Του Σάκη Μουμτζή
Θα συμφωνήσω με αυτούς που υποστηρίζουν ότι τα μετεκλογικά σενάρια με βάση τα σημερινά δεδομένα κινούνται στο «νάχαμε-να λέγαμε», καθώς δεν μπορούν να προσμετρήσουν τη δυναμική τουλάχιστον δύο κομμάτων που θα εμφανιστούν και ενδεχομένως και ενός τρίτου. Όμως αποτελεί εκτίμηση, πιθανολογούμενη μετά σφοδρότητος, πως το ΠΑΣΟΚ θα βρεθεί στην καλύτερη περίπτωση στην 3η θέση, χωρίς να αποκλείεται και το ακόμη πιο κάτω.
Γιατί το γράφω αυτό; Διότι σχεδόν όλοι θεωρούν αυτονόητο πως σε περίπτωση συνεργασίας η Νέα Δημοκρατία θα απευθυνθεί στο ΠΑΣΟΚ και εδώ επάνω φτιάχνουν τα σενάρια της επόμενης ημέρας. Πρώτα-πρώτα αν το ΠΑΣΟΚ καταλάβει την 3η θέση, πολύ δε περισσότερο την τέταρτη, ίσως οι έδρες του να μην αρκούν για τον σχηματισμό κυβερνητικής πλειοψηφίας. Συγχρόνως η οποιαδήποτε διαπραγματευτική του θέση θα είναι αποδυναμωμένη. Άλλες απαιτήσεις έχει ένα κόμμα που βρίσκεται στην αξιωματική αντιπολίτευση και άλλες όταν βρίσκεται παρακάτω. Επί πλέον, το ΠΑΣΟΚ της 3η ή της τέταρτης θέσης, μάλλον θα το συρρικνώσουν κι άλλο οι δεύτερες εκλογές. Συνεπώς, θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο.
Από την άλλη η μόνη διέξοδος σε αυτό το αδιέξοδο είναι η στρατηγική του Χάρη Δούκα, δηλαδή η συνεργασία με τη ριζοσπαστική Αριστερά, με όποιο εσωκομματικό κόστος. Ένα κοινό σχήμα μπορεί να διεκδικήσει τη δεύτερη θέση και να αποτελέσει έναν πόλο εξουσίας απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Όλα τα υπόλοιπα και ιδίως το ψευτοδίλημμα «με ποιον θα συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ» στερείται νοήματος. Στο κάτω-κάτω δε νομίζω πως και η Νέα Δημοκρατία έχει ως πρώτη επιλογή της τη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Είμαι σίγουρος πως θα προχωρήσει σε δεύτερες εκλογές και μετά «βλέποντας και κάνοντας».
Αυτό που προέχει για το κυβερνών κόμμα είναι ένα ποσοστό περί το 33-34% το οποίο οδηγεί με ακρίβεια, μετά από ένα μήνα, σε νέα εκλογική αναμέτρηση με έναν μονομάχο και με διακύβευση την πολιτική σταθερότητα. Αυτή είναι μια σαφέστατη στρατηγική που τελεί υπό μια αίρεση: την επίτευξη αυτού του 33-34%, ποσοστού που κινείται μέσα στις δυνατότητες του κυβερνώντος κόμματος, με τα σημερινά δεδομένα.
Συνεπώς, διαπραγματευτικοί μικρομεγαλισμοί εκ μέρους στελεχών του ΠΑΣΟΚ, σήμερα είναι παντελώς ανεπίκαιροι. Όταν και η 3η θέση ακόμα δε θεωρείται δεδομένη, είναι αστείο να θέτουν όρους συνεργασίας απαντώντας εμμέσως σε μια ανύπαρκτη πρόσκληση. Άλλωστε η πολυφωνία εντός του Κινήματος στο ζήτημα των μετεκλογικών συνεργασιών, μάλλον θα συντελέσει στην περαιτέρω πτώση των δημοσκοπικών ποσοστών του, ενώ λίαν προσφάτως ανέκυψε και ένα άλλο πρόβλημα. Προσωπικότητες του χώρου ομιλούν «αντ’ αυτού», επιχειρώντας να προκαταλάβουν και να επηρεάσουν τις πολιτικές του σε στρατηγικής σημασίας ζητήματα.
Με το πολιτικό τοπίο υπό διαμόρφωση, κάθε κόμμα επιδιώκει με τις πολιτικές του να εισπράξει τα μεγαλύτερα δυνατόν πολιτικά οφέλη,
χρησιμοποιώντας όλα τα όπλα του που διαθέτει. Ένα από αυτά είναι και η Αναθεώρηση του Συντάγματος. Και εδώ επάνω θα τεθούν προεκλογικά διλήμματα στα οποία θα κληθούν να πάρουν θέση, χωρίς εξυπνακισμούς και υπεκφυγές, όλα τα πολιτικά κόμματα.
Πηγή: liberal.gr