Του Σάκη Μουμτζή
Πρώτος ήταν ο Ντόναλντ Τραμπ, ακολούθησε ο Μακρόν -γι’ αυτούς τα είπαμε το σαββατοκύριακο- και τώρα ήρθε ο Εμίρης του Κατάρ. Τι κοινό είχαν και οι τρεις; Τον ύμνο προς την πατρίδα μας για τα όσα πέτυχε τα τελευταία χρόνια. Χθες ο Εμίρης, εκτός από τις ευχαριστίες του για τον ενεργό ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, μίλησε και για τις επενδύσεις που έχει προγραμματίσει να κάνει το Κατάρ στην Ελλάδα.
Είχαμε χθες και μια άλλη επίσκεψη που μπορεί να μην ήταν του ιδίου επιπέδου με αυτή του Μακρόν και του Εμίρη, αλλά είχε τον δικό της συμβολισμό. Την επίσκεψη του γνωστού μας από τα παλιά, του Γερούντ Ντάισελμπλουμ. Επισκέφτηκε τον σημερινό πρόεδρο του Γιούρογκρουπ, τον Κυριάκο Πιερρακάκη. Ποιος θα το φανταζόταν αυτό πριν από μια δεκαετία; Μέσα σε λίγα χρόνια άλλαξε όλη η εικόνα της πατρίδας μας, με την υπογραφή της Νέας Δημοκρατίας του Μητσοτάκη.
Όλο αυτό το σκηνικό που μόλις περιέγραψα δεν προέκυψε τυχαία. Ήταν το αποτέλεσμα ενός σχεδιασμού – με τα λάθη του και τις καθυστερήσεις του – της σκληρής δουλειάς μιας ομάδας ανθρώπων, κυρίως υπουργών αλλά και τεχνοκρατών, που μέσα σε εφτά χρόνια ανέταξαν την οικονομία της Ελλάδας και αναβάθμισαν τη διεθνή εικόνα της. Από παρίες, γίναμε ένα πανθομολογούμενο υπόδειγμα. Και αυτά δεν τα ισχυριζόμαστε εμείς, τα λένε αυτοί που στο παρελθόν μας θεωρούσαν τα «μαύρα πρόβατα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα όσα είπε χθες ο Εμίρης του Κατάρ αποτυπώνουν τη διπλή διάσταση της εθνικής μας επιτυχίας: οικονομική πρόοδος – πολυεπίπεδη αναβάθμιση του διεθνούς ρόλου.
Απέναντι στον Εμίρη βρίσκονται οι κακομοίρηδες της αντιπολίτευσης. Μονότονοι, πληκτικοί, χωρίς ατζέντα, άλλοτε κρυμμένοι πίσω από τα ηλίθια συνωμοσιολογικά σενάρια και άλλοτε πίσω από πανάθλιες κατασκευασμένες ιστορίες, προσπαθούν να αντιπαρατεθούν σε μια κυβέρνηση που παράγει έργο. Βυθισμένοι στον δικό τους ανταγωνισμό, συναγωνίζονται στην ανοησία. Χθες ο ένας πρότεινε 32-35 ώρες εργασίας, είμαι σίγουρος πως ο «επερχόμενος» θα πλειοδοτήσει προτείνοντας 28-32, πάντα με τις ίδιες αμοιβές. Και κάποιος άλλος πιθανόν να προτείνει 25 ώρες με αύξηση μισθού.
Πίστεψαν πως με τα ξυλόλια και τα χαμένα βαγόνια θα έριχναν την κυβέρνηση, σήμερα πιστεύουν πως βρίσκονται μπροστά στο ελληνικό Γουότεργκεϊτ. Άλλοτε πόνταραν στη μάνα των Τεμπών, άλλοτε στη Κοβέσι, τώρα σε κάποιον πράκτορα – επιχειρηματία. Ποτέ στις δικές τους δυνάμεις, διότι είναι κακομοίρηδες και κυρίως ανίκανοι να συντάξουν ένα σύγχρονο πρόγραμμα για τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Ο «επερχόμενος», αφού χαντάκωσε επί των ημερών του τη ΔΕΗ, τόλμησε να κάνει κριτική στα πεπραγμένα της διοίκησής της και στον σχεδιασμό της για το μέλλον. Το πρόγραμμα του είναι επιστροφή στο παρελθόν και του ανταγωνιστή για τη δεύτερη θέση επιστροφή στο 1980.
Ο Μητσοτάκης θέτει τις βάσεις για την Ελλάδα του 2050 και οι κακομοίρηδες σχεδιάζουν την επιστροφή στο παρελθόν. Στο τέλος της ημέρας πάντα οι πολίτες αποφασίζουν, αλλά τα διλήμματα και οι διακυβεύσεις ήδη έχουν τεθεί.
Πηγή: liberal,gr