Του Θανάση Μαυρίδη
Στην Ισπανία συνέβη το δεύτερο για φέτος δυστύχημα στο σιδηροδρομικό δίκτυο υψηλής ταχύτητας. Σε μία χρονιά 136 νεκροί στο πλέον ασφαλές δίκτυο, που από την έναρξη λειτουργίας του, το 1992, δεν είχε συμβεί το παραμικρό! Στην Ελλάδα το κοινό χωρίστηκε – ως συνήθως – σε Βένετους και Πράσινους. Οι μισοί αναζητούν στα συντρίμμια των τρένων στην Ισπανία την δικαίωση της ΝΔ (αν είναι δυνατόν!) και οι άλλοι μισοί τρέχουν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα για τα όσα υποστήριξαν για ξυλόλια και τα χαμένα βαγόνια των Τεμπών. Να πούμε αλήθειες. Όσα ακολουθούν δεν συνιστώνται σε κομματικά ακροατήρια…
Πάμε στα δεδομένα του προχθεσινού πολύνεκρου δυστυχήματος. Όλα τα σύγχρονα συστήματα ασφαλείας ήταν εγκατεστημένα. Τηλεδιοίκηση, σηματοδότηση και αυτόματο φρενάρισμα των τρένων. Εγκατεστημένα. Και όλα πήγαν λάθος! Μα, εντελώς λάθος. Το σύστημα της αυτόματης πέδησης απέτυχε, αφού δεν κατάφερε να φρενάρει το κινούμενο τρένο. Είχαμε επίσης παράκαμψη της σηματοδότησης, αφού το ακινητοποιημένο τρένο θα είχε ανοίξει τον κόκκινο σηματοδότη. Και τέλος αποτυχία και του συστήματος τηλεδιοίκησης. Το Κέντρο Ελέγχου της Μαδρίτης δεν έδειχνε κάτι ή οι τρεις υπεύθυνοι υπάλληλοι δεν είδαν στον πίνακα ελέγχου ότι το κινούμενο τρένο προσέγγιζε με μεγάλη ταχύτητα το ακινητοποιημένο. Κανονικά η εικόνα θα έπρεπε να φαίνεται στον πίνακα για 17 λεπτά. Για 17 λεπτά! Και δεν ξέρουμε ποιο είναι το χειρότερο: Να μην έδειχνε ο πίνακας τον κίνδυνο ή να μην τον έβλεπαν τρία ζευγάρια μάτια επί 17 ολόκληρα λεπτά. Που στο κάτω – κάτω της γραφής είχαν να κάνουν αυτήν τη δουλειά!
Και το πιο σημαντικό, είχαμε την λανθασμένη οδηγία του Ελεγκτή από το Κέντρο Κυκλοφορίας της Μαδρίτης προς το κινούμενο τρένο να συνεχίσει την πορεία του με αυξημένη ταχύτητα.
Τι συνέβη; Στην Ελλάδα το συμπέρασμα το είχαμε βγάλει για τα Τέμπη στο άψε σβήσε. Η Επιτροπή Γεραπετρίτη μας είπε ότι αν υπήρχε σύστημα αυτόματης πέδησης το δυστύχημα στα Τέμπη θα είχε με βεβαιότητα αποτραπεί. Σήμερα περιμένουμε όσους συμμετείχαν σε εκείνη την «ανεξάρτητη επιτροπή εμπειρογνωμόνων» και υπέγραψαν εκείνο το πόρισμα να ζητήσουν μια συγνώμη.
Στην Ισπανία οι γερανοί σήκωσαν τα βαγόνια. Τα βαγόνια σηκώνονται με έναν τρόπο. Στην Ελλάδα αυτό το είπαμε … μπάζωμα! Στην Ισπανία τα τηλεοπτικά συνεργεία ήταν παρόντα στον χώρο του δυστυχήματος για ώρες. Ο χώρος δεν ήταν περιφραγμένος, επειδή δεν ήταν χώρος … εγκλήματος, όπως απαίτησαν κάποιοι και εκ των υστέρων για τα Τέμπη. Προσέξτε! Στα Τέμπη «ανακαλύφθηκε» το σενάριο του ξυλολίου για να φορτωθεί στην κυβέρνηση η κατηγορία της… συγκάλυψης. Βλέπετε αν δεν υπάρχει κάτι για να συγκαλυφθεί, πώς θα δικαιολογηθεί η απαίτηση να πάει φυλακή ο … Μητσοτάκης;
Για να μην το τραβάμε, είναι σαφές ότι στην Ελλάδα υπήρξε προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης του δυστυχήματος. Στήθηκε μια επιχείρηση παραπληροφόρησης με πολλαπλούς στόχους.
Προφανώς και υπάρχουν σοβαρά θέματα με τις υποδομές στη χώρα μας. Και η διαχείριση του θέματος των Τεμπών δεν βοήθησε να αναδειχτούν αυτά τα θέματα και να δοθούν λύσεις. Μην πει κάποιος ότι δεν προβληματίζεται από τον απαρχαιωμένο στόλο της ακτοπλοΐας μας ή από τον τρόπο που οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας καταφέρνουν – στην κυριολεξία- να απογειώνουν και να προσγειώνουν τα αεροπλάνα με ασφάλεια.
Αλλά η συζήτηση δεν έγινε πάνω σε αυτά. Έγινε για το αν ο Κώστας Καραμανλής, ο τότε αρμόδιος υπουργός, δολοφόνησε τα θύματα των Τεμπών. Ο οποίος Κώστας Καραμανλής είχε παραιτηθεί, αναγνωρίζοντας και σωστά την μεγάλη ευθύνη του πολιτικού συστήματος. Ο μόνος πολιτικός που έχει παραιτηθεί (και σωστά) στην Ελλάδα έπειτα από ένα τέτοιο γεγονός, κατηγορήθηκε ως δολοφόνος. Άλλοι τον κατηγόρησαν γιατί το επώνυμό του είναι Καραμανλής, άλλοι γιατί ήταν υπουργός αυτής της κυβέρνησης και άλλοι επειδή ήθελαν να είναι σίγουροι ότι είχε τελειώσει η πολιτική του καριέρα. Πέρα από το εξωφρενικό της κατηγορίας και εδώ η παραπληροφόρηση κάλυψε ένα πραγματικό πρόβλημα: Ήταν ο Κώστας Καραμανλής ο υπαίτιος για την καθυστέρηση της υλοποίησης της σύμβασης 717; Διότι αν δεν ήταν ο Κώστας Καραμανλής, κάποιος άλλος θα πρέπει να ήταν που η σύμβαση αυτή δεν παραδόθηκε στην ώρα της. Κι ακόμη χειρότερα! Θα έπρεπε κάποιος να ψάξει γιατί δεν παραδόθηκε. Τι μεσολάβησε. Οπότε ήταν πολύ βολικό να φταίει για όλα ο Κώστας Καραμανλής. Στην πραγματικότητα ο Κώστας Καραμανλής ήταν αυτός που έσωσε το έργο και απόδειξη γι αυτό είναι το γεγονός ότι λίγο καιρό μετά την παραίτησή του αυτό δούλεψε. Ψιλά γράμματα σε ένα τόσο τοξικό περιβάλλον…
Και πάμε τώρα στα πιο σπουδαία! Οι αρμόδιες ευρωπαϊκές αρχές πιέζουν ασφυκτικά για να προμηθευτούν όλοι οι σιδηρόδρομοι της Ευρώπης συγκεκριμένα συστήματα ασφαλείας. Σαν κι αυτά ακριβώς που είχαν οι Ισπανοί στον δικό τους σιδηρόδρομο. Μήπως τελικά αυτά τα συστήματα δεν είναι τελικά και τόσο «ασφαλή»; Είναι η ερώτηση των πολλών δισεκατομμυρίων που από χθες τίθεται στην Ευρώπη και έχει προκαλέσει μεγάλη αμηχανία στους αρμοδίους. Η απάντηση ίσως στο τέλος διαλευκάνει και κάποια γκρίζα σημεία από το δυστύχημα των Τεμπών. Το αν δηλαδή η ευρωπαϊκή βιομηχανία είναι αυτό που θέλει να φαίνεται ή αν και εδώ έχει υποστεί μια μεγάλη ήττα που θέτει υπό αμφισβήτηση και αυτή ακόμη την ύπαρξή της.
Πηγή: liberal.gr