Του Κυριάκου Μπερμπερίδη
Ο Σύριζα κατέθεσε πρόταση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα funds και τα κόκκινα δάνεια που θα διερευνήσει όλες τις αποφάσεις που πάρθηκαν από το 2015 και μετά, ήτοι περιλαμβάνοντας και την κυβέρνηση Σύριζα/Ανελ.
Η πρόταση πέρασε αλλά το να καταλήξει όλο αυτό σε κάποιο συμπέρασμα, χλωμό το βλέπω. Αυτό βεβαίως είναι άλλης τάξεως συζήτηση καθώς η παγκόσμια πρωτοτυπία είναι αλλού.
Πρώτη φορά βλέπουμε κόμμα να καταθέτει πρόταση εξεταστικής επιτροπής για να διερευνήσει και τα δικά του πεπραγμένα. Αυτό ωστόσο, φαίνεται πως ήταν η αναγκαία παράπλευρη απώλεια.
Γιατί η κίνηση, πέραν του προφανούς λαϊκιστικού της χαρακτήρα, συνιστούσε πρωτίστως κήρυξη πολέμου στον ίδιο τον Τσίπρα τον οποίο και εξαρχής στόχευε. Έναν Τσίπρα που θα υποστεί πιθανότατα τον έσχατο εξευτελισμό από τους πρώην συντρόφους του, να κληθεί δηλαδή να καταθέσει ως μάρτυρας για την περίοδο της διακυβέρνησής του και να δώσει εξηγήσεις.
Ένας κακεντρεχής θα το’λεγε και την «εκδίκηση του εξώστη» όταν οι πρώην σύντροφοι υποχρεώθηκαν να καθίσουν στα ορεινά του Παλλάς, στην παρουσίαση του βιβλίου του πρώην αρχηγού τους.
C ‘ est la guerre λοιπόν και ο πόλεμος προβλέπεται ιδιαίτερα αιματηρός όπως όλοι οι εμφύλιοι.
Κάτι βεβαίως που θα μας άφηνε παγερά αδιάφορους αν δεν αφορούσε και την ίδια τη χώρα. Γιατί καλώς ή κακώς αυτός ο χώρος συνολικά, εκπροσωπεί σήμερα ένα ποσοστό κοντά στο 20%.
Σε προχθεσινή εκδήλωση στη μνήμη του Αλέκου Φλαμπουράρη, πλήν του Τσίπρα πήγαν όλες οι φυλές του νυν και του πρώην Σύριζα. Δούρου, Παππάς, Βούτσης, Φάμελλος, ήταν όλοι εκεί.
Το αξιοσημείωτο είναι όμως ότι όλοι αυτοί δεν αντάλλαξαν ούτε καλημέρα και σύμφωνα με το ρεπορτάζ, φρόντισαν να καθίσουν σε θέσεις χωρίς καν οπτική επαφή μεταξύ τους.
Τώρα το πώς όλοι αυτοί θα ξεκινούσαν υποτίθεται διάλογο με στόχο προγραμματικές συγκλίσεις ή ακόμα και κυβερνητικές συμπράξεις, είναι μυστήριο.
Και καλά πες αυτοί.
Αλλά το υποτίθεται σοβαρό, θεσμικό και φιλοευρωπαϊκό ΠΑΣΟΚ που κυβέρνησε τη χώρα τα μισά χρόνια της Μεταπολίτευσης, τι δουλειά έχει να νταραβερίζεται μαζί τους;
Χαμπάρι δεν πήραν εκεί στη Χαριλάου Τρικούπη ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι ικανοί να τσακωθούν ακόμα και με τη σκιά τους ; Ότι έχουν ανεξίτηλα χαραγμένο το σπέρμα της διάσπασης στο πολιτικό τους DNA ; Ότι όταν κλήθηκαν να κυβερνήσουν, πήγαν τη χώρα 20 και 30 χρόνια πίσω ; Ότι όταν χάθηκε κάθε προοπτική εξουσίας διαλύθηκαν εις τα στα εξ ων συνετέθησαν ;
Παρ’όλα αυτά στο ΠΑΣΟΚ αποφάσισαν ότι ο αντίπαλος είναι η Νέα Δημοκρατία με την οποία δεν επιθυμούν καμία συνεργασία υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και με οποιονδήποτε αρχηγό. Μια εντελώς ακατανόητη απόφαση η οποία τους παγίδευσε καθώς δεν ήταν υποχρεωμένοι για κανένα λόγο ν’ ανοίξουν από τώρα τα χαρτιά τους.
Με τη βελόνα κολλημένη εδώ και καιρό και με το ΠΑΣΟΚ να βλέπει την πλάτη του Τσίπρα, φαίνεται ότι ήταν ένα τραγικό λάθος, το οποίο ωστόσο εξακολουθούν να υπερασπίζονται με επιμονή, θέτοντας ταυτόχρονα μαξιμαλιστικούς στόχους και ανεβάζοντας τον πήχυ ψηλά.
Πολύ φοβάμαι ότι το βράδυ των εκλογών θα τα φορτώσουν όλα στον δήμαρχο που τους έσυρε στο Συνέδριο απ’ τη μύτη. Αλλά τότε θα είναι αργά.
Πηγή: liberal.gr

