Της Κατερίνας Γαλανού
Τι θα συμβεί στο ΠΑΣΟΚ αν στις επόμενες εκλογές, οψέποτε κι αν γίνουν, δεν βγει ούτε πρώτο ούτε δεύτερο, αλλά τερματίσει στην τρίτη θέση ή ακόμη παρακάτω; Η απάντηση είναι: ούτε ψύλλος στον κόρφο τους. Και αυτό δεν αφορά μόνο την ηγεσία και την ελβετική φρουρά του προέδρου, η οποία, αν και απαρτίζεται από σχετικά νέους στην πολιτική ανθρώπους, υπηρετεί μια ξινισμένη αντιδεξιά πολιτική, με πλέριο αντιμητσοτακισμό, τον οποίο εισήγαγε ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης με το καλημέρα της προεδρίας του, προτού ακόμη προκύψουν οι σκιές που στη συνέχεια έγιναν το μόνιμο άλλοθι της μανιασμένης αντιπολίτευσης.
Ο κίνδυνος να δει το ΠΑΣΟΚ τον κ. Τσίπρα να αποκτά στις επόμενες δημοσκοπήσεις έστω και βραχεία κεφαλή ή, ακόμη χειρότερα, τη Μαρία Καρυστιανού να προηγείται της ιστορικής δημοκρατικής παράταξης, κινητοποιεί βιαίως αντανακλαστικά επιβίωσης στο πράσινο οικοσύστημα.
Η Άννα Διαμαντοπούλου, μιλώντας στο ετήσιο συνέδριο που διοργάνωσε ο Κύκλος Ιδεών του Ευάγγελου Βενιζέλου προ ολίγων ωρών, φύτεψε έναν «σπόρο». Αν και επανέλαβε το εντελώς αυτονόητο – ότι καμία αντιπολίτευση ούτε δηλώνει ούτε δεσμεύεται προεκλογικά για το τι θα κάνει μετεκλογικά και πως το αποτέλεσμα της κάλπης θα δείξει τι θα γίνει ώστε η χώρα να αποκτήσει κυβέρνηση – έβαλε μια εντελώς διαφορετική παράμετρο στο σκεπτικό της. Φαινομενικά χρονική, ουσιαστικά όμως στρατηγική.
«Μέχρι τις εκλογές αντίπαλός μας είναι η Νέα Δημοκρατία», σημείωσε η υπεύθυνη Πολιτικού Σχεδιασμού της Χαριλάου Τρικούπη. Η τομή στον χρόνο και η σαφής οριοθέτηση ότι η ΝΔ είναι αντίπαλος μέχρι τις εκλογές ανοίγει ένα πορτοπαράθυρο, το οποίο ο πρόεδρος Ν. Ανδρουλάκης και στελέχη όπως οι Χάρης Δούκας, Γ. Παπανδρέου και Ευάγγελος Βενιζέλος – η σειρά αναφοράς είναι τυχαία και μη αξιολογική— θέλουν να κρατήσουν ερμητικά κλειστό.
Αποτελεί η αποστροφή της κυρίας Διαμαντοπούλου μια έξυπνη διαχείριση της προσδοκίας των πολιτών ότι δεν θα γίνει το ΠΑΣΟΚ συνεργός στη μπαχαλοποίηση, έως του σημείου η χώρα να μείνει ακυβέρνητη, ή ήταν μια δειλή έκφραση ειλικρινούς διάθεσης να παραμείνει ανοικτός, έστω και ένας μικρός δίαυλος συνεννόησης;
«Θα δούμε την επαύριο των εκλογών πώς θα έχει διαμορφωθεί το φάσμα και αναλόγως θα δούμε τι κινήσεις πρέπει να κάνει το ΠΑΣΟΚ για το καλό και το συμφέρον της χώρας», ανέφερε στην ίδια εκδήλωση και ο κ. Νίκος Χριστοδουλάκης.
Ο εκ των λεγόμενων εκσυγχρονιστών του Κώστα Σημίτη και σήμερα βασικός πρωτεργάτης του οικονομικού σχεδίου της Χαριλάου Τρικούπη κάνει μια σημειακή παρατήρηση: ότι το ΠΑΣΟΚ θα αποφασίσει τις κινήσεις του με βάση το καλό και το συμφέρον της χώρας. Λεξούλες που κατά το παρελθόν λειτούργησαν ως password για τις ψήφους ανθρώπων που ζητούν, μέσα σε συνθήκες κατακερματισμού και χάους – ας μην γελιόμαστε, αυτές διαμορφώνονται και σήμερα – μια μίνιμουμ εγγύηση ότι δεν θα βυθιστεί η χώρα στην ακυβερνησία.
Αποκλίνων ελαφρώς από την απολυτότητα του «με τη ΝΔ ούτε πεθαμένοι», την οποία πρεσβεύει ο άξονας Ανδρουλάκη – Δούκα, εμφανίστηκε και ο Παύλος Γερουλάνος. Αν και η οπτική που παρέθεσε ήταν σαφώς πολιτικάντικη, καθώς εμπεριείχε το φαινομενικά απίθανο: να βγει πρώτο το ΠΑΣΟΚ και ίσως να καλέσει ή να προστρέξει η ΝΔ ως εταίρος, αφού συμφωνήσει με την πράσινη ατζέντα.
«Μπερδεγουέι», όπως αποφάνθηκε ο Χάρης Δούκας, εγκαλώντας τον κ. Γερουλάνο επειδή θόλωσε τη γραμμή της δαιμονοποίησης και έβαλε λιγάκι νερό στο αξίωμα ότι προοδευτικό είναι ό,τι αποκλείει διά ροπάλου τη ΝΔ και προσελκύει τους πολέμιούς της.
Η δυναμική που θα επιδείξει το κόμμα Τσίπρα και η ανταπόκριση των ψηφοφόρων θα είναι αυτά που θα υποχρεώσουν το ΠΑΣΟΚ να αναπροσαρμόσει μυαλά, λεκτικό και στόχο. Διότι ανάμεσα στους ψηφοφόρους κυριαρχεί η ομάδα εκείνων που προτάσσουν πάντα το συμφέρον και το καλό της χώρας. Δεν τα έπαιξαν στα ζάρια όταν, στην παντοδυναμία του, ο κ. Τσίπρας τους χλεύαζε, λαφυραγωγούσε τον χώρο και πρόσφερε στους μηδίσαντες πράσινους οφίτσια και εξουσία.
Πηγή: liberal.gr