Του Ανδρέα Δρυμιώτη
Ο πολιτικός αναλυτής Ανδρέας Δρυμιώτης μιλά στο Liberal και τον Χρήστο Θ. Παναγόπουλο για τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, την ανθεκτικότητα της κυβέρνησης, αλλά και τις αδυναμίες που παρουσιάζουν τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και ο Νίκος Ανδρουλάκης.Όπως σημειώνει, η εικόνα και η αξιοπιστία των πολιτικών αρχηγών διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην κρίση των πολιτών.
Ο ίδιος εκτιμά ότι το βασικό ζητούμενο των επόμενων εκλογών θα είναι η σταθερότητα, ενώ επισημαίνει πως παραμένει εφικτός ο στόχος της αυτοδυναμίας για τη Νέα Δημοκρατία, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Συνέντευξη στον Χρήστο Θ. Παναγόπουλο
Κύριε Δρυμιώτη, οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν τη Νέα Δημοκρατία πάνω από το 31% στην εκτίμηση ψήφου. Παρά τις απώλειες από τις υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ και του πτυχίου του Μακάριου Λαζαρίδη, η κυβέρνηση ανακάμπτει. Πού οφείλεται, κατά την άποψή σας, αυτή η ανθεκτικότητα;
Οφείλεται, πρωτίστως, στη χορηγία που της παρέχουν ο Ανδρουλάκης και ο Τσίπρας. Λοιπόν, όταν ο Τσίπρας βγαίνει σε μία εκπομπή υψηλή τηλεθέασης και ισχυρίζεται ότι «έπρεπε να κλείσουμε τις τράπεζες και όχι να μας τις κλείσουν οι άλλοι», είναι σαν να κοροϊδεύει τον κόσμο και νομίζει ότι οι πολίτες έχουν μνήμη χρυσόψαρου.
Ειλικρινά σας μιλάω, το θράσος αυτού του ανθρώπου είναι απίθανο! Δηλαδή, τι σημαίνει «έπρεπε να κλείσουμε τις τράπεζες»; Αν είχε κλείσει τις τράπεζες από την αρχή της θητείας του, τότε θα είχαμε καταστροφή από την πρώτη μέρα και ο κόσμος θα είχε επαναστατήσει. Είναι να απορεί κανείς, λοιπόν, ποιος τον χορηγεί;
Από την άλλη πλευρά, έχουμε τον Ανδρουλάκη: Όταν ο ίδιος ζητά να δεσμευτούν συνεδριακά στο ΠΑΣΟΚ ότι δεν θα κάνουν κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, τότε τι είναι σαν να λέει στον κόσμο; «Ψηφίστε με εμένα κι ό,τι βγει και δεν ξέρω με ποιον θα κουβεντιάζω και με ποιον θα κυβερνήσω». Ένας σοβαρός πολιτικός θα έλεγε το εξής πράγμα: «Δεν δεσμεύομαι για το τι θα κάνω, θα κρίνω με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών και είμαι απολύτως βέβαιος ότι θα πρέπει να τα αντιμετωπίσω με την υπευθυνότητα ενός πολιτικού αρχηγού, που θέλει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της πατρίδας του». Τίποτε άλλο.
Όταν, λοιπόν, ο Ανδρουλάκης λέει πως δεν θέλει να κυβερνήσει με τον Μητσοτάκη, είναι σαν να λέει στον κόσμο «μη με ψηφίσετε εμένα, ψηφίστε κατευθείαν τον Μητσοτάκη». Αυτό που σας λέω, φαίνεται ολοκάθαρα από την καταλληλότητα ως πρωθυπουργός που συγκεντρώνει ο Ανδρουλάκης, με βάση και την τελευταία δημοσκόπηση της Opinion Poll. Είναι πέμπτος. Είναι δυνατόν να είναι κόμμα αξιωματικής αντιπολίτευσης το ΠΑΣΟΚ και ο αρχηγός του να κατατάσσεται πέμπτος στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός; Αυτό σημαίνει ότι δεν κάνει ούτε στους ίδιους τους ψηφοφόρους του.
Ο Αλέξης Τσίπρας στην καταλληλότητα, χωρίς να ανακοινώσει κόμμα, έρχεται στη δεύτερη θέση. Ο κ. Ανδρουλάκης βρίσκεται κάτω από 6%. Φαίνεται πως το κόμμα Τσίπρα βάζει πλώρη για τη δεύτερη θέση. Είναι πιθανό κάτι τέτοιο, κατά τη γνώμη σας.
Όχι. Ο Τσίπρας είναι όντως πιο χαρισματικός σε σύγκριση με τον Ανδρουλάκη και γι’ αυτό και στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός είναι πιο ψηλά. Αλλά εγώ δεν τον βλέπω για τη δεύτερη θέση. Σας θυμίζω ότι έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν το κόμμα του πήρε 17% στις εκλογές. Και το ΠΑΣΟΚ είναι κάπου εκεί κοντά. Και εγώ έχω δεσμευτεί και έχω πει ότι δίνω στον Τσίπρα γύρω στο 10%-12%.
Δεν τον βλέπω παραπάνω, αλλά μπορεί να κάνω και λάθος. Δεν θέλω να ισχυριστώ ότι είμαι μάντης, αλλά αυτή είναι η δική μου εκτίμηση, η οποία βασίζεται στην Ιστορία. Και η Ιστορία, όπως ξέρετε, είναι πάντοτε διδακτική: Όταν έχεις φύγει με 17%, δεν μπορείς να ξαναπάς σε ένα τέτοιο ποσοστό. Αλλιώς, δεν θα είχε παραιτηθεί.
Με βάση και την πρόσφατη δημοσκόπηση της Opinion Poll, πάνω από ένας στους δύο ερωτηθέντες δήλωσε ότι στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσει, με γνώμονα τη σταθερότητα. Θα ήθελα το σχόλιό σας.
Αυτό είναι για μένα πολύ μεγαλύτερο ως ποσοστό, αλλά και το γεγονός ότι είναι πάνω από 50% όπως καταγράφηκε από τη συγκεκριμένη δημοσκόπηση, είναι πολύ σημαντικό ποσοστό. Κι αυτό, γιατί δείχνει ότι οι άνθρωποι σκέφτονται πολύ σοβαρά σε ό,τι αφορά την ψήφο τους. Δεν ψηφίζουν αυθαίρετα. Ακόμη κι όταν εξέλεξαν τον Τσίπρα ως πρωθυπουργό, το έκαναν, γιατί πίστεψαν το αφήγημά του. Δεν έχει σημασία, εάν ο Τσίπρας τους κορόιδεψε, αλλά το γεγονός ότι πίστεψαν το αφήγημά του.
Το έχω επισημάνει αρκετές φορές: Ο κόσμος είναι ο κυρίαρχος στις εκλογές. Και γι’ αυτό και όσοι παραγνωρίζουν το τι πραγματικά σκέφτεται ο κόσμος, είναι καταδικασμένοι να την πληρώσουν.
Να ξαναγυρίσουμε λίγο, στον κ. Ανδρουλάκη. Γιατί πιστεύετε ότι ο ίδιος στην καταλληλότητα ως πρωθυπουργός υπολείπεται πολύ έναντι του ποσοστού του ΠΑΣΟΚ στην εκτίμηση ψήφου;
Γιατί είναι μονίμως μουτρωμένος, θυμωμένος και είναι μονοθεματικός. Δείτε, για παράδειγμα, τη δημοσκόπηση της Opinion Poll: Οι υποκλοπές απασχολούν μόλις το 1,5% των ερωτηθέντων.
Είναι, επομένως, λογικό να αναγάγει το θέμα αυτό σε σημαία κάθαρσης στον τομέα των υποκλοπών, τη στιγμή που αυτή η υπόθεση ενδιαφέρει μόλις το 1,5% των ψηφοφόρων;
Πάντως, όλες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, παρουσιάζουν την ακρίβεια ως μείζον πρόβλημα…
Εγώ το δέχομαι αυτό και πράγματι, υπάρχει ακρίβεια. Αλλά εγώ το ερμηνεύω ανάποδα: Παρά το γεγονός ότι υπάρχει σημαντική ακρίβεια στη χώρα και παρά το γεγονός ότι αναγνωρίζεται από τον κόσμο ότι υποφέρει απ’ αυτή, εντούτοις οι πολίτες προτιμούν και διαλέγουν τον Μητσοτάκη, γιατί δεν ξέρουν τι θα τους συμβεί χωρίς τον Μητσοτάκη. Είναι η περίπτωση της παροιμίας που λέει «είναι καλύτερος ο διάβολος που ξέρεις από τον διάβολο που δεν ξέρεις». Δηλαδή, έχουν την υποψία, αν θέλετε, ότι με κάποιον άλλο στη θέση του Μητσοτάκη, η ακρίβεια θα ήταν ακόμη χειρότερη.
Κανείς δεν αρνείται την ακρίβεια. Κάθε άλλο. Ο κόσμος ξέρει πολύ καλά τι συμβαίνει, αλλά σκέφτεται και βλέπει πως πρόκειται για μια κατάσταση που είναι δύσκολο να διορθωθεί. Αλλά, από την άλλη μεριά, κοιτάζει να τα βγάλει πέρα με όσο τον δυνατό λιγότερες ζημιές.
Με βάση τη δημοσκόπηση της Opinion Poll, σχεδόν τέσσερις στους πέντε ψηφοφόρους φαίνεται να απορρίπτουν τα υπό διαμόρφωση κόμματα Τσίπρα, Καρυστιανού και Σαμαρά. Μάλιστα, φαίνεται πως η κυρία Καρυστιανού «ξεφουσκώνει». Ωστόσο, αρκετοί εκτιμούν ότι μπορεί να πετύχει την τρίτη θέση. Τι εκτιμάτε;
Την Καρυστιανού θα την κρίνουμε, όταν θα κάνει το κόμμα κι όταν θα δούμε ποιοι θα είναι οι συνεργάτες της. Προς το παρόν, δύο φορές που έχει μιλήσει δημόσια, χωρίς να διαβάζει από μέσα, έκανε γκάφες.
Σας θυμίζω ότι το ίδιο, ακριβώς, είχε γίνει και με τον Κασσελάκη. Αν θυμάστε τα ίδια ακριβώς έλεγαν και για εκείνον, ότι «είναι ο άνθρωπος που θα νικήσει τον Μητσοτάκη». Όταν, όμως, άρχισε να μιλά κι έκανε διάφορες λεκτικές γκάφες, τότε είδαμε τι συνέβη.
Η Καρυστιανού έκανε ήδη μια μεγάλη γκάφα, τοποθετούμενη για το θέμα των αμβλώσεων. Στις προχθεσινές δηλώσεις της, φαινόταν να διαβάζει από auto-cue. Συνεπώς, αύριο που η ίδια θα γίνει πολιτικός και θα τη φωνάζετε εσείς οι δημοσιογράφοι στα κανάλια, στο ραδιόφωνο για συνεντεύξεις, θα πρέπει να απαντάει γραπτώς, με προκατασκευασμένες ερωτήσεις. Όμως αυτό, ειδικά στην τηλεόραση, δεν μπορεί να γίνει και είναι εξαιρετικά σκληρή η Πολιτική. Αυτή τη στιγμή τη σέβονται όλοι λόγω της τραγωδίας στα Τέμπη. Αλλά στην Πολιτική, αργά ή γρήγορα αρχίζουν και τα χτυπήματα κάτω από τη μέση. Ας περιμένουμε, λοιπόν, να δούμε τι θα κάνει η κυρία Καρυστιανού.
Σε ό,τι αφορά τον Αντώνη Σαμαρά, έχω εκφραστεί πολύ ξεκάθαρα. Με την Πολιτική Άνοιξη, όντας πιο νέος και πιο δραστήριος, πήρε 5,8% στις εκλογές. Τι ποσοστό θα μπορούσε να πάρει τώρα; Μόνον ένα μέρος απ’ αυτό.
Ποιο είναι το διακύβευμα των επόμενων εκλογών;
Το είπατε κι εσείς προηγουμένως στην ερώτησή σας: Η σταθερότητα. Προσωπικά, το έχω εκφράσει με ένα πολύ απλό παράδειγμα. Τώρα που έχει τις δημοσκοπήσεις και πιο πριν τις ευρωεκλογές, που δεν θεωρεί ότι έχουν τόση σημασία στη ζωή του, ο κόσμος απαντάει χαλαρά και βγάζει απλώς «κίτρινη κάρτα» στην κυβέρνηση. Δηλαδή, θέλει να της πει ότι «ξέρεις, είσαι εσύ, αλλά δεν είμαι εγώ ευχαριστημένος και εγώ είμαι ο κυρίαρχος λαός».
Μια κίτρινη κάρτα, αν δεν συνοδεύεται από δεύτερη κίτρινη κάρτα, τότε είναι ως μη γενόμενη. Εάν, λοιπόν, δεν γίνουν άλλες πολύ χοντρές γκάφες ή παρατυπίες από τη Νέα Δημοκρατία, πιστεύω προσωπικά ότι η επόμενη κυβέρνηση θα είναι αυτοδύναμη. Στο σημείο αυτό, παραπέμπω εσάς και τους αναγνώστες μας στα όσα είχαμε συζητήσει στις 28/02 στο Liberal, για τις 19 δημοσκοπήσεις που είχαν γίνει από τον Μάρτιο έως τον Μάιο του 2023.
Τέλος, θα ήθελα την άποψή σας για το ντοκιμαντέρ «Στο Χιλιοστό» που προβάλλεται στον ΣΚΑΪ.
Κατ’ αρχάς, το γεγονός ότι αρνήθηκαν ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης να τοποθετηθούν λέει πολλά. Ο μεν Τσίπρας χρησιμοποίησε μια ψεύτικη δικαιολογία, ότι οι δύο δημοσιογράφοι επιχείρησαν «δολοφονία χαρακτήρα», κατηγορώντας τον ότι ξεπούλησε τη Μακεδονία, για να πάρει την έγκριση των Ευρωπαίων για την περικοπή των συντάξεων. Αυτό είναι εντελώς ψέμα, γιατί όπως διέψευσαν και οι δύο οι δημοσιογράφοι, ούτε στο βιβλίο τους έχουν πει κάτι τέτοιο, αλλά ούτε και στο ντοκιμαντέρ τους αναφέρουν κάτι παρόμοιο. Άρα, επικαλούμενος ένα ψέμα, ο Τσίπρας δεν πήγε να μιλήσει.
Προσωπικά, μου κάνει μεγάλη εντύπωση σε έναν άνθρωπο που του ζητούν να πει την άποψή του και να εκφράσει τις θέσεις του, να μην το κάνει. Το ίδιο, ακριβώς, έκανε και ο Βαρουφάκης. Ξέρετε, γιατί αρνούνται; Γιατί, απλά δεν έχουν και δεν ξέρουν τι να πουν. Έπαιξαν τη χώρα στα ζάρια, για ένα καπρίτσιο του Βαρουφάκη με τα IOUs, επειδή νόμιζαν ότι έτσι θα έλυναν τα προβλήματα του κόσμου και επειδή ο ένας ήταν νάρκισσος και οι υπόλοιποι ήταν άσχετοι. Το ντοκιμαντέρ είχε πολύ μεγάλη επιτυχία, απ’ όσο έμαθα, καθώς ήδη το πρώτο επεισόδιο το παρακολούθησαν πάνω από 1,5 εκατ. άνθρωποι.
* Ο Ανδρέας Δρυμιώτης είναι πολιτικός αναλυτής.
Πηγή: liberal.gr