Του Σάκη Μουμτζή
Οσονούπω θα δούμε να διαδραματίζονται σκηνές απείρου κάλλους στο στρατόπεδο των αποκαλούμενων προοδευτικών δυνάμεων. Όλοι εναντίον όλων, σε έναν αγώνα χωρίς κανόνες. Το έπαθλο είναι η δεύτερη θέση.
Προδικτατορικά το Κέντρο, με επικεφαλής τον Γεώργιο Παπανδρέου, διεξήγαγε τον διμέτωπο αγώνα, κατά της ΕΡΕ και της Αριστεράς. Μάλιστα, το 1959 εγκαλούσε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή πως ενώ οι κυβερνήσεις του Κέντρου γέμιζαν τα ξερονήσια με κομμουνιστές, αυτός τα άδειαζε. Παρέμεινε συνεπής στον διμέτωπο μέχρι τον θάνατό του.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου, αφού απορρόφησε το 1977 την Ένωση Κέντρου κατακτώντας τη δεύτερη θέση στις εκλογές, στράφηκε αποκλειστικά κατά της Νέας Δημοκρατίας. Μεταξύ 1974-1977 ο διμέτωπος χαρακτήριζε την πολιτική τόσο της Ένωσης Κέντρου όσο και του ΠΑΣΟΚ.
Στη δεκαετία του 1980 το ΠΑΣΟΚ αντιμετώπιζε την Αριστερά, με προδέρμ, σαν μια δεξαμενή ψηφοφόρων υιοθετώντας συνθήματα και πολιτικές, ενώ στην εξωτερική πολιτική όταν κυβερνούσε, η Ελλάδα σε κρίσιμα ζητήματα στάθηκε δίπλα στη Σοβιετική Ένωση. (Δεν καταδίκασε το καθεστώς Γιαρουζέλσκι, δεν καταδίκασε την κατάρριψη του νοτιοκορεατικού αεροπλάνου από σοβιετικό SU-15, έκλεισε άρον-άρον την υπόθεση κατασκοπείας Μποχάν, υποστήριζε αναφανδόν τον Αραφάτ, ένα δημιούργημα της KGB). Αυτή τη φιλοσοβιετική στάση του την εξαργύρωσε εκλογικά και το 1984 και το 1985.
Σήμερα για το ΠΑΣΟΚ ο διμέτωπος είναι όρος επιβίωσης. Αν θέλει να έχει τις όποιες ελπίδες για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης οφείλει συνεχώς να υπενθυμίζει τα πεπραγμένα του Α. Τσίπρα. Δεν έχει άλλη επιλογή. Για να είναι αποτελεσματικός ο διμέτωπος θα πρέπει να συμμετάσχει σε αυτόν τον όλον ΠΑΣΟΚ. Αν εμφανιστεί ρήγμα και προσωπικές ατζέντες σε αυτήν την πολιτική, τότε το Κίνημα θα βυθιστεί σε μια καταστροφική περιδίνηση.
Από την άλλη μεριά ο Α. Τσίπρας, εφ’ όσον βέβαια διαπιστώσει πως έχει καπαρώσει τη δεύτερη θέση, δε θα έχει κανένα λόγο να εμπλακεί σε μια τέτοια αντιπαράθεση. Ως μιμητής του Ανδρέα θα ακολουθήσει την τακτική του απέναντι στην παραδοσιακή Αριστερά, μόνον που τώρα οι ρόλοι θα έχουν αντιστραφεί.
Το κόμμα του Α. Τσίπρα έχει ένα στρατηγικό πλεονέκτημα απέναντι στο ΠΑΣΟΚ. Έχει ευρύτερο δυνητικό ακροατήριο το οποίο έχει οροφή το 17,5% του 2023. Το ΠΑΣΟΚ έχασε την ανεπανάληπτη ευκαιρία να καλύψει αυτό το μειονέκτημα του, όταν έπαιζε μπάλα μόνο του και δεν τα κατάφερε. Ήταν μια αποτυχία που ενδεχομένως αποβεί καθοριστική στο αγώνα για τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Μια διαδικτυακή φίλη αναρωτήθηκε πώς υπάρχουν ακόμα πολίτες που εμπιστεύονται τον Α. Τσίπρα παρά τις πρόσφατες αποκαλύψεις. Απαντώ: υπάρχει ένα μεγάλο κοινό το οποίο δεν το αγγίζουν τα όσα μαθαίνουμε για το πρώτο εξάμηνο του 2015. Εξάλλου, τα περισσότερα ήταν γνωστά και το 2019, τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε 31,5%.
Πάντως, και αυτό έχει τη σημασία του, η ένταση του διμέτωπου θα καθορίσει και τις μετεκλογικές εξελίξεις. Οι βαριές κουβέντες δημιουργούν ψυχροπολεμικό κλίμα και αυτό ας το έχουν υπόψη τους και οι Νεοδημοκράτες, τόσο αυτοί που αναζητούν τη «χαμένη ψυχή» της παράταξης, όσο και οι νομιμόφρονες που άρχισαν να ξεσκονίζουν παλιά τεφτέρια.
Πηγή: liberal.gr