Του Κώστα Στούπα
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί μία από τις πλέον δυσώδεις πλευρές της πελατειακής μας κομματοκρατίας.
Οι περισσότεροι πολιτικοί δρώντες και παρατηρητές της δημόσιας ζωής γνώριζαν περίπου τι συμβαίνει, αλλά δεν τολμούσαν να ακουμπήσουν την «κότα με τα χρυσά αυγά» της πελατειακής κομματοκρατίας: τις ψήφους.
«Μαζί τα φάγαμε», είχε πει ο Θ. Πάγκαλος: εμείς σας μοιράζαμε δανεικά και εσείς μας ψηφίζατε για να το κάνουμε. Κάποιοι στη συνέχεια ορθώς επεσήμαναν πως η διανομή των δανεικών δεν έγινε ισότιμα· άλλοι βολεύτηκαν με ένα μεροκάματο και άλλοι με τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία.
Στη συνέχεια, μετά τη χρεοκοπία, για να σταματήσουν οι πολιτικοί να μοιράζουν διορισμούς, δανεικά και αναπηρικές συντάξεις σε «οξύθωρους τυφλούς», μετά βασάνων και κόπων μειώσαμε τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Έφυγε ο ΟΤΕ, έφυγε ο ΟΠΑΠ, ο ΟΛΠ, οι κρατικές τράπεζες, η ΔΕΗ κλπ. Στο Δημόσιο υπήρχε ήδη το ΑΣΕΠ, το οποίο ο κήνσορας Καραμανλής με τον Παυλόπουλο είχαν καταστήσει «φυσαρμόνικα» επί θητείας τους, αλλά πλέον λειτουργεί.
Τα περιθώρια για τους Γκρούεζες της πολιτικής να ανταλλάσσουν ψήφους με ρουσφέτια περιορίστηκαν σε οργανισμούς όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ, που μοίραζαν επιδοτήσεις.
Όπου μοιράζεται δωρεάν χρήμα, είναι βέβαιο πως συνωθούνται τα «φυντάνια» του παρασιτισμού, τόσο της πολιτικής όσο και της γιαλαντζί επιχειρηματικότητας.
Μοιραία, η βόμβα δεκαετιών πελατειακής ρουσφετολογίας θα έσκαγε. Το φυτίλι άναψε η ευρωπαϊκή εισαγγελία. Καλώς έπραξε, γιατί οι εγχώριοι θεσμοί σπανίως στέκονται στο ύψος των περιστάσεων.
Άλλωστε, πολλοί ευρωπαϊστές γι’ αυτό επιμένουμε στην πρόσδεση της Ελλάδας στην Ευρώπη, δηλαδή στην εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας στο πλαίσιο μιας συγκυριαρχίας: για να αποκτήσουμε επιτέλους ένα κράτος δικαίου ανάλογο των δυτικών ανεπτυγμένων κοινωνιών.
Η χειροβομβίδα του ΟΠΕΚΕΠΕ έσκασε στα χέρια του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σίγουρα δημιουργεί αρνητικό αντίκτυπο λίγο πριν από την τελική ευθεία για τις επόμενες εκλογές.
Κάθε κρίση, όμως, αποτελεί και μια ευκαιρία. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί ευκαιρία για ένα καίριο πλήγμα στη μεταπολιτευτική διακομματική κομματοκρατία.
Σωστά ο Μητσοτάκης, όταν ξέσπασε το πρώτο κύμα του σκανδάλου, αφαίρεσε τον οργανισμό από το Υπουργείο Γεωργίας και τον πέρασε στην ΑΑΔΕ. Η ΑΑΔΕ δημιουργήθηκε κατ’ απαίτηση των εταίρων και δανειστών, προκειμένου να απομακρυνθεί ο κρατικός εισπρακτικός μηχανισμός από τα νύχια της πελατειακής κομματοκρατίας.
Με την ΑΑΔΕ η κατάσταση έχει βελτιωθεί αισθητά. Η λύση που δόθηκε φαίνεται η πλέον ενδεδειγμένη, ώστε να μην επαναληφθεί το όργιο σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Το δεύτερο κύμα του σκανδάλου αποκαλύπτει πλειάδα υπουργών και βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος.
Η ενδεδειγμένη απάντηση είναι οι παραιτήσεις των κυβερνητικών και η άρση της ασυλίας των βουλευτών, προκειμένου η Δικαιοσύνη να διερευνήσει τις υποθέσεις τους. Μέχρι να υπάρξουν τελεσίδικες αποφάσεις, να μην συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια των επόμενων εκλογών. Όταν υπάρξουν οι ένοχοι να διαγραφούν…
Ένα ακόμη ισχυρότερο πλήγμα στην πελατειακή κομματοκρατία και στα πελατειακά δίκτυα θα ήταν η κατάργηση του σταυρού προτίμησης και η εκλογή των βουλευτών με λίστα.
Η απουσία της ανάγκης των βουλευτών να κυνηγούν σταυρούς θα τους καταστήσει λιγότερο ευάλωτους απέναντι στη δίψα μιας μερίδας της κοινωνίας για ρουσφέτι και τούμπαλιν, στον ψηφοθηρικό εκμαυλισμό τους.
Η κρίση είναι ευκαιρία, Κυριάκο…
Πηγή: Liberal.gr