Του Μιχάλη Τσιντσίνη Από το κλισέ ότι η πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων διαφεύγει το δεύτερο επίπεδο, η ουσία: Η πολιτική διά των συμβόλων επιχειρεί να διαχειριστεί τα συναισθήματα. Ο πρωθυπουργός βρίσκεται αντιμέτωπος όχι μόνο με μια θυμική έκρηξη. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που έχει να αντιμετωπίσει είναι ένα καθολικό κραχ εμπιστοσύνης. Μια κρίση δυσπιστίας […]

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου Ο Νίκος Φίλης χθες στη Βουλή συνέκρινε τις σημερινές εκδηλώσεις οργής με τις καταστροφές του 2008. Κλείνουν τους δρόμους, σπάνε, καίνε, και «πλακώνονται με την αστυνομία». Αυτό το τελευταίο δεν είναι η μόνη διαφορά από το 2008, αφού τότε η αστυνομία απαξιούσε να «πλακωθεί» με τους βανδάλους. Υπάρχει και μια ακόμη πιο […]

Του Σάκη Μουμτζή Πληθαίνουν τα συνθήματα των οργανώσεων και των συλλογικοτήτων της Αριστεράς που μιλούν για τους «νεκρούς μας», όταν αναφέρονται στα θύματα της πολύνεκρης τραγωδίας. Γιατί, σύντροφοι, είναι δικοί σας οι νεκροί; Γνωρίζατε τα φρονήματά τους; Ξέρετε κάτι παραπάνω από αυτά που ξέρουμε όλοι μας και οι οικογένειές τους; Προφανώς, για να ιδιοποιείστε τους […]

Του Δημήτρη Καμπουράκη Όταν ο αντι-συστημισμός του 2010-15 γίνεται αντι-Συριζα μέτωπο το 2019 και πάει να ξαναγίνει αντι-μητσοτακικό μέτωπο με αφορμή τα Τέμπη, τότε κάτι δεν πάει καλά στη χώρα που ζούμε. Αυτή η διαρκής εναλλαγή των «αντί» αποτελεί στην πραγματικότητα μια ζοφερή ανακύκλωση θέσεων, αντιλήψεων και εικόνων που δεν προμηνύει τίποτα καλό για την […]

Του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι μνήμη χρυσόψαρου, ούτε διακρίνονται για τις επιλεκτικές του αναμνήσεις, ιδίως όταν θέλουν να δρουν ως κοινωνικά υποκείμενα στη ζώσα ιστορία. Η μνήμη, ιδίως η συλλογική, διαφυλάσσει και διαιωνίζει τα γεγονότα και κληροδοτείται από γενιά σε γενιά, ακόμη και μέσα στην αχλή του μύθου. Τις τελευταίες ημέρες, παρακολουθούμε […]

Του Σάκη Μουμτζή Θα περίμενε κάποιος τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να προσεγγίσουν με μεγαλύτερη σεμνότητα και συστολή την τραγωδία των Τεμπών για πολλούς λόγους. Όμως πρωτοστάτησαν στις διαδηλώσεις και διακρίθηκαν σε εμπρηστικές δηλώσεις, όπως αυτή του κ. Ν. Φίλη που χαρακτήρισε το δυστύχημα «δολοφονία παιδιών». Δηλαδή καταλόγισε δόλο στην κυβέρνηση, γιατί υποθέτω θα είναι από […]

Του Γιάννη Σιδέρη Οι νεκροί είναι ιεροί, αλλά στην Ελλάδα δεν αφήνονται στον ανείπωτο πόνο των δικών τους, την βουβή θλίψη της κοινωνίας και την απαίτησή της για απόδοση δικαιοσύνης. Οι νεκροί προσφέρονται ως εργαλεία πολιτικής στους επαγγελματίες αγκιτάτορες. Έχει δίκιο να λέει η μετριοπαθής Γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Ράνια Σβίγκου «θα πρέπει πάνω από όλα […]

Του Σάκη Μουμτζή Μέσα στην κοινωνία υπάρχει πολύς θυμός και για τους νεκρούς και για τις αιτίες που τους οδήγησαν στον θάνατο. Από τον σταθμάρχη και τους προϊσταμένους έως τις πολύχρονες παθογένειες του ΟΣΕ και από τις πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης έως τις ευθύνες για όλες τις καθυστερήσεις στην προηγούμενη κυβέρνηση. Είναι ένας εύλογος και […]

Του Δημήτρη Καμπουράκη Ναι εντάξει, συμφωνώ ότι το λάθος του σταθμάρχη ήταν «η κορυφή του παγόβουνου». Πρώτος εγώ τα είπα από τηλεοράσεως. Συμφωνώ επίσης ότι «όπου ακούς ανθρώπινο λάθος, ψάχνε πίσω του το σχεδιαστικό λάθος». Καλή ατάκα κι αυτή. Ούτε αντιλέγω ότι «το θέμα δεν ήταν αν θα γίνει το δυστύχημα, αλλά πότε θα γίνει». […]

Του Παντελή Μπουκάλα Λένε πως ο χρόνος γιατρεύει πολλά όσο κυλάει. Για τους οικείους των θυμάτων και των αγνοουμένων όμως, συζύγους, μανάδες, πατεράδες, αδέρφια, ξαδέρφια, συντρόφους, φίλους αγαπημένους, ο χρόνος έχει πια παγώσει. Το ρολόι της ψυχής τους, όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα δείχνει πάντα μεσάνυχτα 28ης Φεβρουαρίου προς 1η Μαρτίου. Προς μιαν άνοιξη […]

Της Μαρίας Κατσουνάκη Στοίχειωσε η φράση αυτή, γράφτηκε παντού, σε οποιαδήποτε επιφάνεια, με χρώματα, με πινέλα, με σχολικά σακίδια σε σχηματισμούς, με λουλούδια, με κάθε τρόπο. Ξεκίνησε από ένα κοινότοπο μήνυμα στο κινητό –και ποιος δεν το έχει γράψει δεκάδες φορές– και βρήκε τη θέση του ως η πληρέστερη καταγραφή μιας ανείπωτης τραγωδίας: «Πάρε με […]