Του Δημήτρη Καμπουράκη
Είχα γράψει πριν μια βδομάδα για εκείνο τον άξιο άνθρωπο που βρήκα στην παραλία να πουλάει βρασμένα καλαμπόκια. Έμεινα κατάπληκτος από την εντύπωση που έκανε στο αναγνωστικό κοινό και στα social media η περιγραφή αυτού του ανθρώπου. Μέχρι σε ραδιόφωνα με κάλεσαν να μιλήσω γι αυτόν, υπουργοί μου έστειλαν μηνύματα για το πόσο ενδιαφέρον και αισιόδοξο είναι αυτό το παράδειγμα, δεκάδες μου έστειλαν mail για να με ρωτήσουν αν αυτός ο άνθρωπος είναι πραγματικός ή αν τον εφηύρα εγώ.
Φυσικά, είναι πραγματικός, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Σημασία έχει ότι μας λείπουν πλέον τόσο πολύ τα καλά παραδείγματα σε τούτη την κοινωνία, που αν βρούμε κανένα σπάνιο, είτε μας κάνει μεγαλύτερη εντύπωση από το να βλέπαμε ζωντανό δεινόσαυρο, είτε απλώς δεν πιστεύουμε ότι υφίσταται. Αλλά επειδή δεν μ’ αρέσει να είμαι ηθικιστής, σας γράφω σήμερα και το αντιπαράδειγμα. Απέναντι στον ταπεινό αλλά έντιμο και αξιοπρεπή πωλητή βραστών καλαμποκιών, σας γράφω για έναν τρανό ξενοδόχο που μ’ έχει κάνει έξω φρενών.
Διότι το ένα τρίτο του προσωπικού του το χει ανασφάλιστο. Ειδικά τα νεαρά παιδιά που δουλεύουν στα μπαρ, στην πισίνα ή στην πλαζ, φοιτητές που συμπληρώνουν εισόδημα, δεν είναι καθόλου δηλωμένα. Τους δίνει δε 30 ευρώ μεροκάματο, μαύρα, ενώ το κατώτατο είναι στα 39. Θα μου πείτε, γιατί δεν το καταγγέλλουν στην Επιθεώρηση Εργασίας; Το ίδιο ρώτησα κι εγώ. Διότι ο εργοδότης παίρνει το προσωπικό του σε συνεννόηση με τον Δεσπότη της περιοχής, το γραφείο του οποίου του στέλνει «φτωχά και συνεσταλμένα παιδιά που έχουν ανάγκη από εργασία».
Άνθρωπος της εκκλησίας γαρ ο ξενοδόχος, δεν θέλει στο προσωπικό του «ταραξίες» και «αναιδείς». Και ως φαίνεται, τα παιδιά που πάνε μέσω του γραφείου του Δέσποτα δεν είναι «αναιδή και απαιτητικά». Αντιθέτως, θεωρούν ότι μάλλον ελεημοσύνη τους δίνει ο εργοδότης, παρά ότι δουλεύουν γι αυτόν και πρέπει να πληρώνονται κανονικά. Εξάλλου, δεν θέλουν να εκθέσουν με καταγγελίες τον Επίσκοπο, με τον οποίον οι φτωχές τους οικογένειες έχουν πολλαπλές εξαρτήσεις επιβίωσης.
Αλλά αυτό που πραγματικά μ’ έκανε έξαλλο, είναι ότι πριν δυο βδομάδες, ο ξενοδόχος ενημέρωσε του υπαλλήλους του «να τα παρατήσουν και να εξαφανιστούν αμέσως, διότι έρχεται το ΙΚΑ για έλεγχο». Να και η δικτύωση του με την πλήρη διαφθορά. Και της εκκλησίας και με επίορκους υπαλλήλους να τον ειδοποιούν ότι θα ελεγχθεί. Έβγαλαν τις ποδιές τα παιδιά και βούτηξαν στην θάλασσα παριστάνοντας τους λουόμενους. Κι όταν στο τέλος της βδομάδας ήρθε η ώρα της πληρωμής τους, ο ξενοδόχος αφαίρεσε από το μεροκάματο τους τις ώρες που κρύβονταν από τους ελεγκτές, διότι «αυτές τις ώρες δεν δούλεψαν». Ναι ο τρισάθλιος, ο απατεώνας.
Θα την πληρώσει βέβαια, διότι του έκανα εγώ προσωπικά καταγγελία επώνυμη. Αλλά όταν εξήγησα στον υπεύθυνο ότι κάποιος μέσα από την υπηρεσία του ειδοποιεί τον εργοδότη, μου είπε ότι θα επιληφθεί η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων, και το αποτέλεσμα θ’ αργήσει. Πρέπει λέει να βρουν πρώτα αυτόν που τα πιάνει για να ειδοποιεί εργοδότες κι ύστερα να πάνε στις επιχειρήσεις. Λογικό ακούγεται, ελπίζω να μην περάσει το καλοκαίρι.
Το γράφω κι αυτό, γιατί δεν υπάρχουν μόνο άξιοι πωλητές καλαμποκιών σε τούτη τη χώρα. Για κάθε έντιμο υπάρχουν και πεντέξι ανέντιμοι απατεώνες. Και μάλιστα θεοσεβούμενοι.
Πηγή: liberal.gr