Του Σάκη Μουμτζή
Όσα δίκια είχε με την παρακολούθησή του, τα έχασε χθες όταν δημοσιοποίησε μια απόρρητη ακρόαση στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Όταν λέμε πως μια συζήτηση είναι απόρρητη, με βάση το ελληνικό ερμηνευτικό λεξικό, σημαίνει πως δεν πρέπει να γνωστοποιηθεί. Τελεία, παύλα. Και η παραβίαση του απόρρητου, πέραν όλων των άλλων, είναι και πράξη ποινικά κολάσιμη. Πολύ δε περισσότερο αν αφορά την κατάθεση του Διοικητή της ΕΥΠ.
Να το ξεκαθαρίσω για μια ακόμα φορά. Η ΕΥΠ παρακολουθούσε τον Νίκο Ανδρουλάκη, όταν ήταν ευρωβουλευτής, με όλους τους προβλεπόμενους νομικούς τύπους. Στη συνέχεια, κάκιστα, παρά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, αρνήθηκε να τον ενημερώσει υπηρεσιακώς και αρμοδίως για τους λόγους της παρακολούθησής του. Αυτό, όμως δεν νομιμοποιεί την κοινοποίηση μιας απόρρητης κατάθεσης. Μια παρανομία δεν την αντιμετωπίζεις με μια άλλη παρανομία.
Μάλιστα, οι πολιτικές ευθύνες του Ν. Ανδρουλάκη είναι ακόμα μεγαλύτερες καθώς είναι αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και άρα θεσμικά εκ της θέσεως του, εν δυνάμει πρωθυπουργός. Επί πλέον ηγείται ενός συστημικού κόμματος που στα δύσκολα προσπάθησε να σώσει την Ελλάδα από τη χρεοκοπία. Δεν είναι αρχηγός ενός κόμματος της Αριστεράς που ουδένα σεβασμό δείχνει προς τους θεσμούς. Απεναντίας το ΠΑΣΟΚ συνεχώς εγκαλεί την κυβέρνηση για τα δικά της θεσμικά ατοπήματα και καλώς πράττει. Όμως με τέτοια συμπεριφορά, όπως αυτή που έδειξε χθες στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, δίνει το δικαίωμα στον καθένα να του πει «δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις».
Δε γνωρίζω αν στον συναγωνισμό του με τον Α. Τσίπρα πίστεψε, πως μετερχόμενος τέτοια μεθόδευση, θα επικρατήσει. Σε παρεμφερείς αντιθεσμικούς χειρισμούς ο Α. Τσίπρας έχει πολλά διδακτορικά. Ο Ν. Ανδρουλάκης είναι μαθητής μπροστά του. Έτσι, επέλεξε να παίξει μπάλα σε λάθος γήπεδο. Το δικό του γήπεδο θα έπρεπε να είναι η πλήρης νομιμότητα και ο σεβασμός των θεσμών.
Ας μην ξεχνάμε πως θέλει να είναι ο νικητής των εκλογών, έστω με μια ψήφο διαφορά και να είναι αυτός που «θα σηκώσει το τηλέφωνο στις τρεις η ώρα, πριν το ξημέρωμα». A propos, ουδένα πολίτη ενδιαφέρει σε ποιον θα μιλήσει ο Έλληνας πρωθυπουργός εκείνο το κρίσιμο ξημέρωμα. Το ουσιαστικό πρόβλημα είναι ποιος θα είναι ο πρωθυπουργός εκείνες τις ώρες. Για να ξέρουμε τι λέμε και να ορίζουμε εύστοχα και απροκατάληπτα την ακριβή διακύβευση.
Ας ελπίσουμε πως αυτή η θεσμική εκτροπή του Ν. Ανδρουλάκη οφείλεται σε μια κακιά στιγμή του. Δηλαδή δεν είναι μια επιλογή του, να μη σέβεται τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, προκειμένου να γίνει πιο Τσίπρας από τον Τσίπρα. Το ανησυχητικό είναι πως δεν είχε και συνεργάτες να του πουν δύο κουβέντες για το πώς θα πρέπει να κινηθεί. Τα μειράκια που έχει δίπλα του δεν τον βοηθούν, και λόγω απειρίας, και οι υπόλοιποι τον υπονομεύουν.
Χθες φάνηκε για μια ακόμα φορά πόσο εύκολο είναι να χάσεις τα όποια δίκια σου.
Πηγή: liberal.gr