Της Κατερίνας Γαλανού
Στην πιο πρόσφατη εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών, με γενικό τίτλο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης υπό συνθήκες παγκόσμιας αβεβαιότητας», παρουσιάστηκε από τον Στράτο Φαναρά μία άκρως ενδιαφέρουσα έρευνα της Metron Analysis. Η έρευνα επιχείρησε μια «ακτινογραφία» των υπόγειων κοινωνικών ρευμάτων και των καταγραφών στη βάση της κοινωνίας, πέρα από τα προφανή ερωτήματα του ποιος είναι πρώτος, ποιος θα πέσει τέταρτος και ποιος θα πλασαριστεί δεύτερος μετά και την είσοδο νέων παικτών και παικτριών στην πολιτική σκηνή.
Τα στοιχεία της έρευνας έδειξαν ότι δεν είναι ούτε ακριβής ούτε αυτονόητη η διαπίστωση του Ευάγγελου Βενιζέλου πως η κοινωνία δεν αγοράζει το αφήγημα της επιστροφής στην κανονικότητα και παραμένει ανασφαλής, φοβική και δυσαρεστημένη. Αναμφισβήτητα υπάρχει πολύς κόσμος που αισθάνεται όσα περιέγραψε ο Βενιζέλος και ορίζει την κανονικότητα με πολλές και διαφορετικές παραμέτρους. Ωστόσο, από την έρευνα προκύπτουν σημαντικοί οδοδείκτες για τις στρατηγικές των κομμάτων.
Το 38% των πολιτών στην έρευνα της Metron Analysis πιστεύει ότι η χώρα έχει επανέλθει σε μια κανονικότητα μετά την κρίση. Το πλέον εντυπωσιακό εύρημα αφορά την ηλικιακή ομάδα 17-34 ετών. Πρόκειται για τους προεφήβους και εφήβους που είδαν την «κανονικότητα» της ζωής τους να εξαφανίζεται.
Είδαν μέσα στα σπίτια τους, στους γονείς τους και συνολικά στη χώρα τον αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης, των ακροβατισμών από τα Καστελόριζα και τα Ζάππεια, των πλατειών των Αγανακτισμένων, των σκισμένων μνημονίων, των ζουρνάδων, του δημοψηφίσματος και των ουρών στα ΑΤΜ.
Κι όμως, σε αυτήν ακριβώς την ηλικιακή ομάδα καταγράφεται το υψηλότερο ποσοστό όσων εκτιμούν ότι έχουν αποκατασταθεί, έστω μερικώς, οι απώλειες και οι περικοπές της κρίσης. Η συντριπτική πλειοψηφία ασφαλώς απαντά ότι η βλάβη δεν έχει αποκατασταθεί πλήρως. Έχει, όμως, αξία τι είναι αυτό που κάνει τους σημερινούς 25άρηδες και 30άρηδες να αξιολογούν πιο θετικά τα βήματα που έγιναν σε σχέση με τους άνω των 60.
Είτε πρόκειται για προσωπικό βίωμα, είτε για πολιτική πεποίθηση, είτε επειδή «αγοράζουν» το κυβερνητικό αφήγημα, το 38% θεωρεί ότι ζει επιτέλους μια συνθήκη κανονικότητας. Και αυτό παρά τις κραυγές της αντιπολίτευσης περί χούντας, καμόρας και δυστοπίας.
Με βάση την αυτοτοποθέτηση των πολιτών, το 45% των Κεντρώων, το 55% των Κεντροδεξιών και το 56% των Δεξιών αναγνωρίζει ότι επήλθαν συνθήκες κανονικότητας μετά την κρίση. Αντίστοιχα, ανά κοινωνική -και πάντως απολύτως υποκειμενική- ένταξη, μέρος αυτής της κανονικότητας αισθάνεται το 40% των αγροτών, το 30% των μικρομεσαίων, το 43% της μεσαίας τάξης και το 55% όσων αυτοπροσδιορίζονται ως ανώτερη τάξη.
Όλοι αυτοί φυσικά δεν ζουν στον πλανήτη Άρη. Πολλοί εξ αυτών ανήκουν και στο 74% που απαντά ότι η ακρίβεια είναι το σημαντικότερο πρόβλημά τους. Ανήκουν επίσης στο 25% που δηλώνει ξεκάθαρα ότι η χώρα έχει κάνει βήματα προς τα εμπρός.
Η πρόοδος αυτή αναγνωρίζεται σε συγκεκριμένους τομείς, όπως η Υγεία και η Παιδεία. Το 2025, το 34% των ερωτηθέντων απαντούσε ότι Παιδεία και Υγεία είναι από τα δύο σημαντικότερα ζητήματα που τους απασχολούν. Στη φετινή μέτρηση το ποσοστό αυτό υποχωρεί κατά έξι μονάδες, στο 28%.
Κάτι που, ανεξαρτήτως ερμηνειών, κάτι λέει για την πρόσληψη του έργου από την κοινωνία. Το ζήτημα της Δικαιοσύνης παραμένει -χωρίς μεταβολή- το δεύτερο σημαντικότερο θέμα για το 46% των πολιτών.
Χωρίς αμφιβολία, η πλειοψηφία απαιτεί μεγαλύτερη διασφάλιση των αγαθών του κράτους δικαίου. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετεί συλλήβδην τα αφηγήματα περί θεσμικής εκτροπής που αναπαράγει η αντιπολίτευση. ‘Η ότι ανταποκρίνεται στα κελεύσματα απαλλαγής και αλλαγής χωρίς στοιχειώδεις διασφαλίσεις.
Οι σκληρές μνήμες των σημερινών 25άρηδων και 30άρηδων ενδεχομένως να αποδειχθούν οι ζώνες ασφαλείας με την κανονικότητα. Είναι οι 15άρηδες και 20ρηδες της κρίσης που χωρίς να έχουν την παραμικρή ευθύνη, εισέπραξαν τα επίχειρα των επιλογών όσων είχαν το τιμόνι της χώρας.
Όσων δανείζονταν χωρίς φρένο και εκτίναξαν το χρέος στο Θεό. Τις επιλογές όσων ακολούθησαν και αντί να συμμαζέψουν την κατάσταση διακήρυξαν «λεφτά υπάρχουν» πριν καταλήξουν στο Καστελόριζο να αναγγέλλουν την είσοδο στα Μνημόνια. Τις επιλογές όσων ήρθαν ως αριστεροί μάγοι να σκίσουν τα Μνημόνια και κατέληξαν μεταξύ άλλων να παραδίδουν στους δανειστές τα εθνικά «ασημικά» για σχεδόν 100 χρόνια και άνοιξαν τις πόρτες στα funds τα οποία θα πολεμήσουν.
Οι νεαροί πολίτες-ψηφοφόροι πρέπει να γίνουν δέκτες και πομποί του μηνύματος πως ότι κερδήθηκε μπορεί να χαθεί και ότι έζησαν ως παιδιά και έφηβοι, δεν νοείται και δεν θα επιτραπεί να το ξαναζήσουν ως ενήλικες.
Πηγή: liberal.gr