Του Κώστα Στούπα
Η ανατροπή των ισορροπιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας την τελευταία τετραετία αποτελεί υπόδειγμα ανατροπής περιφερειακών γεωπολιτικών ισορροπιών, ικανού να διδάσκεται σε διπλωματικά και αμυντικά σεμινάρια διεθνώς.
Από τις ευθείες απειλές του «θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά» έχουμε περάσει πλέον στις δημόσιες εκφράσεις ανησυχιών για την περικύκλωση από την τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και τα παρακάλια στο ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ να αποσυρθούν οι πυροβολαρχίες των ελληνικών Patriot από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.
Η Τουρκία μέχρι πρόσφατα θεωρούσε εντελώς φυσιολογικό να περικυκλώνει την Ελλάδα σαν να επρόκειτο για οθωμανικό βιλαέτι και αυτή να το ανέχεται άπραγη.
Η Τουρκία προβάλλει μια αντίληψη «ζωνών επιρροής», θεωρώντας ότι η γεωγραφική της θέση, το μέγεθος και η στρατιωτική της ισχύς της δίνουν αυξημένο ρόλο στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Βόρεια Αφρική.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία της στη Λιβύη, οι στενές σχέσεις με Αλβανία και η επιρροή που επιδιώκει στη Βόρεια Μακεδονία εκλαμβάνονται από την Άγκυρα ως φυσιολογική επέκταση της στρατηγικής της ακτίνας.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν αυτή η λογική θεωρείται μονομερές δικαίωμα, ενώ ταυτόχρονα αμφισβητείται το δικαίωμα της Ελλάδας να αναπτύσσει δικές της συνεργασίες με Κύπρο, Ισραήλ, Αίγυπτο, Γαλλία ή ΗΠΑ. Εκεί δημιουργείται η βασική αντίφαση: ό,τι θεωρεί νόμιμο για τον εαυτό της, το χαρακτηρίζει «περικύκλωση» όταν το πράττουν άλλοι.
Η Ελλάδα, ως κράτος-μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, δεν είναι υποχρεωμένη να μένει αδρανής απέναντι σε τέτοιες κινήσεις.
Η διπλωματία, οι αμυντικές συμφωνίες, οι ενεργειακές συμπράξεις και η οικονομική παρουσία στα Βαλκάνια αποτελούν θεμιτές και νόμιμες πρωτοβουλίες.
Στην ουσία, το λάθος της Τουρκίας είναι ότι αντιμετωπίζει την περιοχή με όρους αυτοκρατορικής κηδεμονίας, ενώ η πραγματικότητα λειτουργεί με όρους ισορροπίας ισχύος.
Και όταν μια χώρα επιχειρεί να περιορίσει τους γείτονές της, συχνά τους ωθεί να συνεργαστούν περισσότερο μεταξύ τους.
Από την άλλη πλευρά οι ελληνικές αμυντικές και διπλωματικές πρωτοβουλίες των τελευταίων ετών συνθέτουν μια ουσιαστική αλλαγή στη διαχείριση των ζητημάτων ασφαλείας.
Από τις ηχηρές πατριωτικές διατυπώσεις στα λόγια και την κατευναστική ανεκτικότητα στην πράξη έχουμε περάσει στο αντίστροφο.
Η Ελλάδα έχει να ανησυχεί μόνο από την 5η φάλαγγα των άκρων στο εσωτερικό παρά την ισορροπία δυνάμεων στο εξωτερικό. Εθνομηδενιστές και πατριδέμποροι υποσκάπτουν την αποτρεπτική ισχύ της χώρας.
Πηγή: liberal.gr