Του Σάκη Μουμτζή
Στην Άγκυρα ο Μητσοτάκης μίλησε και για το casus belli και για τον αφοπλισμό και τον εξοστρακισμό της Χαμάς, προστατευόμενης της Τουρκίας, μπροστά στον Ερντογάν. Από την άλλη μεριά ας θυμηθούμε έναν Παυλόπουλο, ζαρωμένο στην άκρη του καναπέ και τον Ερντογάν δίπλα του, απόλυτο δερβένεγα της εικόνας. Αυτές οι συγκρίσεις κάνουν πάντα καλό. Να θυμούμαστε πού βρισκόμασταν και πού φτάσαμε.
Τι συνέβη μέσα σε τόσο σχετικά λίγο χρονικό διάστημα και άλλαξε αυτή η κατάσταση; Συνέβησαν δύο σημαντικά γεγονότα, έργο αποκλειστικά της παρούσας κυβέρνησης. Πρώτον, η πατρίδα μας προχώρησε σε ένα πρόγραμμα εξοπλισμών που δεν είχε ξαναγίνει και συνεχίζεται και δεύτερον, έχει συνάψει μια συμφωνία με το Ισραήλ, με πολλές προεκτάσεις, φανερές και κρυφές.
Η Τουρκία γνωρίζει τι σημαίνει η ελληνική κυριαρχία στους αιθέρες και τι δυνατότητες έχουν τα ελληνικά Ραφάλ. Από την άλλη, επειδή η στρατιωτική ηγεσία της έχει αρκετούς σοβαρούς ανθρώπους με άριστη πληροφόρηση, γνωρίζει πόσο σημαντική είναι για την ευρύτερη περιοχή μας, αλλά και για το Αιγαίο, αυτή η σύμπραξη της Ελλάδας με το Ισραήλ. Και το κυριότερο, γνωρίζουν πως με τους Ισραηλινούς κανείς δεν παίζει.
Συνεπώς ο Έλληνας πρωθυπουργός, όταν προχθές επισκέφτηκε την Άγκυρα, απέπνεε τη σιγουριά του ισχυρού για τους δύο προαναφερθέντες λόγους. Ήταν γνωστό σε όλους πως οι προσδοκίες από αυτή τη συνάντηση ήταν περιορισμένες – ουδείς περίμενε πρόοδο στα βασικά ζητήματα που χωρίζουν τις δύο χώρες – εκείνο που θα έμενε θα ήταν πρώτον, η επαναεπιβεβαίωση του καλού κλίματος και δεύτερον, η εικόνα του Έλληνα πρωθυπουργού.
Και οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τη διάθεση τους να συνομιλούν και να μην αφήνουν τις καταστάσεις να ξεφεύγουν και ο Μητσοτάκης, παρουσιάζοντας αταλάντευτα τις πάγιες ελληνικές θέσεις, αναμφίβολα κέρδισε τους πόντους που επιζητούσε, αφοπλίζοντας ταυτόχρονα στο εσωτερικό τους σύγχρονους τουρκοφάγους.
Είναι πολύ νωρίς να μιλούμε για ένα ποιοτικά διαφορετικό επίπεδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, όμως μπορούμε ανεπιφύλακτα να πούμε πως σε αυτό το Ανώτατο Συμβούλιο η Ελλάδα προσήλθε από καλύτερη και πλεονεκτικότερη θέση και αυτό φάνηκε στην άνεση με την οποία κινήθηκε ο πρωθυπουργός. Και να λάβουμε υπ΄όψη δύο πρόσθετους παράγοντες: 1. Το εξοπλιστικό πρόγραμμα συνεχίζεται και 2. Αρχίζουμε να στήνουμε μια αμυντική βιομηχανία, με τη βοήθεια φιλικών κρατών, απαλλαγμένη από την επάρατο νόσο του κομματικού συνδικαλισμού.
Ίσως η αμυντική βιομηχανία, αν δεν πάρει στρεβλή πορεία, να αποτελέσει έναν από τους πυλώνες της αναμόρφωσης του λεγόμενου παραγωγικού μοντέλου της πατρίδας μας. Όλα τα παραπάνω είναι το αποτέλεσμα ενός σχεδιασμού επάνω στον οποίον δούλεψαν μεθοδικά, σε όλα τα επίπεδα, πολιτικοί και τεχνοκράτες.
Άρα, τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ο Έλληνας πρωθυπουργός πήγε στην Άγκυρα με τον αέρα που του έδινε το πρόγραμμα των εξοπλισμών και οι διεθνείς συνεργασίες, δύο επιτεύγματα – αποτέλεσμα μιας συντονισμένης επταετούς κυβερνητικής προσπάθειας. Και η συνέχιση αυτής της προσπάθειας θα είναι μια από τις βασικές διακυβεύσεις των εκλογών.
Πηγή: lineral.gr