Του Θανάση Μαυρίδη
Ένα τρελό φορτηγό έρχεται με ταχύτητα καταπάνω μας και είναι τουλάχιστον ανόητο να προσποιούμαστε ότι δεν το βλέπουμε. Υπάρχουν δύο βασικές διαφορές σε αυτήν την ενεργειακή κρίση σε σχέση με άλλες, οι οποίες και την κάνουν εξαιρετικά επικίνδυνη. Η πρώτη είναι ότι δεν υπάρχει προϊόν. Και το δεύτερο ότι υπάρχει μια παράλληλη κρίση στην αγορά ομολόγων. Δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι σε αυτήν τη δύσκολη συγκυρία θα μπορούσε κάποιος άλλος πρωθυπουργός να διαχειριστεί καλύτερα την κρίση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Τα ενεργειακά είναι έτσι ή αλλιώς δύσκολο θέμα. Και πολύπλοκο. Πολλά προϊόντα, γεωπολιτικές εξελίξεις που ανατρέπουν τις ισορροπίες και τα δεδομένα, νέες τεχνολογίες. Δεν ξέρω αν φτάνει ένας στρατός ανθρώπων για να διαμορφώσει και μόνο κάποιος μία άποψη.
Το πρόβλημα είναι ότι ακόμη κι αν τελειώσει αύριο ο πόλεμος στην Ουκρανία, τα πράγματα δεν θα επιστρέψουν εκεί που ήταν. Δεν είναι βέβαιο ότι οι Ρώσοι θα δώσουν το αέριό τους στην Ευρώπη πριν αυτή προσκυνήσει την αυλή του Τσάρου Βλαδίμηρου. Κι ακόμη, υπάρχουν συμφωνίες της Ρωσίας με την Κίνα που προηγούνται.
Η Ελλάδα εξαρτάται από την κατάσταση στην Ευρώπη, επειδή είναι κομμάτι της Ευρώπης. Είναι λάθος να ισχυρίζεται κανείς ότι μια νέα οικονομική κρίση με επίκεντρο, αυτήν τη φορά, τη Γερμανία και τη Γαλλία θα μας αφήσει εμάς αδιάφορους. Ναι μεν δεν είμαστε εκεί που ήμασταν στα χρόνια της χρεοκοπίας και των μνημονίων, αλλά εξακολουθούμε να είμαστε μια μικρή περιφερειακή χώρα ενός ασθενούς οργανισμού.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει καταφέρει να αναπλάσει την εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό. Η ανάπτυξη της Ελλάδας προβάλλεται στο εξωτερικό ως success story. Η Ελλάδα της χρεοκοπίας έφτασε επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη να έχει στη θέση του προέδρου του Eurogroup τον Κυριάκο Πιερρακάκη. Αυτό δεν θα γίνονταν αν η Ευρώπη δεν εκτιμούσε την πορεία της χώρας και τον ίδιο τον πρωθυπουργό.
Το πρόβλημα είναι ότι οι άλλοι βρίσκονται πλέον εκεί που βρισκόμασταν εμείς πριν από δεκαεπτά χρόνια: Ένα βήμα πριν από την άβυσσο. Και είναι η ώρα να πάρουν τις αποφάσεις που δεν πήραν τότε, καθώς εκτίμησαν λαθεμένα ότι εκείνη η κρίση δεν τους αφορούσε. Δεν ξέρουμε αν θα τις πάρουν στο τέλος. Ξέρουμε όμως ότι αν δεν τις πάρουν η Ευρώπη, όπως την γνωρίζουμε σήμερα, θα φτάσει στο τέλος της, συμπαρασύροντας τους πάντες μαζί της. Σε αυτούς τους «πάντες» ανήκουμε εμείς.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, λοιπόν, καλείται να οδηγήσει το πλοίο σε ασφαλή λιμάνι μέσα σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία. Πρωτοφανή από κάθε άποψη. Τουλάχιστον για τα δικά μας χρόνια, για τους δικούς μας καιρούς. Τις ιστορίες του μεσοπολέμου τις διαβάζουμε. Τη σημερινή κρίση τη βιώνουμε.
Πηγή: liberal.gr