Του Κώστα Στούπα
Όλοι καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει στα θαλάσσια σύνορα της χώρας και της Ευρώπης. Από τη μία πλευρά υπάρχει η αυξανόμενη πίεση της παράνομης εισόδου πληθυσμών που αναζητούν μια καλύτερη ζωή, με τη θετική ή την αρνητική έννοια. Από την άλλη, τα κράτη προσπαθούν να διατηρήσουν τον έλεγχο των συνόρων τους χωρίς να εγκαταλείψουν τον ανθρωπισμό και χωρίς να παραβιάσουν διεθνείς συνθήκες που συνομολογήθηκαν πριν από δεκαετίες, όταν η παράνομη μετανάστευση δεν είχε τα χαρακτηριστικά μαζικής μετακίνησης πληθυσμών.
Στην εξίσωση αυτή προστίθεται και ο υβριδικός πόλεμος εναντίον της Δύσης, που έχουν κηρύξει χώρες όπως η Τουρκία και η Ρωσία, μέσω του ελέγχου και της χειραγώγησης των μεταναστευτικών ροών.
Η αποστολή των συνοριοφυλάκων δεν είναι εύκολη. Καλούνται να ενεργούν ταυτόχρονα νόμιμα και αποτελεσματικά, υπό συνθήκες πολιτικής πίεσης και ηθικών διλημμάτων.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, η Αφρική το 1950 είχε πληθυσμό περίπου 230 εκατομμύρια ανθρώπους. Σήμερα (2025–2026) ξεπερνά το 1,5 δισεκατομμύριο και, με βάση τις προβολές, το 2100 θα φτάσει τα 4–4,2 δισεκατομμύρια. Σε αυτή την πληθυσμιακή έκρηξη πρέπει να προστεθεί και η αύξηση του πληθυσμού της Ασίας, ιδιαίτερα του ισλαμικού τόξου.
Αν ακόμη και το 15% των πληθυσμών που θα γεννηθούν τα επόμενα 50 χρόνια επιχειρήσει να φτάσει στην Ευρώπη αναζητώντας καλύτερη τύχη, τότε 400–500 εκατομμύρια άνθρωποι θα προσπαθήσουν να εισέλθουν μέσω Ελλάδας, Ιταλίας και Ισπανίας.
Αν τα σύνορα παραμείνουν ανοιχτά, η Ευρώπη δεν θα αντέξει. Οι χώρες πρώτης εισόδου θα αποσταθεροποιηθούν. Πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία, το Βέλγιο και η Σουηδία, κινδυνεύουν να χάσουν τη θεσμική και κοινωνική τους συνοχή όταν οι νεοεισερχόμενοι πληθυσμοί υπερβούν αριθμητικά τους ντόπιους. Οι μετανάστες φέρνουν μαζί τους συνήθειες, αξίες και συμπεριφορές· όταν καθίστανται πλειοψηφία, εύλογα θα απαιτήσουν αυτές να κυριαρχήσουν.
Το ζήτημα δεν είναι η φυλετική επιμειξία, αλλά η πολιτισμική αποδόμηση που μπορεί να ακυρώσει την ηθική, κοινωνική και θεσμική εξέλιξη χιλίων και δύο χιλιάδων ετών των δυτικών κοινωνιών. Η Βιομηχανική Επανάσταση συνέβη στην Ευρώπη ακριβώς επειδή στηρίχθηκε σε αυτή τη μακρά θεσμική και κοινωνική ωρίμανση.
Ταυτόχρονα, η Ευρώπη γερνά και έχει ανάγκη από μετανάστες. Δεν χρειάζεται, όμως, πληθυσμούς που εργαλειοποιούνται από τρίτες χώρες για γεωπολιτικούς εκβιασμούς, ούτε ανθρώπους που βλέπουν την Ευρώπη ως έναν πλούσιο χώρο χωρίς κανόνες. Χρειάζεται ανθρώπους πρόθυμους να ενσωματωθούν κοινωνικά, πολιτισμικά και θεσμικά, να ζήσουν με τους κανόνες της και να συμβάλουν στη συνέχιση της πολιτικής και οικονομικής της εξέλιξης.
Η Δύση οφείλει να βρει ισορροπία ανάμεσα σε δύο άκρα: σε όσους ζητούν να πυροβολούνται χωρίς προειδοποίηση όσοι πλησιάζουν τα σύνορα και σε όσους απαιτούν απροκάλυπτα ανοιχτά σύνορα και πληθυσμιακή υποκατάσταση.
Υπάρχουν αριστεροί που δολίως ζητούν ανοιχτά σύνορα και αθρόα εισροή, με στόχο να αλλάξει η σύνθεση των εκλογικών σωμάτων προς όφελός τους. Επειδή οι πολίτες απορρίπτουν τις πολιτικές τους προτάσεις, ιδίως μετά την κατάρρευση της σοβιετίας λόγω αποτυχίας, θεωρούν πως, αν υποστηρίξουν την είσοδο παράνομων μεταναστών, θα αποκτήσουν νέο εκλογικό ακροατήριο. Η ιστορία της Aριστεράς του Ιράν που στήριξε το Χομεϊνί και μετά σφαγιάστηκε από τους ισλαμιστές δεν τους έμαθε τίποτα.
Θυμάμαι το πλήθος που περίμενε στην ουρά την ημέρα της εκλογής του κ. Τσίπρα από τη βάση στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, όταν βρέθηκα έξω από ένα εκλογικό τμήμα κάπου στο Μεταξουργείο.
Τα δύο άκρα κάνουν λάθος. Η χώρα και η Ευρώπη χρειάζονται μετανάστες, αλλά και έλεγχο των συνόρων.
Πρέπει να αποτρέπουν τις παράνομες εισόδους και να απελαύνουν όσους εισέρχονται χωρίς άδεια. Από την άλλη, οφείλουν να δέχονται οργανωμένα τους νόμιμους και να φροντίζουν για την ενσωμάτωση όσων επιθυμούν να ζήσουν και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με τους κανόνες και τις συνήθειες της Ευρώπης.
Αν κάτι είναι βέβαιο τα επόμενα χρόνια, είναι η αύξηση όσων θα χάνουν τη ζωή τους προσπαθώντας να εισέλθουν παράνομα στη Δύση. Αυτά που βλέπουμε σήμερα είναι ο προάγγελος.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι.
Πηγή: liberal.gr