδων Σαμαρά και Τσίπρα.
Ωστόσο, το να αποδίδει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δυνατότητα πελατειακών σχέσεων και ρουσφετιού, μόνο στους μακροχρόνιους βουλευτές, είναι σαν να θέλει να διαγράψει την ανεπίσημη ιστορία του κόμματός του. Όλοι οι Έλληνες που ήταν ενήλικες στα χρόνια της κυβερνητικής θητείας του «Κινήματος», έχουν γνώση, και πολλοί βιωματική εμπειρία, της εργώδους έως οργιαστικής επίδοσης του «παραδοσιακού» ΠΑΣΟΚ στο ρουσφέτι. Και δεν χρειάστηκε βουλευτές μακράς θητείας για την υλοποίησή του.
Το πρόβλημα της αποπομπής (γιατί περί αυτού πρόκειται) Καστανίδη είναι διττό: Δεν εστιάζεται μόνο στο πρόσωπο αλλά δημιουργεί υπόνοιες ότι υπάρχει διάθεση εκκαθαρίσεων των παλιών στελεχών μη προσκείμενων στην ηγεσία. Αφετέρου… αποπασοκοποιεί το ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης. Οι τρεις πρώτοι σε σταυρούς υποψήφιοι στις εκλογές του 2023 -και καθαρόαιμοι Πασόκοι- δεν θα υπάρχουν στο επόμενο ψηφοδέλτιο.
Ο πρώτος σε σταυρούς Χάρης Καστανίδης, αποκλείστηκε. Ο δεύτερος Αντώνης Σαουλίδης κατευθύνεται προς το κόμμα Τσίπρα. Και ο τρίτος Γιάννης Μαγκριώτης έχει δηλώσει ότι παραμένει στο ΠΑΣΟΚ αλλά δεν θα είναι υποψήφιος. Αντιθέτως, θα έχει τους «επήλυδες» από τον ΣΥΡΙΖΑ, Ράνια Θρασκιά και Πέτρο Παππά.
Ο Καστανίδης σε δηλώσεις του υποστήριξε ότι ο Ανδρουλάκης «δείχνει με κάθε τρόπο ότι θέλει να ελέγχει το μετεκλογικό πεδίο για να παίρνει αποφάσεις που ενδεχομένως θα του ήταν δύσκολο να πάρει με τη δική του παρουσία».
Είναι γεγονός ότι ήταν υπέρ της συνεργασίας των «προοδευτικών» δυνάμεων. Αλλά δεν γνωρίζουμε αν υπερεκτιμά το ειδικό βάρος του, τη στιγμή που ο Ανδρουλάκης έχει μέσα στα πόδια του τον διαπρύσιο κήρυκα μιας τέτοιας συνεργασίας, τον «είδα φως και μπήκα» δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα, τον οποίο δεν έχει διαγράψει.
Πάντως. ο Καστανίδης με την απομάκρυνσή του βρέθηκε σε «γνώριμο περιβάλλον» καθώς η σχέση του με το κόμμα του είναι πολυτάραχη. Διεγράφη το 1992 από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Παραιτήθηκε το 1997 από υπουργός Μεταφορών της κυβέρνησης Σημίτη λόγω διαφωνίας στο καθεστώς των κρατικών προμηθειών. Επανήλθε το 2003 επί Σημίτη πάλι, ως υπουργός Μακεδονίας – Θράκης.
Το 2012 τον διέγραψε ο Γιώργος Παπανδρέου επειδή αρνήθηκε να ψηφίσει το δεύτερο μνημόνιο, και ίδρυσε την «Κοινωνική Συμφωνία» με τη Λούκα Κατσέλη. Αργότερα προσχώρησε στο ΚΙΔΗΣΟ του Γιώργου που τον είχε διαγράψει, και δι’ αυτού πάλι στο ΠΑΣΟΚ!
Ξεκαθάρισε επίσης ότι δεν συνομιλεί με άλλο κόμμα (Τσίπρα). Όμως αυτό ισχύει για τώρα. Χρησιμοποίησε ενεστώτα. Δεν γνωρίζουμε αν η δήλωση τον δεσμεύει και για το μέλλον.
Πηγή: liberal.gr