Skip to content
ΑΠΟΨΕΙΣ

Γεωργία-Κριμαία-Ουκρανία: Ποιος έχει σειρά;

Του Σάκη Μουμτζή

Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τα μοτίβα της Ιστορίας. Και δεν αναφέρομαι στην ιστορική αποτίμηση των γεγονότων, αλλά στα μαθήματα που δίνει η Ιστορία στην Πολιτική. Εξοπλίζει με τη μνήμη τους ηγέτες του σήμερα, ώστε να βρουν αναλογίες με τα όσα έγιναν στο χθες. Όσοι αρνούνται να διδαχθούν, καταβάλλουν και το σχετικό τίμημα.

Οι σημερινοί ηγέτες της Δύσης γνωρίζουν τι έγινε τη διετία 1938-1939. Στις 12 Μαρτίου 1938 τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Αυστρία και αμέσως μετά την προσάρτησαν. Τότε η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη προσπέρασε το γεγονός με το επιχείρημα «και οι Αυστριακοί είναι Γερμανοί». Στη συνέχεια στις 29-30 Σεπτεμβρίου 1938 οι Τσάμπερλεν και Νταλαντιέ χάρισαν τη Σουδητία της Τσεχοσλοβακίας στον Χίτλερ ώστε να εξασφαλιστεί η ειρήνη.

Τότε είπαν «και οι Σουδήτες είναι Γερμανοί». Μάλιστα ο καλόπιστος Βρετανός πρωθυπουργός απαίτησε από τον Χίτλερ να συνυπογράψουν οι δυό τους ακόμη ένα κείμενο με το οποίο θα ανταλλάσσουν αιώνιους όρκους ειρήνης και φιλίας. Ο Χίτλερ δεν είχε κανένα πρόβλημα να το υπογράψει. Αυτό το χαρτί κουνούσε περιχαρής ο Τσάμπερλεν όταν επέστρεψε στο Λονδίνο. Στις 15 Μαρτίου 1939 τα ναζιστικά στρατεύματα κατέλαβαν την Πράγα, καταλύοντας την τσεχοσλοβακική δημοκρατία. Και την 1η Σεπτεμβρίου 1939 εισέβαλαν στην Πολωνία, αφού είχαν εξασφαλίσει τη συμμαχία της Σοβιετικής Ένωσης, η οποία ως αντάλλαγμα, στις 17 Σεπτεμβρίου, κατέλαβε το ανατολικό τμήμα της Πολωνίας.

Τον Αύγουστο του 2008 τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στη Γεωργία και κατέλαβαν την Αμπχαζία και την Οσετία, κατέχοντας μέχρι σήμερα το 20% των εδαφών της. Τον Μάρτιο του 2014 κατέλαβαν την Κριμαία της Ουκρανίας με την αιτιολογία πως κατοικούνταν πάντα από Ρώσους και στις 22 Φεβρουαρίου 2022 εισέβαλαν στην Ουκρανία διότι αυτή η περιοχή δεν είχε καμιά εθνική υπόσταση, όπως ισχυρίστηκε ο εισβολέας.

Το ερώτημα είναι αν οι πολιτικές ηγεσίες της Δύσης βλέπουν αναλογίες στα όσα έγιναν το 1938—1939 με αυτά που γίνονται σήμερα. Αν βλέπουν, γνωρίζουν πώς κατέληξε η ανοχή που επέδειξαν οι ηγεσίες της Βρετανίας και της Γαλλίας στον Χίτλερ. Συνεπώς αν νομίζουν πως ο Πούτιν θα σταματήσει στην ανατολική Ουκρανία είναι γελασμένοι. Στην Εσθονία των 25-30% είναι ρωσόφωνοι, ενώ για την Υπερδνειστερία ήδη η Ρωσία εγείρει απαιτήσεις και εγγράφει υποθήκες για το εγγύς μέλλον.

Ο Χίτλερ μπορεί να είχε ένα κρυφό σχέδιο —το ανέλυσε στο Γενικό Επιτελείο τον Νοέμβριο του 1937— δεν είχε όμως το κρίσιμο 1938 ένα διακηρυγμένο στόχο urbi et orbi κυριαρχίας σε όλη την Ευρώπη. Ο Πούτιν, από την πρώτη κιόλας περίοδο της ηγεσίας του, ξεκαθάρισε πως ήταν λάθος η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Δε χρειάζεται να έχει κάποιος πολύ μυαλό για να καταλάβει πως η ανασύστασή της είναι το στρατηγικό σχέδιο του Κρεμλίνου, κάθε φορά που οι συνθήκες θα το επιτρέπουν.

Και σε αυτή την ομολογημένη προσπάθεια του ο Πούτιν βρίσκει σύμμαχο τον Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος ως γνωστόν βλέπει τις διεθνείς σχέσεις σαν ένα διαρκές αλισβερίσι δισεκατομμυρίων. Όμως το αν θα ευοδωθεί ο στόχος της ανασύστασης της Σοβιετικής Ένωσης, εξαρτάται και από τη στάση της Ευρώπης. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για όλους μας.

Πηγή: liberal.gr