Του Γιάννη Μεϊμάρογλου
Καθώς η επιστροφή στην πολιτική πραγματικότητα γίνεται με γοργούς ρυθμούς, λόγω και των πιεστικών ημερομηνιών της ΔΕΘ – τον εμπορικό χαρακτήρα της οποίας ελάχιστοι θυμούνται – τα κομματικά επιτελεία ανεβάζουν στροφές γνωρίζοντας ότι οι δημοσκοπήσεις που θα ακολουθήσουν θα σηματοδοτήσουν την τελική ευθεία προς τις κάλπες. Τα χρονικά περιθώρια στενεύουν για όλους.
Το ΠΑΣΟΚ ειδικά έχει κάθε λόγο να επιταχύνει την προεκλογική του καμπάνια με στόχο να καλύψει άμεσα τη δημοσκοπική διαφορά που το χωρίζει από την ΕΛΑΣ του Τσίπρα μειώνοντας ταυτόχρονα και την απόσταση από το κυβερνητικό κόμμα. Έτσι, για παράδειγμα, τις μέρες αυτές προχώρησε, στο πλαίσιο των προγραμματικών του θέσεων, στην παρουσίαση της δέσμης των προτάσεών του για το ιδιωτικό χρέος των πολιτών.
Πρόκειται, επί της ουσίας, για προτάσεις που αποσκοπούν στη ρύθμιση των στεγαστικών δανείων με στόχο την προστασία της πρώτης κατοικίας από την ανεξέλεγκτη απληστία των servers που τα διαχειρίζονται με απαράδεκτο τρόπο. Μπορεί οι ισολογισμοί των τραπεζών να απαλλάχτηκαν από τα κόκκινα δάνεια, ωστόσο, θα πρέπει παράλληλα και τα νοικοκυριά να έχουν το δικαίωμα σε ένα ρεαλιστικό σχέδιο εξόφλησης των χρεών τους.
Τις μέρες αυτές το ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε επίσης την πρόθεσή του να υπερψηφίσει την προτεινόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ βουλεύτρια Έλενα Ακρίτα για τη θέση της Αντιπροέδρου της Βουλής που έμεινε κενή μετά από την παραίτηση της αναξιοπρεπώς μετακινηθείσας προς την Αμαλίας Όλγα Γεροβασίλη. Η αιτιολόγηση της στάσης αυτής έγινε με το επιχείρημα ότι πρόκειται για εθιμοτυπική κοινοβουλευτική διαδικασία αφού την ευθύνη της επιλογής την φέρει το προτείνον κόμμα.
Είναι όμως έτσι; Στην περίπτωση αυτή δεν θα χρειαζόταν η έγκριση της Βουλής αλλά το κάθε κόμμα που θα είχε αυτό το δικαίωμα, θα διόριζε στο προεδρείο τον εκπρόσωπό του. Ωστόσο, η Έλενα Ακρίτα, εφ’ όσον εκλεγεί, θα ασκεί δημόσια τα καθήκοντα της ως Αντιπρόεδρος-μέλος του προεδρείου του Ελληνικού Κοινοβουλίου και όχι ως εκπρόσωπος κάποιου κόμματος. Γι αυτό άλλωστε απαιτείται και η εκλογή της από την ολομέλεια του Σώματος.
Από την άποψη αυτή η ευθύνη είναι συλλογική, πόσο μάλλον που κανένα κόμμα δεν θα μπορεί να ισχυριστεί ότι «δεν ήξερε» όπως έκαναν εκ των υστέρων τα περισσότερα κόμματα στην περίπτωση της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Ας θυμηθούμε ότι η Έλενα Ακρίτα δεν πήγε στη φετινή γιορτή της Δημοκρατίας δηλώνοντας «δεν σέβομαι τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας» διευκρινίζοντας ότι σέβεται τον θεσμό. Ωστόσο, οι θεσμοί εκφράζονται από τα πρόσωπα που τους υπηρετούν.
Είναι διαφορετικό πράγμα η διαφωνία με την επιλογή του κορυφαίου πολιτειακού παράγοντα της χώρας – και σωστά το ΠΑΣΟΚ διαφώνησε σε αυτήν – και άλλο ο μη σεβασμός του προσώπου που εξελέγη στο αξίωμα. Πώς είναι δυνατόν, ένα συστημικό κόμμα εξουσίας που θέλει να προσελκύσει τους μετριοπαθείς κεντρώους ψηφοφόρους, να ψηφίσει για Αντιπρόεδρο της Βουλής βουλευτή που έχει επιδείξει τέτοιες συμπεριφορές; Το τραγικό πάθημα διαρκείας με την Κωνσταντοπούλου πότε θα γίνει μάθημα;
Η Όλγα Δούρου θέλησε, με αυτή την ευκαιρία, να φέρει τη συζήτηση στον βυθιζόμενο λόγω Τσίπρα ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκοντας να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της Αριστεράς. Είχε τη δυνατότητα να κάνει πρόταση που θα συγκέντρωνε την ουσιαστική – και όχι απλά την εθιμοτυπική – συγκατάθεση του σώματος. Αλλά δεν θα ξεσήκωνε τον θόρυβο που (θεωρεί ότι) είναι επικοινωνιακά αναγκαίος για την πολιτική επιβίωση της πάλαι ποτέ Ανανεωτικής Αριστεράς.
Ωστόσο, η απόφαση του ΠΑΣΟΚ να υπερψηφίσει την Ακρίτα έχει και πολιτικές προεκτάσεις. Ειδικά σήμερα που, μετά την απόφαση του Συνεδρίου του για αποκλεισμό κάθε περίπτωσης συνεργασίας με τη ΝΔ και τη ρητή δήλωση του Νίκου Ανδρουλάκη για αποκλεισμό κάθε περίπτωσης συνεργασίας με το κόμμα Τσίπρα, η στάση του ΠΑΣΟΚ μπορεί να ερμηνευτεί και ως κίνηση προσέγγισης με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μπορεί όμως ο υπό διάλυση, μετά τις αλλεπάλληλες διασπάσεις του, ΣΥΡΙΖΑ να αποτελέσει αξιόπιστο σύμμαχο της σοσιαλδημοκρατικής παράταξης; Κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι όλοι όσοι πρωταγωνίστησαν στη συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ απαλλάσσονται αυτομάτως των ευθυνών τους επειδή τους έκλεισε ο Τσίπρας κατάμουτρα την πόρτα της ΕΛΑΣ. Υπάρχει άραγε για ορισμένους έδαφος συνεργασίας με στελέχη που λιθοβόλισαν το ΠΑΣΟΚ και οδήγησαν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού;
Το πάγιο ερώτημα που τίθεται από πολλές πλευρές «γιατί, μετά από τόση προσπάθεια, η δημοσκοπική βελόνα του ΠΑΣΟΚ παραμένει κολλημένη;» έχει σαφή απάντηση. Επειδή οι σοβαρές προγραμματικές επεξεργασίες που γίνονται από έμπειρα στελέχη και αξιόλογους τεχνοκράτες επισκιάζονται από άστοχους πολιτικούς χειρισμούς τους οποίους αξιοποιούν επικοινωνιακά οι κυβερνητικοί μηχανισμοί και όχι μόνον.
Πηγή: liberal.gr