Του Κωνσταντίνου Χαροκόπου
Οι περισσότεροι επενδυτές είχαν εστιάσει την προσοχή τους στο «sell off» και την επανάκαμψη ως ένα βαθμό του χρυσού και του ασημιού. Και έτσι πέρασε κάτω από το ραντάρ της προσοχής τους, η συνέχιση της πτώσης των κρυπτονομισμάτων και του πρεσβευτή τους, του bitcoin που από τα $126,110 βρίσκεται πλέον κάτω από τις $70.000. Και δεν είναι λίγοι οι αναλυτές, που υποστηρίζουν ότι δεν βρισκόμαστε μπροστά σε μια απλή έστω και βίαιη υποχώρηση. Αλλά μπροστά σε μια αλλαγή σελίδας.
Μέχρι πρότινος, οι ισχυροί «παίκτες» της Wall Street είχαν αποδεχθεί τα κρυπτονομίσματα και κυρίως το bitcoin, ως εναλλακτικά επενδυτικά προϊόντα. Αφού τα ζητούσαν οι πελάτες τους, οι μεγάλες τράπεζες όπως η JP Morgan, η Goldman Sachs, η Morgan Stanley και οι σημαντικότεροι θεσμικοί επενδυτές, είχαν ανοίξει τα σαλόνια τους, στα μη παραδοσιακά ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία. Αδιαφορώντας για την μεταβλητότητα τους, την ευάλωτη ασφάλεια τους και την χρήση τους από χρήστες που αποσκοπούσαν στην παράκαμψη των φορολογικών, των εποπτικών, καθώς και των διωκτικών αρχών.
Με δυο λόγια, οι παράγοντες της Wall Street είχαν υιοθετήσει μια στάση που έμοιαζε με αποδοχή. Διαμεσολαβούσαν στις συναλλαγές bitcoin μέσω ETFs και πρόσφεραν υπηρεσίες «φύλαξης» και θεματοφυλακής των ψηφιακών στοιχείων. Ωστόσο, αυτή η αποδοχή ήταν επιλεκτική. Οι τράπεζες ήταν πρόθυμες στο να αγκαλιάσουν τα κρυπτονομίσματα ως επενδυτικά προϊόντα, επειδή αυτό τους επέτρεπε να εισπράττουν προμήθειες χωρίς να διακινδυνεύουν τη βασική τους τραπεζική δραστηριότητα, δηλαδή καταθέσεις, δάνεια και προμήθειες.
Όσο το bitcoin ήταν κάτι που «αγοράζεις και κρατάς» σε μια εφαρμογή, οι τράπεζες παρέμεναν οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού. Τα πράγματα άρχισαν να μεταβάλλονται όταν τα κρυπτονομίσματα άρχισαν να λειτουργούν ως «μέσα αποταμίευσης» και ως εργαλεία πληρωμών. Δηλαδή όταν τα cryptos άρχισαν να μετατρέπονται από ένα επενδυτικό στοίχημα υψηλού ρίσκου για τους επενδυτές που γεννούσε προμήθειες και κέρδη για τις τράπεζες, σε ένα εναλλακτικό τραπεζικό σύστημα.
Η πραγματική απειλή για τη Wall Street δεν είναι το bitcoin. Aλλά τα stablecoins, όπως είναι το USDC και το USDT και τα ψηφιακά δολάρια που «τρέχουν» σε δίκτυα blockchain. Ειδικά μετά την έκδοση εκτελεστικής εντολής του Λευκού Οίκου που απαγόρευε την έκδοση ψηφιακού δολαρίου από την πλευρά της Fed και τη παράλληλη υποστήριξη των stablecoins σε δολάρια. Με τους επενδυτές / καταναλωτές να συνειδητοποιούν μαζικά ότι δεν χρειάζονται πλέον έναν παραδοσιακό τραπεζικό λογαριασμό για να διατηρούν την αγοραστική τους δύναμη σε δολάρια και να συναλλάσσονται άνευ κόστους σε δολάρια.
Τα «stablecoins» είναι ουσιαστικά η γέφυρα ανάμεσα στην παραδοσιακή οικονομία και στον κόσμο των ψηφιακών νομισμάτων και των κρυπτονομισμάτων. Είναι τα πιο δημοφιλή και ευρέως διακινούμενα ψηφιακά νομίσματα παγκοσμίως (πάνω από $200 δισ. βρίσκονται ήδη σε κυκλοφορία), αποτελώντας ένα βασικό κομμάτι της ψηφιακής οικονομίας. Προσφέροντας αφενός τη σιγουριά των φυσικών νομισμάτων χωρίς την εξάρτηση τους και τον έλεγχο τους από την πλευρά των κεντρικών τραπεζών και αφετέρου την δυνατότητα πραγματοποίησης ταχέων και φθηνών συναλλαγών. Καθώς και πρόσβαση στον κόσμο της «ψηφιακής οικονομίας», χωρίς την διαμεσολάβηση τράπεζας.
Σήμερα ένας κάτοχος stablecoins μέσω των πρωτοκόλλων DeFi (Decentralized Finance) ή ψηφιακών ομολόγων, μπορεί να απολαμβάνει επιτόκια της τάξης του 4%, την ίδια στιγμή που η τράπεζα του προσφέρει επιτόκιο μόλις 0,1% σε λογαριασμό ταμιευτηρίου. Τα ψηφιακά πορτοφόλια μέσα στα οποία «αποθηκεύονται» τα stablecoins δεν κλείνουν τα Σαββατοκύριακα, δεν έχουν «τραπεζικές αργίες», δεν απαιτούν την έγκριση κανενός υπαλλήλου για τη μεταφορά κεφαλαίων, τα οποία μεταφέρουν χωρίς κόστος. Ουσιαστικά τα stablecoins και οι μηχανισμοί λειτουργίας και υποστήριξης τους, επιτρέπουν στον χρήστη τους να γίνει ο τραπεζίτης του εαυτού τους, όπως προφήτευαν παλαιότερα οι ιδεολόγοι «crypto anarchists».
Όταν οι καταθέσεις φεύγουν από τις τράπεζες και μεταφέρονται σε ψηφιακά πορτοφόλια, οι τράπεζες χάνουν τη «φθηνή πρώτη ύλη» τους. Διότι χωρίς καταθέσεις, η ικανότητά τους να δανείζουν και να δημιουργούν χρήμα περιορίζεται δραματικά. Και αυτή η πραγματικότητα, μοιάζει με εφιάλτη για τις τράπεζες. Οι οποίες συνειδητοποιούν ότι το δίλημμα «εμπιστοσύνη σε μια τράπεζα ή εμπιστοσύνη σε έναν αλγόριθμο», δεν τρομάζει πια τις νέες γενιές επενδυτών και πελατών των τραπεζών.
Οπότε η Wall Street δεν μένει με σταυρωμένα τα χέρια. Οι τράπεζες δεν ανησυχούν μήπως το Bitcoin υποστεί περαιτέρω καθίζηση. Διότι από μια τέτοια έκβαση, απλά θα απωλέσουν μέρος των κεφαλαίων τους οι επενδυτές / πελάτες τους. Αντιθέτως φοβούνται μήπως το bitcoin και τα ψηφιακά δολάρια πετύχουν τόσο πολύ όσον αφορά τη λειτουργικότητα τους, που η παρουσία των τραπεζών καταστεί περιττή για την καθημερινή οικονομική ζωή των πολιτών. Από αυτήν την άποψη το πρόσφατο «sell off» που άγγιξε τα cryptos, ευνόησε τις τράπεζες από την άποψη ότι αμφισβητείται ευθέως η θεωρία περί της αέναης ανοδικής πορείας των κρυπτονομισμάτων και του απυρόβλητου των ψηφιακών νομισμάτων απέναντι στην πραγματική οικονομία.
Η στρατηγική των τραπεζών στη μάχη κατά των cryptos, βασίζεται σε τρεις πυλώνες.
O πρώτος αφορά την αυστηρή ρύθμιση της αγοράς των stablecoins. Οι τράπεζες πιέζουν τους νομοθέτες, ώστε οι εκδότες των stablecoins να αντιμετωπίζονται νομικά σαν να είναι κανονικές τράπεζες. Αφού αυτή η αντιμετώπιση θα τους ανάγκαζε να τηρούν τεράστια αποθέματα ασφαλείας και να υπόκεινται σε δαπανηρούς και ενδελεχείς ελέγχους, μειώνοντας την κερδοφορία και την ευελιξία τους.
Ο δεύτερος είναι ο περιορισμός της διασύνδεσης τραπεζών με τα ψηφιακά πορτοφόλια και τα ανταλλακτήρια κρυπτονομισμάτων. Οι τράπεζες προσπαθούν να δυσκολέψουν τη μεταφορά χρημάτων από τραπεζικούς λογαριασμούς προς τα crypto-ανταλλακτήρια και τα wallets, επικαλούμενες την «προστασία των καταναλωτών», ή την «καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος».
Και ο τρίτος είναι η άσκηση συνεχών πιέσεων αφενός προς την Fed και αφετέρου προς τα νομοθετικά σώματα, για την υιοθέτηση του επίσημου δολαριακού CBDC, δηλαδή του «Ψηφιακού Νομίσματος Κεντρικών Τραπεζών», στα πρότυπα του αντίστοιχου CBDC της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Παρά τις αποφάσεις του προέδρου Τραμπ, οι τράπεζες και η επίσημη Wall Street, πιέζουν προς τη κατεύθυνση της δημιουργίας ενός «επίσημου» ψηφιακού δολαρίου, το οποίο θα ελέγχεται από το κεντρικό τραπεζικό σύστημα, διατηρώντας τις εμπορικές τράπεζες ως απαραίτητους μεσάζοντες.
Πηγή: liberal.gr