Του Δημ. Καμπουράκη
Δύο έγιναν ήδη οι δημοσκοπήσεις (Opinion Poll, Mark) που μέτρησαν σχετική ανάκαμψη της ΝΔ και καθήλωση της αντιπολίτευσης. Επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο που βλέπουμε από το 2023. Ο Μητσοτάκης να πέφτει λίγο κι ύστερα να ξανανεβαίνει ελαφρά, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να πάρει πάνω από 32-33% στην πρώτη κάλπη. Αυτό θα είναι το κλειδί για να εκληφθεί ως ικανή και πιθανή μια αυτοδυναμία του στην δεύτερη κάλπη. Είναι το ιδανικό σενάριο γι αυτόν και την χώρα, αν αναλογιστούμε ότι δεν πρόκειται για κάποιον που έρχεται με φόρα για να πρωτο-κυβερνήσει, αλλά για έναν πρωθυπουργό με οκτώ χρόνια εξουσίας στην πλάτη του.
Το δεύτερο στοιχείο των ίδιων δημοσκοπήσεων, είναι ότι πάμε για σκυλοκαυγά των δευτερο-τριτο-τέταρτων. Εκεί θα ζήσουμε χαμό, καθώς Ανδρουλάκης, Τσίπρας και ίσως η Καρυστιανού θα γίνουν μαλλιά κουβάρια για το ποιος θα καταλάβει την θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το πιο αστείο είναι ότι αυτός ο καυγάς δεν θα γίνει ευθέως μεταξύ τους, αλλά θα πάρει την μορφή ανταγωνισμού στο ποιος θα φανεί πιο αντιμητσοτακικός. Θα ανταγωνίζονται με σκοπό να πάρει ο ένας τους ψήφους του άλλου, βρίζοντας όλο και περισσότερο τον Κυριάκο. Δεν είναι ενδιαφέρον;
Η άλλη πλάκα είναι ότι όλοι τους (αλλά κυρίως Ανδρουλάκης και Τσίπρας), ενώ θα αλληλομισούνται, θα ομνύουν διαρκώς στην μεταξύ τους συνεργασία, που θα ονομάζουν συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων. Λογικό, διότι δίχως μια (έστω και απολύτως φαντασιακή) πρόταση εξουσίας απέναντι στην ΝΔ, ξέρουν ότι δεν μπορούν να σταθούν στο εκλογικό κουρμπέτι. Άρα και ο ένας και ο άλλος (διότι η Καρυστιανού δεν ξέρουμε τι Θεό θα πρεσβεύει) θα μιλούν για μια μελλοντική συμμαχική κυβέρνηση που με κάποιο τρόπο θα μπορέσει να σχηματιστεί. Και ο ένας θα αφήνει αιχμές για τον άλλον ότι με τη στάση του υπονομεύει αυτή την προοπτική.
Αν έτσι κινηθεί το σκηνικό (και δεν έχουμε καμιά απρόσμενη ανατροπή που σήμερα δεν μπορούμε να φανταστούμε), θα πάμε σε εκλογές με μια ρεαλιστική πρόταση εξουσίας από την ΝΔ και με μια ακατάσχετη θεωρητική μπουρδολογία απ’ όλους τους υπόλοιπους. Ότι έγινε και το 2023 δηλαδή. Ο Τσίπρας τότε έπαθε πανωλεθρία, όχι μόνο διότι κουβαλούσε στην πλάτη του τις μνήμες του 2015-19, αλλά εξ αιτίας της βαθιάς του αδυναμίας να αντιπροτείνει κάτι χειροπιαστό πάνω στο ζήτημα της κυβερνησιμότητας. Το ίδιο θα πάθουν και τώρα. Πάνε όλοι τους σε εκλογές δίχως πρόταση εξουσίας. Και να αντέξουν στοιχειωδώς στην πρώτη κάλπη, στην δεύτερη νομοτελειακά θα καταρρεύσουν.
Απορώ λοιπόν με τα επιτελεία τους. Δεν κατανοούν αυτό το απλό: ότι άλλη η στοχοθεσία, η στρατηγική και η ρητορική ενός κόμματος διαμαρτυρίας κι άλλη ενός κόμματος εξουσίας; Αυτοί οι δυο τώρα δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο ή λίγο από το ένα και λίγο από το άλλο. Πλην η μίξη αυτών των δυο οδηγεί σε μεσοβέζικο και αντιφατικό μήνυμα που μπερδεύει τους ψηφοφόρους και στέλνει το κόμμα (μαζί με τον αρχηγό του) στα τάρταρα. Μακροπρόθεσμα, δεν τους βλέπω καλά.
Πηγή: liberal.gr