Του Κώστα Στούπα
Στην εποχή μας, αν θέλει κάποιος να προβλέψει τι θα συμβεί στο μέλλον, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να φανταστεί το πλέον απίθανο σενάριο και να ποντάρει ότι υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες να συμβεί.
Το 2000 ή το 2004, για παράδειγμα, θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί ότι το 2010 η Ελλάδα θα χρεοκοπούσε; Το 2010 θα μπορούσε κάποιος να προβλέψει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα γινόταν κυβέρνηση (καταγγέλλοντας τον Σαμαρά για ακροδεξιό), στηριζόμενος σε ένα ακροδεξιό, ευκαιριακό μόρφωμα; Πριν από μερικά χρόνια, θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί ότι μια κυκλοθυμική και ασυνάρτητη τηλεπερσόνα θα γινόταν πρόεδρος των ΗΠΑ ή ότι ένας μουσουλμάνος αριστεριστής θα εκλεγόταν δήμαρχος της Νέας Υόρκης;
Οι εχέφρονες υπολογίζουν ότι η έλευση μιας ακόμη λαϊκίστριας, που εκμεταλλεύεται τη συναισθηματική φόρτιση την οποία δημιουργεί η εικόνα της χαροκαμένης μάνας, μπορεί να συνεγείρει μόνο τα πλήθη που έχουν ήδη χαθεί και πολιτικά και διανοητικά, και τα οποία σιτίζονται στις ήδη υπάρχουσες υπαίθριες καντίνες του λαϊκισμού.
Το μέτωπο της λογικής που κρατά τη χώρα όρθια παραβλέπει την ευρύτερη σημασία της δημοφιλέστερης απάτης των τελευταίων μηνών.
Κάποιοι τηλεφωνούν σε ευκατάστατα νοικοκυριά, προσποιούνται υπαλλήλους του ΔΕΔΔΗΕ και πείθουν τους νοικοκύρηδες ότι, επειδή υπάρχει διαρροή στην ηλεκτρική εγκατάσταση, πρέπει να τυλίξουν όλα τα χρυσαφικά και τα χρήματα που έχουν στο σπίτι σε αλουμινόχαρτο, να τα βάλουν σε μια κατσαρόλα και να την αφήσουν έξω στην αυλή.
Με αυτόν τον τρόπο, πριν από λίγες ημέρες άρπαξαν 600 χιλ. ευρώ, ενώ έχουν καταγραφεί από τις αστυνομικές αρχές αρκετά παρόμοια περιστατικά.
Η ευρύτερη σημασία της συγκεκριμένης απάτης έγκειται στη διαπίστωση ότι μια όλο και μεγαλύτερη μερίδα της κοινωνίας απομακρύνεται από τα μονοπάτια της στοιχειώδους λογικής.
Η διαπίστωση αυτή, σε συνδυασμό με την εκτίμηση ότι μια διευρυνόμενη μερίδα της κοινωνίας προσανατολίζεται και πορεύεται πολιτικά και κοινωνικά μέσω του φθόνου και του μίσους, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα που επιφυλάσσει στις πλούσιες, ανεπτυγμένες κοινωνίες καταστάσεις χάους και παρακμής.
Όσοι πάσχουν από αριστερές ψευδαισθήσεις ας μην χαίρονται, νομίζοντας ότι το μίσος και ο φθόνος έχουν ταξικά χαρακτηριστικά. Οι πλούσιοι – ειδικά οι κληρονόμοι, δηλαδή μεγάλα τμήματα της κοινωνίας – είναι περισσότερο επιρρεπείς σε αυτές τις συμπεριφορές.
Ο φθόνος που αισθάνεται ένας πλούσιος για κάποιον που αυξάνει τον πλούτο του ταχύτερα από εκείνον είναι μεγαλύτερος από τον φθόνο κάποιου που καθαρίζει τον δρόμο ή το σπίτι και των δύο.
Καλό θα ήταν, λοιπόν, να παρατηρούμε τις πολιτικές εξελίξεις υπό το πρίσμα αυτών των δεδομένων και όχι απλώς ως αποτέλεσμα έλλογων όντων που επιδιώκουν το συμφέρον τους ή λειτουργούν υπό την επήρεια προβλέψιμων ιδεολογικών ή θρησκευτικών αγκυλώσεων.
Η βασική εκτίμηση μέχρι σήμερα είναι ότι το κόμμα Καρυστιανού θα μπορούσε να προκαλέσει ανακατατάξεις στις μέχρι τώρα παρατάξεις του αριστερού ή δεξιού λαϊκισμού και των λοιπών «ψεκασμένων» δυνάμεων.
Παραβλέπουμε, όμως, ότι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του εγχειρήματος «Κ» είναι τέτοια που θα μπορούσαν να αφυπνίσουν και να αποσπάσουν δυνάμεις ακόμη και από τη μεγαλύτερη παράταξη του ελληνικού πολιτικού συστήματος: την αποχή από τις εκλογές.
Στις τελευταίες εκλογές, σε σύνολο 9,8 εκατ. εγγεγραμμένων, ψήφισαν 5,3 εκατ., ήτοι περίπου το 53%. Το πρώτο κόμμα, με 2,2 εκατ. ψήφους, έλαβε 41%. Το δεύτερο, με 930 χιλ. ψήφους, έλαβε 17%.
Επειδή τα αντισυστημικά χαρακτηριστικά του εγχειρήματος «Κ» έχουν συναισθηματική βάση και είναι αρκούντως ασυνάρτητα ώστε να γοητεύουν τους ασυνάρτητους, μπορεί να δούμε εκπλήξεις.
Πηγή: liberal.gr