Του Δημήτρη Καμπουράκη
Ο Χάρης Δούκας είναι ο Σωκράτης Φάμελλος του ΠΑΣΟΚ. Έχει αναλάβει, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, σήμερα να διαλύσει το μαγαζί κι αύριο να πάρει ένα κομμάτι του ή ολόκληρο και να το πάει πακέτο στον Τσίπρα. Γι’ αυτό στυλώνει τα πόδια ακόμα και σε υπόνοια ότι στην Χαριλάου Τρικούπη μπορούν να σκεφτούν κάποια αλλαγή στρατηγικής, μπροστά στην καταστροφή που βλέπουν να ‘ρχεται κατά πάνω τους. «Όχι» λέει ο δήμαρχος. Όσο πιο καθηλωμένο στο 10% και στην τρίτη θέση είναι το ΠΑΣΟΚ, τόσο περισσότερο πρέπει να επιμείνει στην πολιτική που το καθηλώνει. Εξαιρετική γραμμή, ευφυέστατη, μπράβο. Αλλά για ποιον; Όχι για το ΠΑΣΟΚ πάντως.
Το άρθρο του στην «Εφ.Συν» δεν ήταν παρά το αποκορύφωμα μιας βαθύτατα ύποπτης πολιτικής εμμονής. Στην πραγματικότητα τους λέει, κάθε πρωί που ξυπνούν, αντί να κοιτάζουν σε τι σημείο βρίσκονται και πόσο μετράει η πολιτική τους στην κοινωνία, να στέκονται σαν υπνοβάτες και να επαναλαμβάνουν μηχανιστικά «δεν θα πάμε με τον Μητσοτάκη, δεν θα πάμε με τον Μητσοτάκη». Παρεπόμενο αυτής της απίθανης τακτικής είναι να ενοχοποιείται αυτόματα κάθε φωνή ανησυχίας μέσα στο Κίνημα.
Είπε κάποιος «δεν πάμε καλά παιδιά»; Είναι φιλομητσοτακικός. Ακούστηκε ότι «κάτι πρέπει να κάνουμε διότι στις δημοσκοπήσεις πάμε κατά διαόλου»; Εσωτερικοί πράκτορες της Δεξιάς το διακινούν. Τόλμησε κάποιος να ψελλίσει «μήπως να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα που αποδεδειγμένα πια μας συμπιέζουν»; Είναι μίσθαρνο όργανο του Κυριάκου. Όχι, η γραμμή του Χάρη είναι καθαρή: η ακινησία είναι η μόνη σωστή πολιτική. Κάτι σαν το ποντίκι που βρέθηκε ξάφνου πρόσωπο με πρόσωπο με το φίδι. Στέκεται εκεί παραλυμένο, περιμένοντας το δάγκωμα.
Ποιο είναι το φίδι για το ΠΑΣΟΚ; Μήτε ο Τσίπρας είναι, ούτε ο Μητσοτάκης. Αυτοί απλώς θα επωφεληθούν. Φίδι είναι το φάσμα του «κάτω από 10%», που το ξεπετάει από παίχτη του πολιτικού σκηνικού και το κάνει κομματίδιο της εξέδρας, όταν άλλοι πρωταγωνιστούν μέσα στο γήπεδο. Δεν βλέπουν τι έπαθε η Καρυστιανού; Μόλις δημιουργήθηκε η γενική αίσθηση ότι «δεν τραβάει», «δεν επηρεάζει», «χάλια τα ‘κανε», αυτομάτως καταβυθίστηκε. Πάει για το φούντο του κάτω του 3% και της εξαφάνισης. Ε λοιπόν, με την γραμμή Δούκα, το ΠΑΣΟΚ θα χει την ίδια τύχη. Το 2008-19 φτηνά την γλύτωσε και επιβίωσε, τώρα δεν θα γλυτώσει.
Ο Δούκας ανησυχεί μήπως το ΠΑΣΟΚ γίνει συμπλήρωμα του Μητσοτάκη μέσω κυβερνητικής συνεργασίας. Αντιθέτως, δεν έχει το παραμικρό πρόβλημα να το δει να γίνεται μια χαψιά από τον Τσίπρα, ο οποίος ούτε καν συνεργασία δεν προτείνει. Πλήρη ενσωμάτωση του άνευ όρων στην ΕΛΑΣ προτείνει και μάλιστα σύντομα, ήδη από την επαναληπτική κάλπη του 2027. Αλλά ο δήμαρχος δεν ανησυχεί μ’ αυτό, μια χαρά «αυτόνομη πορεία» του φαίνεται. Την οποία θεωρεί ότι μπορεί να επιβάλλει στο Κίνημα με το στανιό, καθότι έχει στα χέρια του την αντίστοιχη απόφαση του Συνεδρίου που βλακωδώς ο Ανδρουλάκης άφησε να μπει σε ψηφοφορία για να τον κατευνάσει.
Τώρα το «δεν συνεργαζόμαστε με τον Μητσοτάκη ο κόσμος να χαλάσει» έχει γραφτεί σε συνεδριακή πέτρα που δεν αλλάζει, δεν προσαρμόζεται, δεν τροποποιείται, ακόμα κι αν όλα τα γύρω δεδομένα έχουν αλλάξει. Τι να πω, το πάνε για φούντο το μαγαζί. Καλά ο Δούκας, αυτός την δουλειά του κάνει. Ο Ανδρουλάκης, τι κάνει;
Πηγή: liberal.gr