Toυ Μπάμπη Παπαδημητρίου
Είναι πολλοί οι πολίτες των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν γνωρίζουν καν ποια είναι η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ένα 45% μεταξύ των Γερμανών, πατρίδα της προέδρου Ούρσουλα, κρίνουν αρνητικά τη δουλειά που κάνει η κυρία φον ντερ Λάιεν στον κρίσιμο ρόλο της: οι περισσότεροι από τους επικριτές της είναι και ψηφοφόροι του ακροδεξιού AfD που διαπρέπει τελευταία στις δημοσκοπήσεις και στις κάλπες του κρατιδίου της Σαξονίας-Ανχαλτ.
Τουλάχιστον όμως στη Γερμανία μόνον το 5% των πολιτών απαντούν «δεν την γνωρίζω», αφού, ως γνωστόν, στην πολιτική, είναι καλύτερο «να σε βρίζουν», παρά να μη γνωρίζουν καν ότι υπάρχεις.
Στη χθεσινή ομιλία της πάντως, ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η κυρία φον ντερ Λάιεν είπε κάποια πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, όπως και παρέλειψε να είναι αρκούντος σαφής σε κάποια άλλα.
Μεταξύ αυτών ξεχωρίζω την ακόλουθη διατύπωση: «Όλα τα εξωτερικά μας σύνορα είναι ευρωπαϊκά σύνορα».
Η αναφορά έγινε με αφορμή τα γεγονότα της ισπανικής Θέουτα, όπου πριν λίγο καιρό εφόρμησαν στίφη παρανόμων μεταναστών. Τα ίδια είχαν συμβεί στον Έβρο, αλλά τότε η Ένωση υπήρξε πολύ «διακριτική». Τουλάχιστον αυτήν τη φορά η πρόεδρος όρισε το εύρος της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ως εξής: «από τα ανατολικά μας σύνορα έως τις ακτές της Κρήτης και σε ολόκληρη τη Μεσόγειο».
Πάλι καλά. Ελπίζουμε να το επαναλάβει όταν φθάσουν στις Βρυξέλλες «τα νέα», ειδικά στην περίπτωση που η Τουρκία πραγματοποιήσει την τρέλα που προπαγανδίζει, εγκρίνει δηλαδή στο βουλευτήριό της την άμεση απειλή της επί του κυρίαρχου εθνικού χώρου της Ελλάδας μέσω της χαρτοδουλeιάς που κάνει για την περίφημη Mavi Vatan.
Όλα αυτά αποκτούν μεγαλύτερο ενδιαφέρον καθώς, όπως είπε σε ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα σημεία της ομιλίας της η κυρία φον ντερ Λάιεν, η Ένωση θέλει, τώρα, να ενισχύσει εν τοις πράγμασι, όχι μόνον την υποδομή της πολεμικής ασφαλείας της, αλλά και την κοινή διεύθυνση μιας ευρωπαϊκής πολιτικής Άμυνας.
Συνοψίζω (με τη βοήθεια της ΤΝ): Η ιδέα ευρωπαϊκού εκτελεστικού οργάνου ασφαλείας επανέρχεται επιτακτικά λόγω της υπονόμευσης των διατλαντικών σχέσεων από τον Τραμπ και του πολέμου στην Ουκρανία. Η φον ντερ Λάιεν προτείνει Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφαλείας με ΕΕ, Βρετανία, Καναδά, Ουκρανία και Νορβηγία, χωρίς τις ΗΠΑ, καθώς και πρωτόκολλο έκτακτης ανάγκης, συμπληρωματικό του άρθρου 4 του ΝΑΤΟ.
Η δημιουργία ενός «Πρωτοκόλλου Επείγουσας Κατάστασης Ασφαλείας» συνιστά, για την Ελλάδα, ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός.
Σημαντικοί Έλληνες πολιτικοί είχαν επισημάνει, σε διάφορες στιγμές της μεταπολεμικής ιστορίας μας, ότι η αρχιτεκτονική της Ένωσης δεν θα είναι ποτέ πλήρης αν δεν συμπεριληφθεί, κάποια στιγμή, το δόγμα της Κοινής Άμυνας, στις άλλες από κοινού επιδιωκόμενες πολιτικές σύγκλισης.
Στην Ελλάδα, ήδη από το 1947, δηλαδή την επαύριο του Β’ Μεγάλου Πολέμου, πολιτικοί όπως οι Γιώργιος Παπανδρέου, Γρηγόρης Κασιμάτης και Λέων Μακκάς είχαν προτείνει μια «Σύμβαση Ευρωπαϊκής Ασφαλείας», που θα περιλάμβανε ευρωπαϊκό υπουργείο Άμυνας και κοινό αρχηγείο. Ορθώς, τότε, ο αρχιστράτηγος Παπάγος είχε υποστηρίξει την ιδέα συμπληρώνοντας πάντως ότι χωρίς αμερικανικές δυνάμεις κάτι τέτοιο δεν θα είχε πραγματική στρατιωτική αξία. Ήρθε ο καιρός που ο πρόεδρος Τραμπ απαντά στην εύλογη επιφύλαξη του στρατηγού που κέρδισε την ελληνική εμφύλια σύγκρουση.
Μετά την τουρκική εισβολή/κατοχή στην Κύπρο, ο Καραμανλής είχε διερευνήσει την ένταξη της Ελλάδας στον σχήμα της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), ένας υποτυπώδης ευρωαμυντικός οργανισμός, ιδίως λόγω της αποχώρησης της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, την οποία ο ίδιος είχε επιλέξει.
Η στάση του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν -και αυτό δεν αποτελεί έκπληξη- αντιφατική μεν, συνεπής όμως με τον πατριωτισμό που πάντοτε διαπερνούσε τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Από τη δυσπιστία της πρώτης του διακυβέρνησης, μετά και την ελληνοτουρκική κρίση του 1987, ο ΑΓΠ είχε μεταστραφεί υπέρ μιας ευρωπαϊκής ανεξάρτητης αμυντικής πολιτικής. Τον Δεκέμβριο του 1988 η Ελλάδα υπέβαλε επισήμως αίτημα προσχώρησής της στη ΔΕΕ.
Μερικά χρόνια αργότερα, όταν ξανάγινε πρωθυπουργός, ο Ανδρέας Παπανδρέου επανήλθε με μια «σατανική», όπως συνήθιζε διατύπωση: «Ως έχουν, τα σύνορα της Ευρώπης δεν είναι τα σύνορα της Ελλάδος», απαιτώντας να ξεκαθαρίσει, όπως όφειλε να κάνει και χθες η κυρία φον ντερ Λάιεν, ότι η νέα αμυντική θωράκιση θα καταστήσει σαφές ότι η Ένωση εγγυάται τα σύνορά μας, δηλαδή τα ευρωπαϊκά σύνορα απέναντι στην Τουρκία.
Δυστυχώς, αν και το 1995 η Ελλάδα έγινε πλέον μέλος της ΔΕΕ, το ζήτημα της αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, παρέμενε ασαφές, όπως ασαφές είναι και εντός ΝΑΤΟ, λόγω τότε κάτι λεξικό περίεργων ερμηνευτικών διατυπώσεων.
Αν τώρα η Ένωση προχωρήσει, υπό τη ρωσική απειλή, σε πραγματική Αμυντική Ένωση, η Ελλάδα, δια της κυβερνήσεώς της οφείλει να επιτύχει την πλήρη αποσαφήνιση. Σε τελευταία ανάλυση, η Ελλάδα διαθέτει, στην προοπτική που σκιαγράφησε η πρόεδρος της Επιτροπής, μια σπουδαία και πλήρη πολεμική μηχανή.
Πηγή: liberal.gr