Του Θανάση Μαυρίδη
Δεν πρόλαβε να φύγει από την Αθήνα η Κίμπερλι και άρχισαν τα όργανα. Η Λιβύη μας απειλεί με διακοπή των συνομιλιών για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και η Αίγυπτος το «σκέφτεται» για το Σινά. Απλά είναι τα πράγματα: Όταν πιστέψουν ότι έχεις αφήσει την πόρτα ξεκλείδωτη, θα προσπαθήσουν να μπουν στο σαλόνι. Τουλάχιστον! Πού να έπεφτε και η κυβέρνηση! Να είμαστε ειλικρινείς. Όσα έγιναν επί Κίμπερλι Γκίλφοϊλ δεν έχουν γίνει στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις τα τελευταία τριάντα χρόνια. Όταν στόχευαν την Κίμπερλι, ήξεραν ακριβώς τι έκαναν…
Προφανώς, και υπάρχουν κοινά συμφέροντα Αμερικής και Ελλάδας σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς που ζούμε. Και αυτά είναι ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο πρέσβης. Την ίδια ώρα έχει σημασία πόσο γρήγορα αντιλαμβάνεται ένας πρέσβης το παράθυρο ευκαιρίας που υπάρχει για την υλοποίηση της αποστολής του. Η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, λοιπόν, «έτρεξε» όλα τα θέματα με εκπληκτική ταχύτητα και κατάφερε να υλοποιήσει τους στόχους της με εντυπωσιακό τρόπο. Χωρίς την Γκίλφοϊλ δεν θα υπήρχε Κάθετος Διάδρομος. Και ίσως τελικά αυτό πλήρωσε.
Δεν είναι μυστικό ότι η Αμερικανίδα πρέσβης έφερε σε επαφή τους Έλληνες υπουργούς με τους Αμερικανούς συναδέλφους της. Η πρόσβασή της στο «σύστημα» λόγω των ιδιαίτερων σχέσεών της με την οικογένεια Τραμπ της το επέτρεψε. Οι Έλληνες υπουργοί που μέχρι πριν λίγους μήνες έψαχναν μια κάποια άκρη για να πλησιάσουν στο περιβάλλον κάποιου Ρεπουμπλικάνου, απέκτησαν ξαφνικά άμεση επαφή με κορυφαίους κυβερνητικούς παράγοντες της κυβέρνησης Τραμπ. Να μην ξεχνάμε τις επισκέψεις των υπουργών Εξωτερικών, Εσωτερικών και Ενέργειας των ΗΠΑ. Όλες επί των ημερών της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Ε, αυτό δεν είναι σίγουρα συμπτωματικό. Κάτι έκανε κι αυτή για να γίνουν όλα αυτά…
Η Ελλάδα έχασε έναν καλό φίλο, με ό,τι μπορεί αυτό να συνεπάγεται. Θα ήταν παράλογο να πιστέψει κανείς ότι η Γκίλφοϊλ κρατούσε ως άλλος Άτλαντας την γη με τα χέρια του! Να μην φτάνουμε σε υπερβολές. Ότι μας πρόσφερε όμως πολλές δυνατότητες που δεν είχαμε μέχρι χθες, αυτό είναι αναμφισβήτητο. Και δεν ξέρουμε τι έχουν στην Τουρκία με την Κίμπερλι ή πόσο εκνευρίζει τους Δημοκρατικούς στην Ουάσινγκτον ή τα αντίπαλα συμφέροντα στον Κάθετο Διάδρομο, αλλά εμάς μας ωφέλησε. Δεν μας έβλαψε.
Εισερχόμαστε έτσι ή αλλιώς σε μια δύσκολη περίοδο. Με το θέμα του καλωδίου να είναι ανοικτό θα χρειαστεί να παραμείνουν ανοικτές οι «γραμμές» στο WhatsApp. Αυτό είναι το σημαντικό αυτήν τη στιγμή. Να μην φανεί η διαφορά από την αποχώρηση της Γκίλφοϊλ. Η γειτονιά μας είναι μια επικίνδυνη γειτονιά.
Για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις. Οι φίλοι μας οι Λίβυοι και οι Αιγύπτιοι δεν «στράβωσαν» χθες το μεσημέρι. Όπως και ο πρόεδρος Ερντογάν δεν έγινε ξαφνικά πρεσβευτής της ειρήνης, όπως επιχείρησε να παρουσιαστεί στη Νέα Υόρκη. Όλοι γνωρίζουν εδώ και καιρό για την επίθεση σε βάρος της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Δεν ήταν μυστικό. Και ανάλογα ο καθένας προσάρμοσε την στάση του. Απ’ όλα αυτά, πάντως, περισσότερο θα πρέπει να μας ανησυχεί η στάση του κ. Ερντογάν στη Νέα Υόρκη. Ο πρώτος που σπεύδει να δηλώσει αθώος είναι συνήθως και εκείνος που έκανε το έγκλημα!
Πηγή: liberal.gr

