Του Σάκη Μουμτζή
Αν νομίζετε πως θα παίξω το παιχνίδι του Τσίπρα και θα ασχοληθώ με μια σαχλαμάρα, κάνετε λάθος. Οι παλιοί και οι νέοι Ελασίτες δε με ενδιαφέρουν καθόλου. Ούτε για πλάκα. Το μόνο που έχω να πω επί του θέματος δεν αφορά τον Τσίπρα, αλλά τον ιδανικό αυτόχειρα Ανδρουλάκη, του οποίου η περίπτωση θα πρέπει να διδάσκεται ως παράδειγμα προς αποφυγή.
Πάμε τώρα στα σοβαρά για μεγάλα παιδιά.
Από την Αδριανούπολη, ο υπουργός Αμύνης της Τουρκίας, Γιασάρ Γκιουλέρ, επανέφερε το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου. Προφανώς δημιουργεί το κλίμα μέσα στο οποίο θα κινηθεί το νομοσχέδιο που θα ενσωματώνει στους θεσμούς του τουρκικού κράτους τις πάγιες διεκδικήσεις των γειτόνων μας. Ένα νομοσχέδιο που θα δίνει στον Ταγίπ Ερντογάν την εν λευκώ εξουσιοδότηση για τον χειρισμό, επί του πεδίου, της «Γαλάζιας Πατρίδας». Αυτό υποστηρίζουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες που έρχονται από την Τουρκία.
Την ίδια στιγμή στο εσωτερικό της Τουρκίας ξετυλίγεται ένα δικαστικό πραξικόπημα το οποίο αφορά την τύχη του βασικού κόμματος της αντιπολίτευσης του CHP (Ρεπουμπλικανικό κόμμα). Το Εφετείο της Άγκυρας επικύρωσε την πρωτοφανή πρωτόδικη απόφαση με την οποία ακυρώθηκε το 38ο Συνέδριο του CHP, καθαιρέθηκε ο εκλεγμένος ηγέτης του Οζγκιούρ Οζέλ -ο Εκρέμ Ιμάμογλου βρίσκεται στη φυλακή- και επανήλθε ο βολικός αντίπαλος του Ερντογάν, ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. Απίστευτες καταστάσεις, τις οποίες προσπερνά σύμπασα η Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ ο «ευαίσθητος» σοσιαλιστής Σάντσεθ συνεχίζει ακάθεκτος τις μπίζνες του με το καθεστώς Ερντογάν.
Την ώρα που ο Τούρκος υπουργός Άμυνας θέτει το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου, την ίδια ώρα οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις διεξάγουν άσκηση κατάληψης νήσου, ενώ αφήνουν να διαρρεύσει φωτογραφία Τούρκων πιλότων κάτω από τον χάρτη της Λήμνου. Διπλή η πρόκληση.
Το να μιλήσω για την ανάγκη να υπάρξει ενιαίο εθνικό μέτωπο μπροστά στην ορατή τουρκική απειλή θα ήταν απλώς ένα ανούσιο ευχολόγιο. Τα κόμματα είτε δεν έχουν αντιληφθεί πλήρως τι πρόκειται να συμβεί ή το έχουν αντιληφθεί, αλλά περιμένουν στη γωνία την κυβέρνηση να στραβοπατήσει. Εξάλλου με την συνολική Αριστερά υπάρχει πλήρης διάσταση για το τι είναι ο πατριωτισμός. Προφανώς όταν σε αυτό το πρωταρχικό ζήτημα που συνέχει τα έθνη υφίστανται θεμελιώδεις διαφορές, είναι αδύνατον να σφυρηλατηθεί η εθνική ενότητα. Το είδαμε τον Μάρτιο του 2020 στη «μάχη» του Έβρου, όπου η Αριστερά συντάχθηκε με τους εισβολείς-μετανάστες.
Με αυτή τη νοσηρή οπτική δεν είναι τυχαίο αυτό που είδαμε προχθές στο Θησείο. Την αναζήτηση της ταυτότητας μέσα από την ανάκληση της εμφυλιοπολεμικής μνήμης. Ευτυχώς, που υπάρχει και ο Γκιουλέρ που μας υπενθυμίζει ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα και τη διακύβευσή του.
Πηγή: liberal.gr