Του Δημήτρη Καμπουράκη
Και τώρα, φύγαμε απ’ το καλώδιο και πήγαμε στην ενημέρωση που έκαναν οι Γάλλοι στου Τούρκους. Μέχρι χθες, η υποχώρηση, η ήττα, η ταπείνωση, επικεντρώνονταν στην πιθανότητα να μην γίνει το έργο, να μην μας αφήσουν να περάσουμε το καλώδιο. Εκεί θα μας είχαν πάρει και τα σώβρακα. Σήμερα ξάφνου, το άπλωμα του καλωδίου θεωρείται αυτονόητο, δεδομένο, απλό, και εν τέλει μάλλον επουσιώδες. Τώρα το θέμα πήγε στο «πως πέρασε το καλώδιο;».
Τι κουτσικέλα, τι παγαποντιά, τι υπόγεια και ύποπτη ντρίπλα κάναμε, ώστε να μας αφήσουν ήσυχους οι Τούρκοι να κάνουμε τις έρευνες κι ύστερα την πόντιση; Διότι δεν μπορεί ξαφνικά οι Τουρκαλάδες να κάτσανε ήσυχοι. Λογικά τους δώσαμε γην και ύδωρ, απλώς το κάναμε δίχως να φαίνεται. Υπόγεια την διαπράξαμε την προδοσία, μουλωχτά, μυστικά, συγκαλυμμένα, κάτω από τα ραντάρ. Πάντως την κάναμε, δεν υπάρχει περίπτωση. Ποια «απλή ενημέρωση» και κουραφέξαλα; Σε τα μας τώρα…;
Κι αυτά που λέει η ελληνική κυβέρνηση ότι δήθεν κανένας δεν ζήτησε άδεια από τους Τούρκους, είναι κοροϊδία. Για τα μάτια του κόσμου είναι αυτά, ο Μητσοτάκης πάντα έκανε εξωτερική πολιτική με γνώμονα το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο. Αντιθέτως, οι Τούρκοι δεν λένε ποτέ ψέματα. Δεν έχουν εσωτερικό κοινό, δεν κάνουν προπαγάνδα, δεν έχουν εκλογές και τέτοια. Θα έλεγε ποτέ ο Ερντογάν και ο Φιντάν «όλα καλά», αν δεν υποχωρούσαμε πλήρως στις αξιώσεις τους; Ε όχι βέβαια. Εκ του αποτελέσματος φαίνεται η προδοσία των δικών μας.
Μωρέ καλά έκανε ο Τσίπρας και πήγε με υψωμένη την γροθιά του στο Παρίσι. Όλοι νομίσαμε ότι πήγε εκεί για να υποστηρίξει τα κίτρινα γιλέκα, αλλά εκείνος το ‘κανε για λόγους εθνικούς. Διέβλεψε ότι η ελληνική προδοσία θα γινόταν μέσω Παρισίων και έτρεξε στον κρίσιμο κόμβο για να την μπλοκάρει πριν κινηθεί ο άτιμος ο Μακρόν. Αλλά τι καταλαβαίνουμε εμείς οι αδαείς από εξωτερική πολιτική; Τον παρεξηγήσαμε τον Αλέξη, τον λοιδορήσαμε αδίκως την ώρα που εκείνος προσέφερε μέγιστη εθνική υπηρεσία στην σκιά του Πύργου του Άιφελ.
Τελικά νομίζω ότι αυτό το ρημαδιασμένο το καλώδιο είναι από μόνο του ύποπτο. Δεν ξέρω ποιος μας έβαλε σ’ αυτή την περιπέτεια, αλλά όποιος το ‘κανε είχε ανθελληνικό σχέδιο. Δούρειος Ίππος για να μας πάρουν την μισή μας θάλασσα ήταν ευθύς εξ αρχής το κωλοκαλώδιο, μεθόδευση για να νομιμοποιήσουν το Τουρκολυβικό μνημόνιο μέσω Παρισίων αποδείχθηκε. Τι το θέλαμε; Στο τέλος-τέλος, θα μπει τίποτα στην τσέπη του φτωχού Έλληνα μ’ αυτή την διασύνδεση; Σιγά, όλα για το μεγάλο κεφάλαιο γίνονται, να τα λέμε κι αυτά.
Το πράγμα καταλήγει απλό. Όσα λέγονται στην Αθήνα είναι ψέματα, όσα λέγονται, διαρρέονται, γράφονται και υπονοούνται στην Άγκυρα είναι αλήθεια. Αυτός είναι πλέον ο εθνικός μας μπούσουλας. Να χαρώ εγώ το εθνικό μας μέτωπο…
Πηγή: iefimerida.gr