Της Κατερίνας Γαλανού
Λαμβάνοντας υπόψη μόνο και μόνο τις προτάσεις του για το ιδιωτικό χρέος και την τροπολογία Κουκουλόπουλου για τις λιγνιτικές μονάδες, συνάγεται εύκολα το συμπέρασμα ότι το ΠΑΣΟΚ έχει αποφασίσει να το «παίξει» ΣΥΡΙΖΑ από τα παλιά. Χωρίς να διαφαίνεται, στην περίπτωσή του, η προοπτική ή ο κίνδυνος όσα υπόσχεται να πρέπει να τα υλοποιήσει ως κυβερνητική δύναμη. Σχέδια και λύσεις που χονδροειδώς απλοποιούν σύνθετα προβλήματα, κοντράρουν καίριους ευρωπαϊκούς κανόνες, χαϊδεύουν τα αυτιά και απειλούν ουσιώδη «κεκτημένα» της κρίσης και των μνημονίων.
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, π.χ., δεσμεύτηκε την περασμένη εβδομάδα πως, με το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, «το πάρτι κερδοφορίας των Funds εις βάρος των δανειοληπτών, τελειώνει. Και αυτό είναι ένα συμβόλαιο τιμής της Παράταξής μας με τον ελληνικό λαό».
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα πετάξει τα funds και τους servicers στη θάλασσα, υποθέτουμε με τον τρόπο που ο Αλέξης Τσίπρας έδιωξε κάποτε με τις κλωτσιές την Τρόικα και τη Μέρκελ. Θα επιβάλει ως κυβέρνηση στην αγορά των δανείων το «κυπριακό μοντέλο». Το οποίο, όμως, δεν υφίσταται όπως το περιέγραψαν.
Το Υπουργείο Οικονομικών επισήμανε σε σχετική ανακοίνωση ότι το κυπριακό νομικό πλαίσιο «πουθενά δεν προβλέπει ότι ο δανειολήπτης δικαιούται να αγοράσει το δάνειό του σε συγκεκριμένο ποσοστό της αξίας του. Πουθενά δεν προβλέπει ότι μπορεί να καταβάλει ένα αυθαίρετα καθορισμένο μέρος της τρέχουσας αξίας και να εξοφλήσει υποχρεωτικά την υπόλοιπη απαίτηση. Πουθενά δεν προβλέπει ότι ο πιστωτής υποχρεούται να αποδεχθεί την προσφορά του».
Κοινώς, ούτε στην Κύπρο ούτε αλλού ο δανειολήπτης κάνει ό,τι γουστάρει με το δάνειο που έλαβε, υπογράφοντας συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Η κυβέρνηση εξήγησε επίσης ότι και η Ελλάδα έχει, ως προς το αποτέλεσμα, έναν αντίστοιχο μηχανισμό με την Κύπρο, δηλαδή ο οφειλέτης μπορεί, στο πλαίσιο της διαδικασίας ρύθμισης, να προτείνει εφάπαξ καταβολή και διαγραφή μέρους της απαίτησης.
Ποιος ξέρει αν η ανορθογραφία της Χαριλάου Τρικούπη σχετικά με τα ισχύοντα στην Κύπρο προέκυψε από άγνοια, από σκοπιμότητα ή από τον βολονταρισμό που επιδείκνυαν οι εξ ευωνύμων σύντροφοι;
Τα δύο ερωτήματα που ετέθησαν από πλευράς ΥΠΟΙΚ στο ΠΑΣΟΚ είναι και τα ουσιωδέστερα: «Ποιος θα συνέχιζε να πληρώνει το δάνειό του, αν ήξερε ότι, αφήνοντάς το να κοκκινίσει, θα μπορούσε να το εξοφλήσει με μεγάλη έκπτωση; Και ποιο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα θα δάνειζε με τους ίδιους όρους, εάν γνώριζε ότι ο δανειολήπτης μπορεί αύριο να εξοφλήσει μόνο ένα μέρος της οφειλής του;»
Ο Νίκος Ανδρουλάκης υποστήριξε ότι το ΠΑΣΟΚ, σε αντίθεση με το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», προστάτευσε την πρώτη κατοικία. Προφανώς, κάποια μικρή ενοχή, ντροπή αποτρέπει τον αρχηγό και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να αναφερθούν λίγο πιο συγκεκριμένα σε αυτή την προστασία. Πιθανόν, επειδή ο νόμος της – πράσινης – τότε Λούκας Κατσέλη έγινε το καταφύγιο στο οποίο έτρεξαν πρώτοι πρώτοι να χωθούν οι επιτήδειοι, τα λαμόγια και οι κατ’ επάγγελμα φεσωτές.
Μέσω δικαστικών αποφάσεων που κόπιαραν τη ρητορεία και τα επιχειρήματα από τις δίκες της Πλατείας και των διαφόρων Καζάζηδων, που επιχειρηματολογούσαν για το επονείδιστο και ανήθικο χρέος.
Ο λαϊκισμός της πράσινης σεισάχθειας μπορεί να απέχει από το συριζαϊκό αρχαϊκό «κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη» και να αποκτά χαρακτήρα …ηθικής εκστρατείας κατά του Ελ Ντοράντο της αγοράς δανείων και του αφελληνισμού της ελληνικής οικονομίας, πλην όμως κινητοποιεί τις ίδιες λογικές και τα ίδια ένστικτα στους πολίτες.
Το ΠΑΣΟΚ, στο ίδιο σχέδιο για το ιδιωτικό χρέος, όρισε ως «ευάλωτους οφειλέτες» όσους έχουν χρέη στο Δημόσιο έως και μισό εκατομμύριο και υποσχέθηκε αέρα δεκαετίας για την αποπληρωμή με 120 δόσεις.
Φεσώστε άνετα μέχρι την επόμενη χρεοκοπία ή έως τη μέρα που θα αντλήσουμε το ωραίο ελληνικό φυσικό αέριο, για να κλείσουμε τότε και τις λιγνιτικές μονάδες, όπως πρότεινε με τροπολογία του ο κ. Κουκουλόπουλος.
Πηγή: liberal.gr