Του Γιώργου Καρελιά
Αν, τελικά, συμβεί αυτό που φαίνεται, θα πρόκειται για τη μεγαλύτερη ήττα του προοδευτικού κόσμου στο μισό αιώνα της Μεταπολίτευσης.
Ο κόσμος βρίσκεται σε αναταραχή. Αλλού βγαίνει στους δρόμους και αλλού, μετά τους δρόμους, πάει στις εκλογές και φέρνει αλλαγές.
Στη Σερβία ανατράπηκε η πολυετής κυριαρχία του Βούτσιτς από ένα «κίνημα» που δεν έχει κάν τα χαρακτηριστικά κόμματος. Με πρωταγωνιστές νέους και όχημα τη διαφθορά του απερχόμενου καθεστώτος. Μεγάλη η συμμετοχή στις κάλπες.
Στη Βραζιλία η γηραιός- και ηττημένος στον πρώτο γύρο- Λούλα κινητοποίησε τον κόσμο του και κατανίκησε τον ακροδεξιό εκπρόσωπο των ελίτ (και γιο του παλιού) Μπολσονάρου.
Στη Γαλλία ο «μακρονισμός» πνέει τα λοίσθια και θα δούμε αν θα φέρει το «λεπενισμό». Αν κινητοποιηθούν οι άλλοι (και) στις εκλογές, μπορεί να αλλάξουν τα δεδομένα. Οι άνθρωποι, με πρωταγωνιστές τους νέους, βγαίνουν στους δρόμους και προκαλούν αλλεργίες στους εδώ «κεντρώους», επειδή έδρασαν και μπαχαλάκηδες, λες και υπάρχουν πουθενά στον κόσμος διαδηλώσεις και εξεγέρσεις χωρίς εκφυλιστικά φαινόμενα.
Στη Γερμανία, στην Ισπανία, στην Ιταλία οι άνθρωποι αντιδρούν για την ακρίβεια και τη στεγαστική κρίση, που τους διώχνει από τις γειτονιές και τις πόλεις τους.
Δεν είναι παντού ίδιοι οι λόγοι. Ούτε πάντα οραστές οι πολιτικές λύσεις που μπορεί να έρθουν. Οι ακροδεξιές δυνάμεις ενισχύονται, ιδιαίτερα εκεί που οι παραδοσιακές δεξιές ή «κεντρώες» είτε τα έκαναν θάλασσα με την πολιτική τους (ακρίβεια, στέγη) είτε τις μιμήθηκαν (μεταναστευτικό).
Στην Ελλάδα επικρατεί μια-περίεργη;- ηρεμία. Το κόστος ζωής έχει εκτιναχθεί, η στέγη έχει γίνει δυσβάσταχη για το μέσο νοικοκυριό και απλησίαστη για τους νέους. Και όμως: Εκτός από την ηρεμία (οι όποιες κινητοποιήσεις είναι σπάνιες και καταφανώς ισχνές- με εξαίρεση εκείνες για τα Τέμπη, αλλά αυτές ήταν για άλλο λόγο) και το πολιτικό τοπίο μοιάζει παγ(ι)ωμένο, με δύο βασικά χαρακτηριστικά.
Πρώτον, η κυβέρνηση ζορίζεται μεν από τα προαναφερθέντα, έχει φθορά, αλλά η πρωτιά της ΝΔ δεν απειλείται.
Δεύτερον, η αντιπολίτευση είναι πολυδιασπασμένη και οι δύο βασικές συνιστώσες της -αυτές που συναποτελούν την πάλαι ποτέ κυβερνώσα «προοδευτική παράταξη- δίνουν μάχες οπισθοφυλακών. Σκιαμαχούν για τη… δεύτερη θέση. Η οποία θα μπορούσε να έχει κάποια αξία μόνο αν επαληθευόταν ο μόνος φόβος του κ. Μητσοτάκη, δηλαδή μετά το 28% των ευρωεκλογών) η απώλεια και του 25%.
Όμως, αυτό δεν είναι το πιθανότερο ενδεχόμενο όσο κι αν το επιθυμεί σφόδρα ο Αντώνης Σαμαράς και η αντιμητσοτακική πτέρυγα της ΝΔ, η οποία, όμως, είναι μάλλον ξεδοντιασμένη.
Έτσι, είναι πολύ πιθανόν οι προσεχείς εκλογές να διαψεύσουν και την… αριθμητική. Σήμερα το 65% έως 70% λέει ότι θέλει αλλαγή κυβέρνησης. Αλλά μπορεί να χάσει από το 25% έως 30% που προτιμά να συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Κατά βάση για δύο λόγους:
- Διότι το 25%-30%- που είτε καταφέρνει να ζει σχετικά καλά είτε απλώς τα κουτσοβολεύει και φοβάται την όποια αλλαγή- είναι συμπαγές και αποτελεί το πλεονέκτημα του Μητσοτάκη. Πρόκειται για το κομμάτι της κοινωνίας των σταθερών ή και μειωμένων προσδοκιών, που δεν θέλει κανένα «ρίσκο».
- Διότι απέναντι σ’ αυτό δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο, που να εκφράζει μια (σχετική) πλειοψηφική τάση αυξημένων προσδοκιών και να επιδιώκει να αλλάξει τα πράγματα. Τα δυο βασικά κόμματα που έχουν στο παρελθόν κυβερνήσει, η ΕΛ.Α.Σ του Αλέξη Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη έχουν υποταχθεί στη «μοίρα» τους, δηλαδή στο κυνήγι της δεύτερης θέσης.
Κάτι που τους οδηγεί στο καθημερινό μεταξύ τους ξεκατίνιασμα, που ενισχύει μόνο το φανατισμό των κομματικών στρατών και σκορπάει απογοήτευση στον κόσμο που κάποτε έδινε κυβερνητική προοπτική στην απέναντι από τη ΝΔ παράταξη και σήμερα παρακολουθεί αμήχανος την πολυδιάσπαση και την ακινησία. Δηλαδή, τις δύο βασικές αιτίες που το 25%-30% μπορεί να κρατήσει τη ΝΔ στην κυβέρνηση απέναντι στη μεγάλη πλειοψηφία που θέλει να τη διώξει.
Αν, τελικά, συμβεί αυτό που φαίνεται, θα πρόκειται για τη μεγαλύτερη ήττα του προοδευτικού κόσμου στο μισό αιώνα της Μεταπολίτευσης. Ο κ. Μητσοτάκης θα κάνει τρίτη θητεία (με μια μικρομεσαία πλειοψηφία και ένα δεξιότερο συνεταίρο) και οι απέναντι δευτερότριτοι θα πάνε για βρούβες…
Πηγή: news247.gr