Του Μπάμπη Παπαδημητρίου
Εδώ και πολλά χρόνια οι δημόσιοι πανεπιστημιακοί και σχολικοί χώροι, οι πρώτοι χωρίς περιστολή, οι δεύτεροι περιστασιακά και ομοίως αίθουσες, εγκαταστάσεις και ανοικτοί χώροι, καταστρέφονται, διαλύονται και, γενικότερα, χρησιμοποιούνται με σκοπό την κατάλυση της πανεπιστημιακής ελευθερίας και, γενικότερα, την παρεμπόδιση της ελεύθερης έκφρασης και της ανοικτής κυκλοφορίας ιδεών.
Είναι ντροπή.
Για το κράτος, τη Δημοκρατία και την πανεπιστημιακή κοινότητα, διδάσκοντες και διδασκομένους. Είναι ντροπή για τη χώρα και τη δημόσια εκπαίδευση. Όταν όμως οι αντιδημοκρατικές και βίαιες πράξεις δεν μπορούν να κουκουλωθούν, όλοι οι δήθεν «προοδευτικοί» κρύβονται.
Ξεκινώντας με όλους όσους κρύβονται πίσω από συνθήματα ενώ όχι απλώς ανέχονται, αλλά καλλιεργούν και προστατεύουν τελικά τη βία στα σχολεία και τα πανεπιστήμια.
Κάποτε το ΚΚΕ, που διαφημίζει ότι έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη των φοιτητών και «ελέγχει» κατά το μείζον τους συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων ενώ έχει σημαντική επιρροή μεταξύ δασκάλων και διδασκόντων, είχε μεταξύ των προτεραιοτήτων του την προστασία των χώρων μάθησης. Ο Γρηγόρης Φαράκος, ιστορικός ηγέτης του ΚΚΕ, το είχε ωραία διατυπώσει: «πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στους αγώνες». Εκείνη η αντίληψη ηττήθηκε. Το μπάχαλο κέρδισε.
Κάποτε επίσης, η διάδοχος κυρίαρχη δύναμη, η ΔΑΠ, δηλαδή συντηρητικοί και φιλελεύθεροι φοιτητές, που συγγενεύουν με τον πολιτικό χώρο τον οποίο εκπροσωπεί η Νέα Δημοκρατία, πολέμησε προκειμένου να επιβληθεί μια κάποια τάξη. Ως πλειοψηφία στη Βουλή έκανε το πρώτο βήμα με τη συγκρότηση σώματος πανεπιστημιακής αστυνόμευσης. Και αυτή η αντίληψη ηττήθηκε. Το μπάχαλο κέρδισε.
Οι δυνάμεις που θέλουν να διαλύσουν τον δημόσιο χώρο μόρφωσης κυριαρχούν. Κοπρίζουν επί των κόπων του λαού με τους οποίους χτίστηκαν και λειτουργούν ο δημόσιος πανεπιστημιακός χώρος. Έχουν «χεσμένους» τους νόμους που προστατεύουν τα χρήματα των φορολογουμένων και προκαλούν με τη στάση τους πολίτες που βλέπουν και ακούν τα «κατορθώματά» τους.
Η βία και η αφόδευση επί του δημοσίου χώρου υποστηρίζεται, ανοικτά και ξεδιάντροπα όχι μόνον από γνωστά αλλά δήθεν άγνωστα «στοιχεία», ούτε μόνον από ανάξιους φοιτητές, αλλά και από λειτουργούς της δημόσιας παιδείας, δηλαδή μέλη του «επιστημονικού» και διδακτικού προσωπικού. Η χθεσινή άγρια επίθεση στον αντιπρύτανη του ΑΠΘ κ. Μιχαηλίδη και η δικαστική αθώωση των αγνώστων, που είχαν επιτεθεί και διαπομπεύσει του πρώην πρύτανη ΑΣΟΕΕ/ΟΠΑ κ. Μπουραντώνη αλλά και πολλές άλλες, παρόμοιες, περιπτώσεις δείχνει τα υπόλοιπα.
Η κυβέρνηση απέτυχε να ικανοποιήσει ένα στοιχειώδες αίτημα των ψηφοφόρων που την υποστήριξαν. Το ίδιο και ο ιδεολογικός και κοινωνικός χώρος της πλειοψηφίας. Οι καλοί ηττήθηκαν, το μπάχαλο κέρδισε.
Θα προσμετρηθούν και αυτά στην κάλπη που έρχεται καλπάζοντας.
Πηγή: liberal.gr