Skip to content
ΑΠΟΨΕΙΣ

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» και η σύνθετη «χορογραφία» στην άμυνα

Της Κατερίνας Γαλανού

Λίγη ώρα αφότου έπεσαν στο Τελ Αβίβ οι υπογραφές στη Διακρατική Συμφωνία για την ανάπτυξη του αντιαεροπορικού, αντιβαλλιστικού και αντί-drone θόλου «Ασπίδα του Αχιλλέα», ο υπουργός Άμυνας, σε μια φράση, συμπύκνωσε την κρισιμότητα της ιστορικής συμφωνίας. «Η ταχεία αλλαγή των πάντων είναι ο απαραίτητος όρος της εθνικής επιβίωσης απέναντι στον αναθεωρητισμό και τη διαρκώς διευρυνόμενη απειλή», ανέφερε ο κ. Δένδιας, υπογραμμίζοντας πως η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα της ΕΕ που υιοθετεί ένα τέτοιο σύστημα.

Η υλοποίηση του προγράμματος ξεκινάει άμεσα, ώστε η κοινή «ασπίδα» να αποτελέσει ισχυρό ανάχωμα στον αυξανόμενο και διαρκώς επιδεικνυόμενο ηγεμονισμό της Τουρκίας. Ο οποίος αντιπαλεύει τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, δημιουργώντας μια σειρά από σοβαρά περιφερειακά ζητήματα ασφάλειας στο συγκεκριμένο τρίγωνο.

Στη δημιουργία και λειτουργία της «Ασπίδας του Αχιλλέα» θα εμπλακεί ενεργά πλήθος ελληνικών αμυντικών και τεχνολογικών εταιρειών, ενώ η συμφωνία προβλέπει τη δημιουργία παραγωγικής βάσης στη χώρα μας, με εξαγωγικές προοπτικές. Ο εκσυγχρονισμός και η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης θα συνεισφέρουν και στην εξοικονόμηση πόρων, καθώς ο τρόπος αντίδρασης θα είναι ανάλογος της απειλής.

Κοινώς, δεν θα σηκώνουμε Rafale και F-16 για να αναχαιτίζουμε τουρκικά drones, όπως έγινε προ ημερών στην Αλεξανδρούπολη, ξοδεύοντας πόρους και καταπονώντας το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Όσο εντυπωσιακές είναι οι επιχειρησιακές και άλλες δυνατότητες από την «Ασπίδα του Αχιλλέα», άλλο τόσο εντυπωσιακά κραυγαλέα υπήρξε η αφωνία, κυρίως των αυτοπροβαλλόμενων ως ακοίμητων φρουρών της πατρίδας, οι οποίοι, με όση δύναμη φωνής και μέσα διαθέτουν, καταγγέλλουν τον ενδοτισμό του Μητσοτάκη.

Η υπογραφή της συμφωνίας Ελλάδας – Ισραήλ για τον αντιβαλλιστικό θόλο πλήττει κυρίως τα αφηγήματα της παρέας του Καπνεργοστασίου. Ότι τάχα η κυβέρνηση βουλιάζει στα ήρεμα νερά, υπομένει άπραγη τους σχεδιασμούς της Τουρκίας και εγκατέλειψε την «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική» που υλοποιούσαν οι προκάτοχοι του νυν πρωθυπουργού. Οι οποίοι και κουμπαριές με τον Ερντογάν έκαναν και συζητήσεις επί συζητήσεων για το καλό των δύο λαών είχαν, ενώ τα τουρκικά αεροσκάφη έκαναν σουρωτήρι το FIR, χωρίς ποτέ να τεθεί θέμα άρσης του casus belli.

Ή είχαν στην κυβέρνησή τους υπουργούς που δήλωναν απερίφραστα ότι δεν πρέπει να είμαστε μονοφαγάδες, αλλά να έχει και η Τουρκία λόγο και μερίδιο στον ενεργειακό πλούτο της Ανατολικής Μεσογείου. «Εκείνο το οποίο διαφοροποιεί το σήμερα από το χθες είναι το ότι η Ελλάδα δεν ακολουθεί… Για πρώτη φορά η Ελλάδα έχει την απόλυτη πρωτοβουλία των κινήσεων… Η Ελλάδα είναι μπροστά, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και γνωρίζουμε τι θα ακολουθεί. Δεν είμαστε αιθεροβάμονες να πιστεύουμε ότι εμείς θα αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες και η Τουρκία απλώς θα παρακολουθεί…», εξήγησε και ο Γεραπετρίτης, διαβεβαιώνοντας ότι «Σε κάθε τυχόν αυθαιρεσία και επιθετικότητά θα υπάρχει και μια απάντηση εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας». Εκτός, πάντως, από την προετοιμασία και οργάνωση της άμυνας, όρος εθνικής επιβίωσης είναι να σταματήσει η αγοραία μετατροπή των εθνικών ζητημάτων σε βασικό πεδίο εσωτερικής πολιτικής σύγκρουσης με τις κάλπες μπροστά. Και ενώ και η Τουρκία θα βαδίζει για τις προεδρικές εκλογές το 2028 με τις γνωστές συνταγές Ερντογάν να διαιωνίζει την ηγεμονία του.

Πηγή: libearal.gr