Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Ο Δούκας των Αθηνών, ο οποίος, χάριν σεμνότητος, χρησιμοποιεί τον τίτλο του δημάρχου, διαθέτει τη στόφα του πραγματικού ηγέτη. Ξέρει να κρατάει την ψυχραιμία του και να παρεμβαίνει μόνον όταν τον καλούν οι περιστάσεις. Η περίπτωση της Γκράβας είναι χαρακτηριστική. Θα μπορούσε να δημοσιοποιήσει δήλωση-ράπισμα κατά του φυλάρχου Χαφτάρ, όμως δεν θέλησε να επισκιάσει τη στιβαρή φωνή της κ. Φον ντερ Λάιεν, η οποία φτάνει να μη θυμώσει γιατί αλλιώς όλοι τρέχουν να κρυφτούν.
Θα μπορούσε να τρέχει από τη μια αίθουσα στην άλλη του δημαρχείου και να απαιτεί να του φέρουν λυτό ή δεμένο τον υπεύθυνο. Όμως σκέφτηκε ψύχραιμα, συνειδητοποίησε ότι υπεύθυνος είναι ο ίδιος και αμέσως έστρεψε την προσοχή στην ουσία του προβλήματος.
Αφού στηλίτευσε τον εαυτό του ότι έμαθε το αποτέλεσμα του πορίσματος από τον Πορτοσάλτε –αυτό το παιδί όλο προβλήματα προκαλεί–, απαίτησε με ύφος που δεν σήκωνε αντιρρήσεις να συγκληθεί πάραυτα σύσκεψη ώστε να αντιμετωπισθεί το ζήτημα.
Το ζήτημα, ως γνωστόν, το προκάλεσε μια δυσάρεστη οσμή αερίου η οποία, όπως αποδείχθηκε, ξεγλίστρησε από το σύστημα εντοπισμού διαρροής, για τον απλούστατο λόγο ότι αυτό ήταν εκτός λειτουργίας. Στη συνέχεια, αποκαλύφθηκε ότι δεν λειτουργεί το χειροκίνητο σύστημα διακοπής της ροής σε περίπτωση διαφυγής αερίου, στις εγκαταστάσεις δεν έχουν τηρηθεί οι προβλεπόμενοι κανόνες ασφαλείας και λοιπά τεχνικά.
Η ανάγκη της σύγκλησης συσκέψεως για την αντιμετώπιση του προβλήματος οφείλεται κατ’ αρχάς στην πολιτική τεχνογνωσία του Δουκός. ΠΑΣΟΚ είναι ο άνθρωπος και ξέρει την αξία των συσκέψεων. Εμπλουτίζεται η συλλογή απόψεων και, το κυριότερο, διαχέονται οι ευθύνες και έτσι ο Δούκας των Αθηνών, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία των σχολικών κτιρίων, δεν θα αισθάνεται μόνος, αφού θα βρει συνυπεύθυνους και θα διασκεδάσει την πλήξη που του προκαλούν τα χαλασμένα πεζοδρόμια και η αποκομιδή των απορριμμάτων.
Το πρόβλημα με τις συσκέψεις είναι ότι αργούν να καταλήξουν σε πρακτικά αποτελέσματα. Και ποιο θα ήταν το πρακτικό αποτέλεσμα στην περίπτωση της Γκράβας; Μήπως η επανέναρξη της λειτουργίας της, κατά προτίμηση με συνθήκες ασφαλείας που θα διασφαλίζουν ότι το συγκρότημα δεν θα κινδυνεύει να ανατιναχτεί ανά πάσα στιγμή;
Στην ιστορική Γκράβα φοιτούν 4.000 μαθητές, οι οποίοι αυτή τη στιγμή δεν έχουν σχολείο. Τους διαβεβαίωσε βέβαια ο δήμαρχος πως θα ξαναρχίσει η λειτουργία του όταν όλες οι κακοτεχνίες θα έχουν αποκατασταθεί και ο κίνδυνος θα είναι μια δυσάρεστη ανάμνηση από το παρελθόν.
Η υπόθεση αυτή προκαλεί ανασφάλεια όχι μόνον στους μαθητές και στους καθηγητές της Γκράβας. Σε πόσα ακόμη σχολεία σε όλη τη χώρα υπάρχουν κίνδυνοι που οφείλονται σε αμέλεια ή δόλο και δεν τους υποψιαζόμαστε καν; Ξεγυμνώνει όμως και την υποκρισία όσων κόπτονται για την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης.
*Το άρθρο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στην «Καθημερινή». Αναδημοσιεύεται στο πλαίσιο της συνεργασίας «Καθημερινής» – Liberal.
Πηγή: liberal.gr