Της Κατερίνας Γαλανού
Στο περιθώριο της δημόσιας ανταλλαγής απόψεων και καρφιών Δούκα – Διαμαντοπούλου για το αν και πού θα πρέπει να γείρει το ΠΑΣΟΚ, καθώς ξεμακραίνει όχι μόνο ο στόχος της πρωτιάς με μία ψήφο αλλά και η δεύτερη θέση, στο προσκήνιο επανέρχεται το μείζον πρόβλημα της Χαριλάου Τρικούπη.
Η αδυναμία του κυρίου Ανδρουλάκη να εκπέμψει ηγετικό στίγμα, να αποδείξει ότι διαθέτει σοβαρή στρατηγική πολιτικής αυτονομίας, προγραμματική αξιοπιστία και να εμφανίσει μια δεμένη ομάδα στελεχών που κάποιος θα μπορούσε να φανταστεί εύκολα σε υπουργικό θώκο. Δηλαδή, όλα εκείνα τα στοιχεία που είναι όπλα στον πόλεμο που καλείται να δώσει ο ίδιος, στα αριστερά με τον Τσίπρα και στο κέντρο με τον Μητσοτάκη, ενώ η πλαγιοκόπηση ήδη υφίσταται και θα ενταθεί μετά βεβαιότητας καθώς πλησιάζει ο χρόνος των εκλογών.
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δείχνει αμήχανα παραδομένη μπροστά στο ντεμαράζ του Αλέξη Τσίπρα και στην εδραίωση της ΕΛ.Α.Σ. πίσω από τη ΝΔ και αρκετά μπροστά από το ΠΑΣΟΚ. Μοιάζει να βολεύεται και από την αντιπαραθετική σχέση Διαμαντοπούλου – Δούκα και τη διελκυστίνδα «Ναι με τον Τσίπρα» – «Όχι με τον Τσίπρα ούτε με τον Μητσοτάκη», αλλά και από την εσωστρέφεια που αναπόφευκτα προκαλείται.
Ενδεχομένως να είναι ο χρήσιμος «τράγος» στον οποίο θα φορτωθούν και όλα τα προεδρικά αμαρτήματα και το ανάθεμα για τα δυσμενή αποτελέσματα. Ότι υπονόμευσαν την προοπτική του ΠΑΣΟΚ, προκάλεσαν λάθος εντυπώσεις και έστειλαν λάθος μηνύματα στους ψηφοφόρους, τα στελέχη που είχαν διαφορετική επιδίωξη για τις συνεργασίες. Βολική μελλοντική κάλυψη και στις ευθύνες του κυρίου Ανδρουλάκη για την εικόνα αδυναμίας που εξακολουθεί να εκπέμπει το ΠΑΣΟΚ. Για την εικόνα που δίνει ο ίδιος ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Αλέξης Τσίπρας – ως ο βασικός πλέον αντίπαλός του – έχει διαρκή και στοχευμένη δημόσια παρουσία όλο τον Αύγουστο, ενώ ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ λείπει εντελώς από το προσκήνιο. Η πιο πρόσφατη συνέντευξή του κ. Ανδρουλάκη ήταν στις 20 Ιουλίου στο Ράδιο Θεσσαλονίκη, στις 24 Ιουλίου έκανε μια ομιλία στη Βουλή για τη συνταγματική αναθεώρηση, ενώ στις 13 Αυγούστου μετείχε σε συνέντευξη Τύπου του ΠΑΣΟΚ με τίτλο «17 δεσμεύσεις για τους Συνταξιούχους».
Έκτοτε, η πολιτική δραστηριότητά του περιορίστηκε σε δύο αναρτήσεις: στις 11 Αυγούστου ένα συγχαρητήριο μήνυμα για το χρυσό του Τεντόγλου και στις 15 Αυγούστου για τη γιορτή της Παναγίας. Ακόμη και η Ρένα Δούρου του «ημιθανή» ΣΥΡΙΖΑ παρήγαγε προεδρικό θόρυβο σε μια περίοδο καθόλου πολιτικά νεκρή, αν συνυπολογιστούν οι εξελίξεις στα εθνικά ή η κόντρα για την πρόωρη αποπληρωμή μέρους των δανείων κ.λπ. Ο μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ μπορεί να δούλευε αλλά σε επίπεδο επικοινωνίας ο Τσίπρας μάζευε το χαρτί.
Σε κάθε περίπτωση, η εσωτερική διένεξη για τις επιλογές συνεργασίας που θα έχει το ΠΑΣΟΚ αφού κλείσουν οι κάλπες υπερβαίνει χρονικά και λογικά το πρώτο ζωτικό ζητούμενο: το ποσοστό που θα μπορέσει να διασφαλίσει το κόμμα στην πρώτη και κρίσιμη κάλπη. Η ανατροπή στη δεύτερη κάλπη είναι μια φενάκη την οποία επικαλούνται και καλλιεργούν όσοι στα σενάρια παρακάμπτουν τα προβλεπόμενα από τον εκλογικό νόμο.
Στη ΔΕΘ είναι ίσως η τελευταία ουσιαστική ευκαιρία του Ν. Ανδρουλάκη να αλλάξει το ισοζύγιο στη σχέση που διαμορφώνει το ΠΑΣΟΚ με την ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα. Δύσκολα θα συμβεί αυτό αν το κυρίαρχο μήνυμά του προς την ελληνική κοινωνία περιλαμβάνει την πολιτική αλλαγή per mare per terra, χωρίς την εγγύηση ότι η χώρα δεν θα μείνει ακυβέρνητη. Στο πλαίσιο των πραγματικών διεξόδων που δίνει ο εκλογικός νόμος και η διαφαινόμενη διάταξη των πολιτικών δυνάμεων.
Πηγή: liberal.gr