Του Σάκη Μουμτζή
Προφανώς, η πρόσφατη δημοσκόπηση που δείχνει το κόμμα Τσίπρα να προηγείται με βραχεία κεφαλή του ΠΑΣΟΚ δεν προδικάζει τη συνέχεια, όμως το μήνυμα δεν είναι αισιόδοξο για το Κίνημα. Όταν με το «καλημέρα» ο Α. Τσίπρας παίρνει κεφάλι, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης επί σχεδόν δύο χρόνια έπαιζε μπάλα μόνος του, αυτό θα πρέπει να βάλει σε σκέψεις όλη την Κεντροαριστερά. Τι δεν έκανε καλά όλο αυτό το διάστημα; Μάλιστα ο προβληματισμός θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει νωρίτερα, όταν -σύμφωνα με τα δικά τους λόγια- η βελόνα των δημοσκοπήσεων δεν κουνιόταν. Τώρα νομίζω θα τρέχουν και δε θα φτάνουν.
Από την άλλη μεριά ο Α. Τσίπρας είναι ένας σκληρός αντίπαλος που διαθέτει μια άμεσα μετρήσιμη βάση επιρροής: το 17,5% που έλαβε στις εκλογές του 2023. Αυτό το ποσοστό υπάρχει και βρίσκεται σε πλήρη διάχυση, περιμένοντας κάποιον να το ανασυγκροτήσει. Ο Στέφανος Κασσελάκης για διάφορους λόγους δεν τα κατάφερε, το ίδιο και ο Σωκράτης Φάμελλος. Το επιχειρεί τώρα ο Α. Τσίπρας, με περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας από τους άλλους δύο για έναν απλό λόγο: στον χώρο του παραμένει ένα χαρισματικό άτομο.
Δεν μπορώ να πω το ίδιο για τον Ν. Ανδρουλάκη. Αμφισβητείται εδώ και καιρό από ένα μέρος του στελεχικού δυναμικού του ΠΑΣΟΚ και η δημοτικότητά του στη μεγάλη εικόνα εφάπτεται του εδάφους. Πέραν όλων των άλλων, κουβαλά και όλα τα προβλήματα που ταλαιπωρούν την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία η οποία αναζητεί τη νέα της πυξίδα.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιο από τα δύο κόμματα θα αντέξει στον χρόνο. Ποιος ηγέτης θα έχει κάτι να πει σε ένα ακροατήριο που κινείται μεταξύ της ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς. Και αυτό το ακροατήριο είναι και ευμέγεθες και δοκιμασμένο στις μετακινήσεις. Ο Ν. Ανδρουλάκης, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, δεν το συγκίνησε. Τώρα επιχειρεί να το κάνει ο Α. Τσίπρας, δηλαδή να αναθερμάνει μια σχέση που ατόνησε όταν αυτός αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Για να πετύχει τον στόχο του που είναι η δεύτερη θέση, η ηγεμονία σε αυτή την κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων είναι η απαραίτητη συνθήκη.
Και η Νέα Δημοκρατία ποιον επιλέγει για αντίπαλο; Αναμφίβολα τον Α. Τσίπρα. Όχι βέβαια γιατί φοβάται το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη, αλλά διότι η παρουσία του Τσίπρα θα λειτουργήσει συσπειρωτικά για την κυβερνώσα παράταξη. Το ΠΑΣΟΚ, όσο και να υψώνει τους τόνους ο αρχηγός του, παραμένει ένα συστημικό κόμμα με το οποίο η Νέα Δημοκρατία στις δύσκολες εποχές συγκυβέρνησε. Δεν ανακαλεί αρνητικές μνήμες, άλλωστε σημαντικοί υπουργοί προέρχονται από το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ. Ως εκ τούτου δεν αποτελεί ορατή θεσμική απειλή μπροστά την οποία θα συσπειρωθούν οι Νεοδημοκράτες που κρατούν τις αποστάσεις τους από την παράταξή τους. Το εντελώς αντίθετο θα συμβεί με τον Α. Τσίπρα.
Πάντως, ενδιαφέρον θα παρουσιάσει στην πορεία και το εσωκομματικό τοπίο στο ΠΑΣΟΚ. Ο Α. Τσίπρας από την άλλη μεριά θα ιδρύσει ένα κόμμα σαφώς αρχηγικό, χωρίς πολλές κουβέντες και αντιρρήσεις και αυτό θα είναι ένα από τα αβαντάζ του στον αγώνα για τη δεύτερη θέση.
Πηγή: liberal.gr